De Earnest Evans Collection trapt je af en toe voor je kont

De Earnest Evans Collection is leuk, maar trapt me af en toe wel voor m’n kont. Nu heb ik nooit gezegd dat ik echt enorm goed ben in games, maar het duurt met dit spel wel wat langer totdat ik mijn draai weet te vinden met de tweede game in de serie. Het ligt voornamelijk aan de opvallende besturing en andere elementen die het spel vrij uniek maken.

Het begint allemaal met El Viento, een 2d-actieplatformspel dat in 1991 uitkwam voor de Sega Mega Drive in zowel Japan als de Verenigde Staten. Stom genoeg is het spel alleen in Frankrijk uitgebracht in die periode en niet in de andere Europese landen. Daarom is het niet zo gek dat dit voor velen een vrij onbekend spel is. De actieplatformer heeft qua gameplay wel wat weg van Ninja Gaiden en Shinobi en speelt zich af rond de jaren twintig en dertig in de twintigste eeuw.

Al Capone of Vincente DeMarcoto

Een maffiabaas (Al Capone in de Japanse versie, Vincente DeMarcoto de Amerikaanse uitvoering) werkt samen met de leider van een sekte en een tovenares genaamd Restiana. Hun doel is om de oude god Hastur wakker te maken om zo de wereld te onderdrukken. Als een nabestaande van Hastur moet jij, als Anett Myer, dit zien te voorkomen. Dat doe je samen met Earnest Evans.

Dit gaat natuurlijk niet zonder slag of stoot en je vindt logischerwijs veel tegenstand op je pad. Gelukkig heeft Anett toegang tot boemerangs en een aantal spreuken die onderdeel zijn van Hasturs bloedlijn. Jammer genoeg is het spel niet helemaal goed afgewerkt waardoor de moeilijkheidsgraad flink wat hoger ligt. Vooral de vijanden in voertuigen kunnen heel snel tegen je aan komen waardoor je nog sneller levenskracht verliest. Ook kun je soms het overzicht kwijtraken door explosies die twee-derde van het scherm in beslag nemen.

Zwepen en physics

Het tweede deel dat vrij kort daarna uitkwam, Earnest Evans, speelt zich opvallend genoeg af vóór El Viento. De Mega-CD-titel kwam helaas nooit uit in Europa, dus dankzij de collectie is dit nu de eerste keer. Nu speel je als Earnest Evans en kom je als een soort Indiana Jones achter een gebeurtenis die het einde van de wereld kan inluiden. Aan jou de taak objecten te vinden en monsters te verslaan zodat dit juist niet gebeurt. Klassieker dan dit wordt het haast niet qua verhaalvertelling.

Hoewel ik het spel tof vind is het, door de manier waarop het ontwikkeld werd, enorm pittig. Evans bestaat uit meerdere sprites voor z’n lichaam, armen, benen en hoofd. Hij reageert daarom anders dan wanneer hij één sprite zou zijn. Hij is wat trager, logger en blijft af en toe vastzitten in een gebukte positie. Daarnaast kan hij simpelweg op de grond gaan liggen, met alle gevolgen van dien. Als je ooit gehoord hebt van het spel QWOP dan weet je denk ik waar ik het over heb. Ook de zweep van Evans is op physics gebaseerd, al werkt die wat beter.

Indiana Jones in overdrive

Naast je standaard zweep vind je nog wat andere wapens, zoals een beperkt aantal ontploffende stukken steen of een enorme strijdvlegel. Helaas is je wapenarsenaal beperkt tot de levels waarin je ze vindt. Vreemd is dat die strijdvlegel dan weer geen gebruikt maakt van de physics van het spel.

De levels zelf zijn redelijk kort, voorzien van rondlopende of vliegende vijanden, en soms bizarre vallen. Het is dan ook enorm goed opletten dat je niet door een plotselinge muur van flink scherpe stekels wordt gepakt. Je kunt over obstakels heen springen, maar sommige speren die uit de grond komen zijn wel erg lang. Je timing en de hoogte die je springt zijn van ook heel belangrijk. Vet is dat je in het eerste level weg moet rennen van vallende en rollende rotsblokken zodra je een benodigd object hebt gepakt. Indiana Jones in overdrive, zeg maar.

Heel wat anders

Als laatst hebben we Anett Returns, het derde deel in de serie, dat een heel ander pad inslaat. Dit is namelijk een beat-em-up gelijkend aan Streets of Rage. Het spel kwam alleen in Japan uit voor de Sega Mega-CD. Het speelt zich twee jaar na de gebeurtenissen van El Viento af en laat Anett door Europa reizen om te voorkomen dat een sekte jouw hanger in handen krijgt. Die hanger hebben de slechteriken nodig om een eind te maken aan onze wereld. Wat is het toch met sektes die onze wereld willen opblazen? Dit is toch ook… hun wereld?

Grafisch gezien is het spel niet super, om het over de te hoge moeilijkheidsgraad maar niet te hebben. Dit komt vooral omdat de bazen aan het eind van de levels je het leven zuur maken. Ze kunnen enorm veel klappen opvangen waardoor het een beetje té is. Hun aanvalspatronen zijn geestdodend simpel, maar omdat ze zo sterk zijn is het enorm frustrerend en soms schier onmogelijk ze te verslaan. Er zit geen uitdaging in kogelsponzen vermoorden die verder weinig doen, waardoor dit enorm saai is.

Earnest Evans Collection kopen?

Hoewel alle drie de games ontwikkeld zijn door Wolf Team, makers van de welbekende Tales of-serie van Bandai Namco, is het nu Madhouse die aan het roer staat van de heruitgaven. Dit is het legendarische bedrijf achter animeseries zoals Yu Yu Hakusho, Trigun, Cardcaptor Sakura en Monster. De cutscènes zijn dan ook erg jaren negentig en dat zet zich voort met Anett Returns. Niet zo gek aangezien beide titels voor de Mega-CD ontwikkeld waren; een platform waar FMV (full motion video) in die tijd zijn hoogtij vierde. Klein extraatje: de collectie bevat ook de Mega Drive-versie van Earnest Evans, maar die mist dus een hoop van de geanimeerde scènes én de uitstekende soundtrack die wel op de cd-versie te vinden is.

Helaas moet ik tot slot aanduiden dat de collectie een kleine tegenvaller heeft op dit gebied. Hoewel je zowel de Japans als een, speciaal voor de verzameling gemaakte, Engels gesproken versie hebt zijn beide niet voorzien van ondertiteling. Als iemand die het liefst anime met Japanse stemmen kijkt, is dat toch wel een aardige domper. De Engelse stemmen zijn daarentegen allesbehalve slecht, maar ook weer niet té goed. Het is wat dat betreft een perfecte weergave van hoe het was in de jaren negentig.

De uitgever van Earnest Evan Collection heeft ons een recensiecode gegeven. We hebben het spel gespeeld op Nintendo Switch. Voor meer gamereviews kun je terecht in ons overzicht. Je kunt je daarnaast aanmelden voor onze Discord, waar we het over dit soort spellen en meer hebben.