Lovish oogt eenvoudig, maar biedt een haast verborgen diepgang
Sommige games zien erg simpel uit, maar weten je dan toch qua diepgang te verrassen. De game Lovish is daar een perfect voorbeeld van. Sven trekt zijn ridderkostuum aan om te kijken wat Lovish speciaal maakt en of die ook jouw tijd waard is.
Wanneer je soms verlangt naar de eenvoudige opzet van NES-games, dan is Lovish mogelijk een titel voor jou. Hoewel de Nintendo Entertainment System niet de allereerste gameconsole was, hebben veel mensen dankzij het apparaat wel de wonderlijke wereld van videospellen ontdekt. En ondanks de limieten van het systeem, kwamen er veel toffe titels op uit. Misschien was het ook wel dankzij de beperkingen dat ontwikkelaars creatief werden. Dit aspect zien we dan ook terug in Lovish, een 8-bit action-platformer.
De ontwikkelstudio van Lovish, Labs Works, ken je mogelijk van Astalon: Tears of the Earth of van Castle in the Darkness. De metroidvanias waren de eerste twee titels, kwamen respectievelijk in 2015 en 2021 uit en werden erg goed ontvangen. Gamers en critici waardeerden het authentieke retrogevoel, vonden het fijn spelen en haalden voldoening uit de moeilijkheidsgraad. Labs Works maakte dus een mooie indruk. Nu, viereneenhalf jaar later sinds Astalon, komt de ontwikkelaar met een derde game. Weet de gebruikte retroaanpak opnieuw te imponeren?
Wees een held… voor jezelf
In Lovish speel je als de ridder Solomon. In de demo, die als een proloog dient, heb je een magische helm gestolen van een tijdmagiër. Met het betreffende hoofddeksel kan Solomon iedereen verliefd op hem laten worden. Dat brengt hem op het idee de helm te gebruiken op de prinses, die ontvoerd zou zijn door de demonenkoning. Samen met je drie vrienden trek je eropuit om je plan in werking te stellen.
Direct aan het begin kom je erachter dat Solomon een egocentrische ‘held’ is. Hij is bang dat zijn vrienden er met de prinses vandoor zullen gaan en dus verraadt hij ze door een val te zetten. Dit zet goed de toon van wat je kunt verwachten: het spel is doordrenkt met komische stukken, waaruit blijkt dat Solomon misschien helemaal geen vedette is. Het is een luchtig verhaal, dat regelmatig voor een glimlach op je gezicht zorgt.
De kracht zit in de eenvoud
Het verhaal is in Lovish niet het enige dat eenvoudig is. Zo heeft het spel 8-bit graphics, die je aan de NES-games doen denken. Ze zijn eenvoudig, maar toch doeltreffend. Je herkent alles direct en het geheel heeft een goede sfeer. Dit gaat gepaard met chiptunemuziek, wat het retrogevoel nog meer versterkt. Dit is precies waar we aan denken wanneer we het over retro-likes hebben.
Daarnaast past de gameplay mooi in het rijtje van eenvoud. Elk level neemt exact één scherm in beslag en de besturing is beperkt tot lopen, springen en met je zwaard slaan. Iets later in het spel speel je een winkel vrij, waar je met de gespaarde muntjes onder andere voorwerpen kunt kopen. Hier speel je echter ook het slaan naar boven en beneden vrij, waardoor je Shovel Knight-achtige vaardigheden krijgt. Het doel van elk level? Bij de deur naar het volgende scherm (of leveldeel) komen en die te openen. Ondertussen ontwijk je projectielen, spring je over stekels en versla je vijanden. Maar let op, want je gaat direct dood zodra je geraakt wordt.
Verborgen diepgang
In het begin lijkt het erop dat heel Lovish zo simpel is. Natuurlijk krijg je nieuwe uitdagingen en verschijnen er andere vijanden, maar de kern blijft hetzelfde. Het verrast je echter met nieuwe opdrachten naarmate je vordert. Je kunt namelijk kronen verzamelen die je op verschillende manieren behaalt. Zo zit er een geheime locatie in elk level, waarvoor je bijvoorbeeld een blok muur kapot moet slaan. Maar je krijgt ook een koninklijk hoofddeksel zodra je het level haalt zonder een vijand aan te vallen. En natuurlijk word je ook beloond zodra je succesvol speedrunt.
Na het behalen van een level krijg je een komisch tussenstuk te zien. Vaak is dit slechts een grappige video, zonder enige meerwaarde. Maar andere keren krijg je een beloning of juist een straf. Let wel goed op, aangezien er ook hints in de scènes verwerkt kunnen zitten. Volg je de aanwijzingen goed op, dan speel je een minigame vrij. De makers hebben onder meer een mini-Vampire Survivor, een Zelda-kloon en meer toegevoegd. Hierdoor zorgen zelfs de tussenstukken voor extra diepgang in de gameplay.
Een fijne ervaring, met wat ruwe randjes
Sinds het begin merk ik dat ik erg gecharmeerd ben van Lovish. Het is immers een lekkere, simpelere platformer, met de nodige (flauwe, doch geslaagde) humor. En nadat de eerste tekenen van de verborgen diepgang zich voordoen, ben ik positief verrast. Wat ook helpt: hoe meer je ontgrendelt, hoe meer je wil spelen en verzamelen. En dat is aardig was. Lovish telt 75 levels, meer dan tweehonderd tussenstukken, 225 te verzamelen kronen en nog wat extra onderdelen die ik je liever zelf laat ontdekken.
Ik verzamel er dus gretig op los, wat ervoor zorgt dat ik levels meerdere keren speel. En tijdens het zoeken naar geheimen sterf ik ook regelmatig. Maar dat is niet erg. Het spel biedt gelukkig de mogelijkheid snel het level opnieuw te beginnen. Maar het is niet enkel zonneschijn tijdens het spelen. Meer dan eens leunt Lovish erg veel op geluk (een typisch geval van rng). Niet alleen de tussenstukken zijn willekeurig, ook hoe sommige vijanden bewegen staat niet altijd vast. Op sommige plekken moet je met je zwaard op een vijand springen om hogerop te komen (denk aan Shovel Knight of Dagobert Duck voor de echte retrogamers). Wanneer de betreffende vijand dan niet op de juiste plek komt, is dat zeer frustrerend.
Lovish kopen?
Ondanks de geluksfactor die soms nodig is, zorgt Lovish toch voor een goede nasmaak in mijn mond. Het is een solide platformer, waarbij er meer diepgang verschijnt naarmate je verder komt. Voor de verzamelaars is er genoeg te doen en ook speedrunners kunnen hun hart ophalen. Het 8-bit uiterlijk en de chiptunemuziek zorgen voor een goede retrosfeer, terwijl de game niet oubollig aanvoelt.
Lovish heeft mij in elk geval weten te verrassen. Is het spel perfect? Nee, dat niet. Maar het biedt genoeg kwaliteit en content aan om een tijd lang zoet te zijn. Het zou mooi zijn als Labs Works een patch uitbrengt, waarbij het de ruwe randjes polijst. En dan doel ik voornamelijk op de geluksfactor die je nodig hebt als het gaat om de vijanden. Maar zelfs in de huidige staat raad ik de game voor de vijftien euro zeker aan.
De uitgever van Lovish heeft ons een recensiecode gegeven. We hebben het spel gespeeld op Steam en de Steam Deck. Voor meer gamereviews kun je terecht in ons overzicht. Je kunt je daarnaast aanmelden voor onze Discord, waar we het over dit soort spellen en meer hebben.
