Magicx Zero 40 minimaliseert de Nintendo DS-ervaring

Toen de Magicx Zero 40 gepresenteerd werd, was ik aanvankelijk enthousiast over het idee van een retrohandheld waar je uitsluitend Nintendo DS- en arcade-ervaringen op kunt beleven. Tot op heden ben je eigenlijk veelal aangewezen op onhandige softwarematige indelingen of dure handhelds als je beide schermen van het systeem tegelijkertijd wil zien. Maar het langwerpige scherm van de Zero 40, van 4 inch, zou dat probleem moeten oplossen. Dat doet het ook, maar slechts te dele. Dit is niet helemaal wat ik ervan hoopte.

Bovendien is het zo dat ik de Magicx Zero 40 best prijzig vind. Al met al was ik 77 euro en een beetje kwijt om het apparaat in Nederland te krijgen. Als je puur en alleen op de processor let, dan betaal je er niet heel veel meer voor dan handhelds met dezelfde cpu, zoals de Trimui Brick. De Powkiddy V90S is een uitzondering, met zo’n 50 euro, maar daar is de kwaliteit dan ook naar. Niet dat de Zero 40 zo’n uitblinker op dat gebied is – vooral de behuizing voelt heel goedkoop aan. En helaas is dat niet het enige.

Comfortabel in de hand

De behuizing mag wat te wensen over laten, maar de Magicx Zero 40 ligt wel lekker in de hand. Je handen vouwen zich heel comfortabel om het systeem heen, terwijl je wijsvinger prettig rusten op de vier schouderknoppen. Je duimen bereiken de d-pad en de vier actieknoppen moeiteloos en ook de drie interfaceknoppen zijn prettig te bedienen. En toch gaat er het één en ander mis. A, B, X en Y zijn namelijk te klein voor mijn smaak en zijn door hun glimmende karakter helaas ook glad (maar gelukkig glijdt je duim er niet van af).

De vierpuntdruktoets is waar ik de meeste moeite mee heb. Die heeft op zich een fijne kanteling, maar de input reageert veel te snel op je bewegingen. Daardoor kan het gebeuren dat poppetjes in game opeens een andere kant oplopen dan je voor ogen had. Zeker in grid-based rpg’s kan het gebeuren dat je dan ineens naast de deur loopt. Vechtspellen en platformers laten zich daardoor ook wat moeilijker bedienen, omdat de d-pad gewoon niet zo secuur is. Sommige vechtcombo’s zijn misschien wel wat gemakkelijker uit te voeren.

Indrukken zonder dat je dat doorhebt

Maar dat is eigenlijk het enige voordeel dat je uit de vierpuntdruktoets haalt. Je kunt er niet van uitgaan dat je gecontroleerde bewegingen maakt, in elk geval. De analoge knuppel is daarnaast niet heel veel beter. Dat onderdeel draait an sich prima, maar is ook vrij compact. Dat moet ook wel gezien de plaatsing en het formaat van de Magicx Zero 40, maar fijn is anders. Verder vind ik de twee buitenste schouderknoppen wat vlak, waardoor je ze soms onbedoeld indrukt of al ingedrukt houdt, zonder dat je dat dan doorhebt.

L2 en R2, die wat meer naar binnen staan, hebben een kleine verhoging gekregen. Daardoor kun je ze snel onderscheiden van L1 en R1. Ook bieden ze veel meer feedback aan tijdens het spelen. Helaas heb je die twee knoppen niet vaak nodig voor arcade- of DS-spellen, omdat de originele hardware daar niet over beschikte. De speakers zijn gelukkig wel slim geplaatst. Als je je duimen op de actieknoppen of d-pad legt, dan buigen ze mooi om de twee kleine rasters heen. Daardoor klinkt de audio nooit helemaal weggemoffeld.

Een wat vreemd scherm

Eén van de belangrijkste facetten van de Magicx Zero 40 is het scherm. Met zijn formaat van 4 inch en resolutie van 480 bij 800 pixels, bereik je in feite nooit een optimale en perfecte beeldverhouding via integer scaling. De originele Nintendo DS beschikt over twee displays van 3 inch en resoluties van 256 bij 192 pixels. Je zit dan ergens op een schaalniveau van tussen de 1,8 en 1,9x. In de praktijk merk je daar gelukkig weinig van. Omdat het scherm zo compact is, ogen zowel DS- als arcadegames haarscherp en gedetailleerd.

Dat komt doordat, in het geval van DS-games, het scherm verder opgedeeld wordt. In het midden zie je namelijk een balk zitten, waar op het originele model het scharnier zou zitten. Desondanks is het een beetje een vreemd idee om zoveel schermruimte in te leveren. Gelukkig kun je het scherm redelijk helder instellen, waardoor je er ook prima buiten mee kunt gamen. Verder is het fijn om te zien dat de Magicx Zero 40 beschikt over een touchscreen en dat de software-omgeving grotendeels goed voor je ingesteld is.

Waar is de stylus?

Het systeem draait op Android met daaroverheen de zogenoemde Dawn Launcher (waar de Magicx Zero 28 eveneens over beschikt). Dit is een app die je gameverzameling overzichtelijk presenteert. Via de launcher kun je andere apps en Android-instellingen bereiken, waardoor je niet snel iets tekort komt. De vooraf geïnstalleerde DS-emulator is Drastic (die niet meer verkrijgbaar is in de Google Play Store). En hoewel dat in principe een prima emulator is, heeft die wel een mankement waar ik niet zo blij van word.

Ik heb namelijk geen optie gevonden waarmee ik de virtuele stylus tevoorschijn kan halen. Ik weet dat die bij andere handhelds vaak onder het rechterpookje zit: als je dat indrukt, komt de stylus tevoorschijn. De Zero 40 heeft echter maar één stick, aan de linkerkant. Als ik daarop druk, gebeurt er niets. Bovendien is het zo dat ik in het menu geen middelen aantref om de activering van de stylus om te draaien. Niets dat een software-update niet kan verhelpen, maar waarschijnlijk maakt de fabrikant hier geen werk van.

Magicx Zero 40 kopen?

Dit vind ik behoorlijk problematisch, omdat ik gemerkt heb dat touchscreengames zich nu moeilijk laten bedienen. Niet dat zo’n virtuele stylus altijd goed werkt, maar vingerbediening is helemaal niet optimaal. Daarvoor is de schermruimte te beperkt. Je ziet niet goed wat je doet en krijgt weinig feedback bij de uitgevoerde handelingen. Wellicht dat je dit kunt fixen met een eigen stylus, die moderne aanraakschermen ondersteunt, maar die heb ik helaas niet liggen. Typische touchscreengames brengen in elk geval geen plezier.

Natuurlijk blijven er dan nog meer dan genoeg games over om van te genieten, maar de Magicx Zero 40 verdient naar mijn mening geen aanbeveling. Daarvoor minimaliseert het de typische DS-ervaring te veel. Heb je wat kleinere handen of houd je het uitsluitend op spellen die geen touchscreen nodig hebben, dan nog vind ik dit geen aantrekkelijk pakket. Daarvoor vind ik de Zero 40 dan weer te prijzig. Voorlopig ziet het er dus naar uit dat we of moeten investeren in dure hardware of moeten blijven rotzooien met onhandige setups.

Neem voor meer reviews ons handheldarchief door en meld je ook aan voor onze Discord!