Legacy of Kain: Ascendance staat in de schaduw van genregenoten
De laatste jaren heeft Kain wederom voorzichtig zijn rentree gemaakt. Eerder werden we al opnieuw geïntroduceerd aan Legacy of Kain: Defiance en nu is het de beurt aan Legacy of Kain: Ascendance. Dit is een compleet nieuw deel, met zijn eigen stijl en manier van spelen.
Waar Legacy of Kain: Ascendance zich onderscheidt van zijn seriegenoten (waar eerder remasters van uitkwamen, die we ook getest hebben), is dat dit nieuwe deel een compleet andere richting inslaat. De bekende 3d-wereld maakt plaats voor karakteristieke pixelart. Alles is plat en tweedimensionaal. Dat roept meteen de vraag op of de serie hiermee niet een stukje van zijn ziel verliest, ironisch genoeg.
In Ascendance krijgen we een blik op gebeurtenissen in Nosgoth van vóór Raziels wederopstanding. Klinkt interessant, maar de uitvoering laat steken vallen. We worden namelijk zonder pardon het diepe ingegooid. Het spel gaat er duidelijk van uit dat we alle nieuwe personages al kennen. Onze eerste speelbare vampier, Elaleth, zogenaamd de zus van Raziel, wordt nauwelijks geïntroduceerd. Blijkbaar komt ze uit een comic van Bit Bot Media. Dat is toevallig ook het bedrijf dat deze game ontwikkelde. Het voelt daardoor een beetje als verplichte huiswerklectuur.
Onervaren met potentie
Bit Bot Media is geen gevestigde naam en dat merk je. Sterker nog, dit lijkt zijn eerste echte project en dat zie je terug in de uitvoering. Volgens de ontwikkelaar is Legacy of Kain: Ascendance een snelle 2d-actieplatformer met verticale gameplay, vloeiende combat en een focus op vaardigheden. Dat klinkt goed op papier, maar in de praktijk valt het tegen.
Ja, je springt. En soms ga je omhoog. Heel soms ga je omlaag, meestal je dood tegemoet. De zogenaamde verticale focus voelt meer als een bijzaak dan een kernmechaniek. Combat dan: elk van de drie speelbare personages heeft een standaardaanval, een parry en een dodge of dash. Op zich prima, ware het niet dat de vijanden nauwelijks weerstand bieden. Zodra ze je zien, en dat vereist dat je ongeveer naast ze staat want scherp zijn ze niet, beginnen ze enthousiast op en neer te springen. Vervolgens werken ze zichzelf regelmatig een afgrond in.
Vaardigheid? Mwah.
Om te zeggen dat de game vaardigheid vereist, is nogal optimistisch. Je komt in totaal zes vijandtypes tegen en één baas. Die versla je door simpelweg een prompt te volgen. De parrymechaniek is vrijwel nutteloos, omdat de animatie zo lang duurt dat vijanden alweer hersteld zijn. De grootste vijand is eigenlijk je eigen levensbalk, die langzaam leegloopt om een eeuwige dorst te simuleren. Een interessant idee, maar het voelt meer als een irritatie dan een echte gameplay laag. Om de balk aan te vullen moet je continue het bloed van je tegenstanders drinken. Geen probleem, alleen zijn er soms te weinig tegenstanders om je die energie goed op te vullen.
Visueel heeft Ascendance zeker charme. De pixelart werkt goed en geeft het geheel een nostalgisch randje. Het verhaal probeert, zoals we gewend zijn van de serie, met tijdreizen te spelen, maar komt nooit echt lekker uit de verf. Vooral omdat de basis dus elders verteld wordt en je die als speler niet meekrijgt. Daardoor kan je het spoor bijster raken. Wel is het leuk dat de makers in de tussenfilmpjes met verschillende stijlen werken. Dit varieert van pixelart tot rauwe 3d-modellen en animaties die doen denken aan tekenfilms uit de jaren tachtig.
Legacy of Kain: Ascendance kopen?
Na ongeveer drie uur heb je het spel uitgespeeld. De twaalf hoofdstukken vliegen voorbij zonder echt te blijven hangen. Er zit nog een autoscrollersectie in die sterk doet denken aan de speederlevels uit Battletoads. Leuk als knipoog, maar het verandert weinig aan het totaalplaatje.
Met Legacy of Kain: Ascendance laat Bit Bot Media zien dat het nog zoekende is. Het is geen rampzalige game, maar wel een middelmatige titel die nergens echt in uitblinkt. In een genre waar titels als Ninja Gaiden Ragebound en Shinobi: Art of Vengeance de lat hoog leggen, blijft Ascendance duidelijk in de schaduw staan. Hopelijk is dit een leerproces. Met meer diepgang, variatie en creativiteit zou hier zomaar iets interessants uit kunnen groeien. Voor nu is het een hapje, maar geen maaltijd waar je echt je tanden in zet.
De uitgever heeft ons een recensiecode gegeven voor deze review. We hebben de game gespeeld op pc, via Steam. Voor meer gamereviews kun je terecht in ons overzicht. Je kunt je daarnaast aanmelden voor onze Discord, waar we het over dit soort spellen en meer hebben.
