City Hunter had niet per se de overstap hoeven maken
Voor het eerst in 36 jaar brengt Red Art Games het enige spel gebaseerd op de anime City Hunter uit in het Westen. Maar is de game niet té oud voor het moderne publiek? Peter trekt zijn witte pak aan en kruipt in de huid van ‘sweeper’ Ryo Saeba.
De City Hunter-game is gebaseerd op de gelijknamige anime, en dan vooral het eerste seizoen. Het run-and-gun-spel is ontwikkeld door Sunsoft en werd in 1990 uitgebracht als een titel voor de PC Engine (of Turbografx-16 hier in Europa). Je kruipt in de huid van privédetective, of ‘sweeper’ Ryo Saeba, die verschillende straten in Tokio veilig houdt met zijn Colt Python-revolver. Het spel staat bekend om de trouwe weergave van de sfeer uit de anime, inclusief de muziek en de personages zoals Kaori en Umibozu.
Als fervent mangalezer en animé-kijker ben ik aardig op de hoogte van de nodige gameversies van populaire en minder bekende franchises. De One Piece Pirate Warriors-reeks is een van mijn favorieten, maar ik heb ook veel plezier gehad met Sand Land (gebaseerd op een oudere serie van wijlen Akira Toriyama). Een hoop games hebben de oversteek naar ons gebied gemaakt, maar lang niet allemaal natuurlijk. Zo heeft City Hunter dus maar één game gekregen, die hier destijds niet verscheen.
Middelmatig vertier
Dankzij uitgever Red Art Games, die de licentie en zelfs de broncode in handen heeft, is het spel nu verkrijgbaar voor meerdere platformen en dat is, met name in het kader van gamebehoud, goed nieuws. Hoewel de manga hier nooit echt groot werd, heeft het in Frankrijk een groepje schare fans. Het is één van de series die in de jaren negentig de populariteit van manga an sich een enorme boost gaf in dat land. Ik weet dan ook nagenoeg zeker dat de keuze de game naar Europa te brengen vooral gericht is op die markt.
Voor de mensen die bekend zijn met de manga en / of anime is het spel wellicht interessant, maar ook zij hoeven geen hoogvlieger te verwachten. De run-and-gun-gameplay is namelijk vrij oppervlakkig en het stelt soms zelfs je geduld op de proef. Je rent door veelal dezelfde gangetjes waar vijanden aan beide kanten van het scherm kunnen verschijnen. Die zijn vrij gemakkelijk uit te schakelen als je snel genoeg bent, maar ze komen eindeloos ten tonele zolang je heen en weer blijft lopen. Dit is vrij irritant, want je moet regelmatig backtracken. Meest irritant zijn de gasten die naast een deur op je wachten en je steken als je niet snel genoeg wegloopt of bukt.
Een enorm doolhof
Nu is dit op zich niet heel slecht of verrassend gezien de tijd waarin het gemaakt is. Maar omdat veel gangen en deuren op elkaar lijken en je geen map hebt, is het spel een enorm doolhof. Daarnaast mist City Hunter een duidelijk verteld verhaal — en nee, die gesprekjes tussendoor helpen niet echt. Het is vooral functioneel en mist veel diepgang. Leuk als je misschien al bekend bent met de vertelling, maar nieuwe spelers kunnen er waarschijnlijk geen chocolade van maken.
Zelfs de aanpassingen voor de Enhanced-modus verhelpen dit probleem niet. Hier merk je wel dat de besturing een stuk lekkerder aanvoelt. Er treedt minder vertraging op en zelfs het wisselen van wapens werkt beter. Daarnaast heb je ook nog een Hard mode waar de uitdaging nog groter is. Ik waardeer zeker de gedane moeite, maar tenzij de uitgever besluit een complete remake te maken zul je nog steeds tegen de herhalende en middelmatige gameplay aanlopen.
16-bit, maar dan 8-bit
Omdat we te maken hebben met een PC Engine-spel hoef je ook niet veel te verwachten op visueel vlak. Het originele platform pompt er wellicht 16-bit uitziende graphics uit, maar was in feite nog steeds een 8-bit machine. Zoals tegenwoordig normaal is met opgekalefaterde versies van oude games heb je hier wel een aantal opties om de resolutie aan te passen naargelang jouw voorkeur. Dat is zeker welkom, evenals de crt-filter zodat het er eventueel minder pixelachtig uitziet.
De toevoeging van een 3d-model van de originele hoes, en de zogeheten HuCard of TurboChip in de rest van de wereld, is grappig. Evenals een niet vertaalde handleiding. Interessanter vind ik altijd de extra concept art en zelfs de toevoeging van een jukebox waar je naar de, in dit geval 8-bit, muziek en zelfs het originele openingsnummer van de anime kunt luisteren. Iets wat tegenwoordig wel een standard moet zijn voor alle moderne heruitgaven naar mijn mening. Desondanks waardeer ik ook hier de moeite.
City Hunters kopen?
Je merkt al zeer snel dat het origineel echt een product van zijn tijd is. Rudimentaire gameplay, het oppervlakkige verhaal én het zeer misplaatste cliché van de hoofdrolspeler die per ongeluk een ruimte inloopt waar een vrouw naakt is, zit er blijkbaar ook in. Omdat het gebaseerd is op een populaire reeks kan het even kort je aandacht vasthouden en heeft het zelfs een bepaalde cultstatus. Maar dan ben je waarschijnlijk onderdeel van een zeer specifieke doelgroep, die al bekend is met de anime of het bronmateriaal. Voor de mensen die niet bekend zijn met de serie is het niet de moeite waard.
Red Art Games heeft ons een recensiecode gegeven. We hebben de game gespeeld op Nintendo Switch. Voor meer gamereviews kun je terecht in ons overzicht. Je kunt je daarnaast aanmelden voor onze Discord, waar we het over dit soort spellen en meer hebben.
