Monster Hunter Stories 3: Twisted Reflection raakt de juiste snaren

Hoewel de Monster Hunter-serie grotendeels aan me voorbijgaat, past Monster Hunter Stories 3: Twisted Reflection precies in mijn straatje. Niet dat Monster Hunter mij niet aanspreekt als concept, maar de gameplay vind ik zelf eentonig en herhalend (hoe gek dat misschien ook klinkt voor iemand die veel rpg’s speelt). Ik heb wel wat uren gestopt in World en Generations, maar op een gegeven moment haak ik toch af. De games vragen om een grote tijdsinvestering die ik niet bereid ben te maken, om uiteenlopende redenen.

Daarom ben ik heel blij met de subreeks Monster Hunter Stories. Die brengt me de Monster Hunter-ervaring, maar dan gedestilleerd en verpakt in een beleving die beter aansluit bij mijn smaak en interesse. De eerste game verscheen op de Nintendo 3DS als een soort Pokémon-alternatief met schattige chibi-graphics en turn-based gevechten – en vooral dat laatste trek ik meer dan de actiegameplay van de hoofdserie. Die is me soms veel te stressvol, waardoor ik mee van monsters wegren dan hen stevig aanpak.

Volwassen worden

De hoofdserie is dus niets voor mij, maar Monster Hunter Stories gelukkig wel. Destijds wist het eerste deel met zijn charmante visuele stijl en een begrijpelijk systeem van steen-papier-schaar direct de harten van handheldgamers te veroveren. Voor de trouwe fans die toentertijd uren besteedden aan het verzamelen van eieren (dat is de manier waarop je aan nieuwe monsters komt en je team uitbreidt), voelde de wereld nog aan als een vrolijk avontuur vol onschuld en pure ontdekkingsdrift (waar de serie ook om bekendstaat).

In 2021 maakt de reeks de overstap naar de Nintendo Switch en pc, met Wings of Ruin. Daar zien we de eerste stappen richting volwassenheid. De proporties van personages worden realistischer en de werelden indrukwekkender, terwijl de tactische diepgang van wapentypes een serieuzere snaar raakt bij ervaren spelers. Het is hierdoor geen kindvriendelijke spin-off meer, aangezien het ook de lore van de hoofdserie begint te omarmen. Nu blijkt dit een opstap te zijn naar een gameserie die langzaamaan volwassen wordt.

Meegroeien met de doelgroep

Met de release van Monster Hunter Stories 3: Twisted Reflection ondergaat de reeks namelijk een indrukwekkende gedaanteverwisseling naar een volwassen rpg-ervaring. De vrolijke kleuren en humor worden nu aangevuld met een diepgaand drama waarin de impact van de zogenaamde Crystal Encroachment centraal staat. Daarnaast biedt dit deel de nodige uitdagingen door de habitatrestauratie en uitgediepte gevechtsmechanieken. Stories lijkt daardoor te zijn meegegroeid met zijn doelgroep.

Die Crystal Encroachment (een soort vergroeiing) zorgt ervoor dat veel monsters in de wereld van Twisted Reflection agressiever dan ooit worden. Dat is niet alleen esthetisch, maar levert ook turn-based gevechten op die aanvoelen als tactische puzzels. Zo moet je specifieke onderdelen van een vijand raken om een dodelijke aanval te voorkomen, terwijl je van te voren op onderzoek uitgaat om meer te leren over zo’n beest. Alleen met de juiste informatie in je arsenaal kun je het beest ter ruste leggen.

Vechten in een team

Wat ik zelf heel fijn vind aan dit systeem, is dat het de basisgameplay van de hoofdserie meeneemt in binnen dit rpg-systeem. Want ook daar verken je de omgeving en moet je monsters leren kennen voordat je ze kunt neerhalen. In Monster Hunter Stories 3: Twisted Reflection doe je dat, net als deel twee, in een team, waarvan je slechts twee personages aanstuurt (jouw poppetje en een monstie). Je kunt altijd wisselen van beest en hem of haar aparte commando’s geven of de computer het laten overnemen.

Dat laatste geldt ook voor je andere teamleden. Je vecht in een groepje, maar hebt geen controle over je medestanders en hun monsties (zoals ze de monsters noemen). Dat kan nogal frustrerend werken, aangezien de cpu niet altijd de beslissingen maakt die je wellicht wil. Gevechten duren daarom soms wat langer of kosten meer middelen, maar onderaan de streep maakt Twisted Reflection het je nooit zo moeilijk dat je daar niet van kunt terugkomen. Toch valt hier denk ik nog wat winst te behalen voor Capcom.

