Metroid Prime 4: Beyond bereikt hoge hoogtes en ondiepe dalen
Het zal niemand verrassen dat Metroid Prime 4: Beyond het wachten waard is, maar dat neemt niet weg dat elk aspect een schot in de roos is. Ontwikkelaar Retro Studios laat her en der wat steken vallen — maar in hoeverre beïnvloedt dat de ervaring?

Op Metroid Prime 4: Beyond hebben we achttien jaar moeten wachten. Kan een game na zo’n lange aanloop de verwachtingen dan ooit waarmaken? Retro Studios bewijst grotendeels van wel, maar niet zonder onderweg toch wat uit de bocht te vliegen. Dit nieuwe Metroid Prime-deel, dat het Wii-spel Metroid Prime 3: Corruption uit 2007 opvolgt, is speelbaar op zowel Nintendo Switch als Nintendo Switch 2. Het neemt de beste onderdelen van zijn voorgangers over – maar kampt ook met wat moderne problemen.
Als je iets uit de recensie van Metroid Prime 4: Beyond kunt halen, dan is het wel dat je hiermee voor het grootste deel een typische Metroid Prime-ervaring in huis haalt. De game volgt de blauwdruk van deel twee en drie en presenteert verkenbare kerkers die niet aan elkaar gekoppeld zijn, zoals in de eerste game het geval was. Tussen al die dungeons in zit dit keer een grote, open wereld die de levels (als het ware) met elkaar verbindt. Daardoor heeft Beyond wat weg van een futuristisch, first-person Legend of Zelda-spel.

Retro op de verkeerde manier
Maar dan niet van de recente delen, zoals Tears of the Kingdom of Echoes of Wisdom. Nee, wanneer je over de grote, lege zandvlakte crost op je – toegegeven – gave motor, dan doet de ervaring sterk denken aan Ocarina of Time. In de open wereld gebeurt er namelijk niets tot weinig. Je komt her en der een altaar tegen (nog een Zelda-referentie), verslaat wat random vijanden en verzamelt groene kristallen (die belangrijk zijn voor het verhaal). Dit is ontzettend retro – maar als je het mij vraagt op de verkeerde manier.
Metroid Prime 4: Beyond heeft eigenlijk alles in zich om dit aspect leuk te houden. Een coole en bekende bounty hunter, een supersnelle en strak bestuurbare motor (genaamd Vi-O-La) en atmosfeer die letterlijk van het scherm druipt. Maar dat gooit Retro Studios, vermoedelijk in opdracht van Nintendo, te grabbel om de speelduur te verlengen. Je kunt bovendien niet snel reizen van kerker naar kerker, waardoor je gedwongen wordt de lege wereld in te trekken. En na verloop van tijd gaat je dat behoorlijk tegenstaan.

Rustige doch dreigende sfeer
Daarnaast baarde een andere eigenschap van het spel me vooraf zorgen. Net als in deel drie komt Samus in aanraking met de Intergalactic Federation, waar ze mee samenwerkt om een grote dreiging tegen te gaan. Dit keer gebeurt dat op de planeet Viewros, waar zij en het team onbedoeld op stranden. Gedurende het spel kom je enkele soldaten tegen die praten met of tegen Samus, terwijl die, natuurlijk, niets terugzegt. Een kenmerkende kwaliteit van de Metroid-hoofdvrouw, één die spelers veelal waarderen – en ik ook.
Samus hoeft namelijk bijna niet te verbaal te communiceren in haar games. Onder meer Metroid: Other M liet haar dat wel doen en dat viel niet in goede aarde. Haar stilte onderstreept het geïsoleerde gevoel van een koude eenzaamheid in deze games en het idee dat je volledig op je eigen kennen en kunnen moet vertrouwen. Je overwinningen zijn jouw verdiensten. Je kunt daardoor opgaan in de geluiden van de omgeving en de kleuren van het decor. De rustige doch dreigende ambiance is wat Metroid Prime zo goed maakt.

Filteren kun je leren
Elk pratende personage die je aan die formule toevoegt, zorgt eigenlijk alleen maar voor ruis. Een storing in de sfeer. Maar ik moet bekennen: die Federation-leden zijn minder irritant dan ik van tevoren dacht. Ze laten je namelijk op de belangrijkste momenten met rust en nemen dan, vaak om verhaalredenen, geen contact met je op. In de open wereld tettert er wel eentje steeds door je oor om je de juiste kant op de duwen. Je kunt die typische Nintendo-hulp niet uitschakelen, maar mettertijd wel negeren. Filteren kun je leren.
Metroid Prime 4: Beyond is door moderne toevoegingen een game van contrasten geworden. Want enerzijds moet je omgaan met elementen waar je niet omheen kunt en anderzijds kun je gelukkig nog steeds helemaal opgaan in hetgeen het spel te bieden heeft. Want zodra de soldaten je met rust laten en je de motor even laat voor wat ze is, dan ervaar je pure Metroid Prime-gelukzaligheid waar de reeks om bekendstaat. Dit is waar Retro Studios in uitblinkt en waar het vierde deel het echt van moet hebben.

