Mouse: P.I. for Hire smaakt als een belegen delicatesse

Bij de aankondiging valt Mouse: P.I. for Hire direct op. Niet alleen is het spel volledig zwart-wit, het hanteert ook de kenmerkende rubber hose-animatiestijl uit de jaren dertig (bekend van bijvoorbeeld Steamboat Willie en Betty Boop, maar ook van de game Cuphead). De eerste trailer gaat direct viraal, maar het duurt nog twee jaar voordat we meer zien en nog een extra jaar voordat de release volgt. Al die tijd houdt de Poolse indiegame de hype moeiteloos hoog.

Ontwikkelaar Fumi Games heeft al een aantal kleinere projecten in haar portfolio zitten, maar Mouse: P.I. for Hire is de eerste echt grote productie. Dat de visuele stijl staat als een huis, is geen verrassing. Voordat de studio games ontwikkelde, werkte het namelijk als productiehuis gespecialiseerd in geanimeerde korte films. Die expertise zie je overduidelijk terug in de zwart-witte boomershooter.

Een kaas-astrofe om uit te zoeken

In Mouse: P.I. for Hire kruip je, zoals de naam al doet vermoeden, in de huid van een privédetective. Waar je begint met een ogenschijnlijk simpele zaak, krijg je er vervolgens twee extra bij. Snel blijkt dat het eigenlijk één grote zaak is die je wellicht boven het hoofd groeit. Al banend door de gewelddadige achterbuurten, een luxe casino en grote villa’s kom je in contact met de onderwereld, de corrupte politie en een gevaarlijke sekte. Maar als stoere muis laat je je niet kennen.

Het spel biedt een typisch noir-detectiveverhaal met her en der flashforwards en veel cheesy woordgrappen (ha!). Het resultaat is een plezant avontuur dat je als speler motiveert verder te spelen, zodat je kunt ontdekken wat er nu eigenlijk gaande is. En niet alleen omdat je wil weten wat de oorzaak van alle problemen is, maar ook omdat je de unieke locaties wil zien en de bizarre wapens wil gebruiken.

Een mouse-terclass in schietwerk

Naast dat Mouse: P.I. for Hire door de stijl erg retro aanvoelt, valt de gameplay ook goed in dat straatje. Het verhaal mag dan wel over detectivewerk gaan, het spel is een stuk actievoller dan je misschien zou verwachten: het is namelijk een boomershooter. Daarmee treedt de game in de voetsporen van Doom, Wolfenstein en Quake. De heilige drie-eenheid vormt de basis voor het genre, waarin je hordes vijanden op je af krijgt en je constant schiet en manoeuvreert om te overleven.

Om de tegenstanders neer te halen, beschik je over een heel arsenaal. In het begin heb je enkel je vuisten en een simpel pistool, terwijl je aan het eind wapens bezit zoals een kanon, een ijsstraal en zelfs een pistool met hersenen waarmee je vijanden psychisch verslaat. Je ziet de humor in dit soort wapens zeker terug, al helemaal wanneer ze namen als James Gun krijgen.

Meer dan een kat-en-muisspel

Maar het blijft niet bij de woordgrappen en komische wapens. Je gebruikt de omgeving ook tijdens de gevechten. Vind je een rode peper? Dan vliegt tijdelijk iedereen die je raakt in de fik. Of wat denk je van een blik spinazie, waarbij je in ware Popeye-stijl dikke spierballen krijgt en je een poos iedereen neermept? Kijk ondertussen ook goed rond. Er staan vaak vaten die exploderen als je erop schiet of er hangen piano’s aan een touw die je met een kogel laat neerstorten. Het versterkt het effect van een ouderwetse animatie en verveelt geen moment.

Ben je dan alleen maar aan het schieten? Nee, gelukkig niet. Hoe goed het schietwerk ook aanvoelt, een game heeft meer nodig. Tussen de gevechten door wandel je door de levels en tref je regelmatig ware platformerstukken aan. Ook hierbij toont Fumi Games zijn creativiteit. Zo speel je vaardigheden vrij waarmee bijvoorbeeld kort kunt vliegen door je staart te gebruiken (hallo, Tails) en krijg je door speciale springveerschoenen toegang tot een dubbele sprong. Ook kun je rondslingeren door je staart als zweep te gebruiken, zoals Indiana Jones. Zowel de boomershooter- als platformgedeeltes spelen fijn en de afwisseling houdt de game gedurende zijn looptijd interessant.

Niet alles is Goud-a

Hoewel ik shooters het best op de pc vind spelen, heb ik de game op de Steam Deck getest. Mijn verwachting was dat het richten enige frustratie zou opleveren en het spel enkel met de trackpads speelbaar zou blijken. Gelukkig blijkt dat een verkeerde aanname; het speelt namelijk prima met de pookjes. Richten gaat snel genoeg, waardoor je ook met een controle geen nadeel ondervindt. Ook de resolutie en framerate overtuigen op Valve’s handheld-pc.

Is het dan allemaal zonneschijn? Nee, dat niet helemaal. Mouse: P.I. for Hire presenteert zijn verhaal in missies, wat het lineair maakt. Soms rijd je op de wereldmap door de stad en kies je uit hooguit drie levels. Heb je een locatie uitgespeeld? Dan gaat die op slot en kun je er niet meer terugkeren. Dit is vooral jammer voor de vele collectibles; die moet je nu direct tijdens het spelen behalen. Terugkeren is geen optie.

Mouse: P.I. for Hire kopen?

Toch is het ergens wel fijn dat je van missie naar missie gaat en niet alles opnieuw kunt bezoeken. Dat houdt de vaart erin; iets dat goed past bij een boomershooter. Aan de andere kant huilt mijn verzamelaarshart. Ik ben dus in dubio, maar het is zeker geen afknapper.

Al met al stel ik dat de hype voor Mouse: P.I. for Hire terecht is. Als boomershooter speelt het erg fijn, de platformsecties tussendoor vormen een welkome toevoeging en de game zit vol geslaagde humor. Voeg daar de zwart-wit-stijl met de rubber hose-animaties aan toe en je hebt een zeer geslaagde en unieke ervaring. Als Fumi Games voortaan dergelijke kwaliteit aanbiedt, kijk ik enorm uit naar de volgende projecten. Tot dan speel ik Mouse: P.I. for Hire met liefde nog een keer uit.

De uitgever heeft ons een recensiecode opgestuurd. We hebben de game gespeeld op de Steam Deck. Voor meer gamereviews kun je terecht in ons overzicht. Je kunt je daarnaast aanmelden voor onze Discord, waar we het over dit soort spellen en meer hebben.