Diepgaand en frustrerend systeem

Je hebt gelukkig veel zeggenschap over de monsties die je meeneemt. In totaal passen er zes in je team, die allemaal hun eigen sterke en zwakke eigenschappen hebben. Elk beest heeft negen zogenaamde Gene-sleuven, waar je allerlei aanvallen, vaardigheden of passieve skills in kwijt kunt. Via de Rite of Channeling bepaal je heel precies wat je monsters kunnen of tegen welk element ze weerstand bieden. Dit vrij diepe systeem geeft je veel controle over het gedrag van je teamleden en hoe je ze wenst te gebruiken in de battles.

Het kan zijn dat twee dezelfde monsters heel verschillend te werk gaan in eenzelfde gevecht, omdat je ze net anders opbouwde. Aan dat gevoel van vrijheid zit wel een kleine keerzijde. Want je moet door heel wat menu’s scrollen om dit voor elkaar te krijgen en op animaties wachten die je niet kunt overslaan. Prima als je af en toe wat omgooit – maar als je echt goed te werk wil gaan en wat tijd wil besteden om je team te optimaliseren, dan kan het mettertijd best frustrerend zijn dit proces niet wat toegankelijker is.

Habitatrestauratie

Dit systeem wordt onder meer ondersteund door de eerdergenoemde habitatrestauratie. Tijdens je avontuur krijg je de opdracht af en toe wat monsties vrij te laten in de natuur, zodat je de populatie kunt herstellen. Dit levert op den duur sterke of nieuwe variaties van beesten op, terwijl je ondertussen kunt uitkijken naar extra genen om je team te versterken. Bovendien ziet mijn wereld er daardoor misschien wel anders uit dan jouw wereld, waardoor Monster Hunter Stories 3 persoonlijker kan aanvoelen dan eerdere delen.

Combineer dit met de prachtige en toffe animaties van krachtige aanvallen in gevechten en een volwassen verhaal waarin het niet zomaar gaat over goed versus slecht (met een emotionele lading richting het einde) en je houdt een rpg over die op vrijwel elk vlak de juiste snaren raakt. De vertelling houdt je tot het einde geboeid, maar kan soms in vaart afnemen door de hoeveelheid uitleg en zijmissies, die niet altijd lekker in de hoofdlijn verweven zijn. Gelukkig zijn ze optioneel, maar ook hier bestaat nog wat groeiruimte.

Monster Hunter Stories: Twisted Reflection kopen?

Mocht je de serie al sinds de 3DS volgen, dan merk je dat die nu echt volwassen geworden is. Aan de basis is niet getoornd en Capcom heeft wat mij betreft allemaal logische en leuke toevoegingen geïntroduceerd. De context is daardoor eveneens verschoven, van zorgeloos spelen naar overleven in een bedreigende wereld. Maar aangezien de doelgroep eveneens ouder is, voelt dat heel ongedwongen en natuurlijk aan. Monster Hunter Stories 3: Twisted Reflection is daardoor voor die doelgroep in elk geval een aanrader.

En hoe zit het precies met de gamers die beide voorgangers oversloegen, maar wel van rpg’s houden of bekend zijn met de hoofdreeks? Ook die kunnen hier hun ei kwijt. Niet alleen respecteert Stories 3 de gameplay van de hoofdreeks, ook schuilt hier een diepgaande role playing game in. Aanvankelijk komt er veel op je af, maar zodra je de verplichte doch onderhoudende tutorials gehad hebt, wacht je een avontuur dat je van begin tot eind geboeid houdt – niet alleen qua gameplay, maar ook qua verhaal.

Capcom heeft ons een reviewcode gegeven voor deze recensie. We hebben de game gespeeld op PlayStation 5. Voor meer gamereviews kun je terecht in ons overzicht. Je kunt je daarnaast aanmelden voor onze Discord, waar we het over dit soort spellen en meer hebben. Ondertussen kun je de game kopen via Bol.com, voor PlayStation 5, Nintendo Switch 2 en Xbox Series. Mocht je iets kopen via de affiliatelinks, dan kan RetroReady daar een klein bedrag aan overhouden.