De mooiste Nintendo-game
De verschillende kerkers zijn namelijk ontzettend tof en leuk om te verkennen. Wat deel vier net zo sterk maakt als zijn drie voorgangers is het oog voor detail. Overal kruipen of vliegen wezens voorbij, je komt planten tegen die zachtjes meebewegen met een briesje en zowel water- als vuureffecten masseren je ogen dankzij de prachtige implementatie van high dynamic range op de Switch 2. Dit is verreweg de mooist ogende game die Nintendo ooit uitbracht en voorlopig zijn weerga niet zal kennen (tot Metroid Prime 5, gok ik).
Daarnaast heb je ook allerlei typische Metroid Prime-effecten die de onderdompeling compleet maken. Zodra het scherm oplicht, bijvoorbeeld wanneer je je armkanon oplaadt, zie je de reflectie van Samus’ gezicht. Regendruppels landen op je vizier en glijden geleidelijk aan naar beneden, terwijl ijseffecten langzaamaan ontdooien wanneer je de warmte tegemoet loopt. Dit zijn van die grafische effecten die we verwachten bij deze serie, maar dat maakt ze, ook meer dan twintig jaar later, nog steeds niet minder indrukwekkend.

Rechtlijnig doch toegankelijk
Dat gezegd hebbende voelt Metroid Prime 4 Beyond ook één van de meest rechtlijnige delen tot op heden. Je hebt altijd nog wel een reden om terug te keren naar een kerker wanneer je die eenmaal doorlopen en nieuwe krachten gevonden hebt, maar dit voelt minder nodig dan in voorgaande spellen. Je doet dit voornamelijk voor wat upgrades en natuurlijk dat felbegeerde compleetheidspercentage, maar in principe komt je ook wel door de game heen zonder extra hulp. Dit maakt Beyond toegankelijk voor nieuwkomers.
Onderweg kom je namelijk tijdens de eerste ronde al genoeg upgrades tegen, mits je wel een beetje oplet natuurlijk. Je moet daarbij veelal gebruikmaken van nieuwe, psychische krachten. Je rolt daarmee over onzichtbare rails, verplaatst objecten met pure wilskracht en stuurt de energiestraal aan langs objecten en vijanden. De puzzels bieden een frisse en andere ervaring aan ten opzichte van eerdere delen, maar verheffen de gameplay niet direct naar een hoger niveau. Hoeft ook niet altijd; soms is fris goed genoeg.

Metroid Prime 4: Beyond kopen?
Onderaan de streep kan ik Metroid Prime 4: Beyond gelukkig nog steeds aanbevelen aan fans van het origineel en nieuwkomers met interesse. De game heeft hier en daar wat vreemde ontwerpkeuzes (zoals de lege wereld en het feit dat je een amiibo nodig hebt om toegang te krijgen tot omgevingsmuziek in die woestijn), maar geen van de kanttekeningen die ik bij mijn ervaring plaats zorgen ervoor dat ik het spel kan afraden. Want als Beyond op gang komt, raakt het precies de juiste snaren qua gameplay en ambiance.
Ik denk ook dat Metroid Prime 4: Beyond echt last heeft van de lange ontwikkeltijd. Niet alleen omdat dit voor grote druk gezorgd moet hebben bij de ontwikkelteams, maar ook omdat de verwachtingen torenhoog zijn bij gamers. En als er dan wat onderdelen zijn die tegenvallen, tellen die zwaarder mee. Ja, dit spel is wat rechtlijniger dan ik zou willen, maar uiteindelijk vind ik de totale onderdompeling belangrijker Dit is gewoon een gave Metroid Prime-ervaring. Niet beter dan er al was, maar nog steeds van hoog niveau.
Nintendo heeft ons een recensiecode gegeven. We hebben de game gespeeld op Nintendo Switch 2. Je kunt Metroid Prime 4: Beyond vinden bij Bol en Amazon. Mocht je iets kopen via de affiliatelinks, dan kan RetroReady daar een klein commissie aan overhouden. Voor meer gamereviews kun je terecht in ons overzicht. Je kunt je daarnaast aanmelden voor onze Discord, waar we het over dit soort spellen en meer hebben.