Het is opnieuw genieten met Tomba 2: The Evil Swine Return – Special Edition
Vorig jaar konden we genieten van de remaster van Tomba, een favoriet van Sven (en tevens zijn eerste recensie voor RetroReady). Nu het tweede deel dezelfde behandeling gekregen heeft, moet die natuurlijk kijken of het vervolg nog steeds bevalt.

Er zijn een aantal games waar ik als kind helemaal gek op was en Tomba! is daar één van. Het was dan ook de remaster van Tomba! waarmee hoofdredacteur Wesley mij overtuigde om, na jaren afwezigheid, opnieuw de pen in te klimmen en voor RetroReady te gaan schrijven. De nieuwe versie beviel destijds goed en het bevestigde dat het spel niet alleen een mooie herinnering is, maar het ook gewoon een sterke game betreft. Iets meer dan een jaar later verschijnt opeens het bericht dat ook Tomba! 2 eenzelfde behandeling krijgt en naar moderne platformen komt. Uiteraard moet ik dan kijken of deel twee net zo goed is of dat het een kwestie van nostalgie blijkt te zijn.
Het verhaal achter het ontstaan van Tomba!, of Tombi! zoals het binnen Europa heet, blijft interessant. Gamedesigner Tokuro Fujiwara werkte ooit bij Capcom en heeft meegewerkt aan klassiekers zoals Mega Man, Breath of Fire, Goof Troop, Ducktales, Ghosts ’n Goblins, Bionic Commando, Aladdin en meer. Na meegeholpen te hebben aan Resident Evil besloot de beste man te stoppen bij het bedrijf en voor zichzelf te beginnen. Gamestudio Whoopee Camp ontstond en in de korte tijd dat het bestond, bracht het de twee cultklassiekers Tomba! en Tomba! 2 voort.

Een gefaald succes
Het idee van de twee games was om het traditionele 2d met de, in die tijd, opkomende 3d-graphics en gameplay te combineren. Denk hierbij aan het spelen in 2d, terwijl je regelmatig de diepte in kunt gaan. En dat vanuit een zijaanzicht, terwijl alles in drie dimensies gemodelleerd is. Maar ook voor de gameplay had Whoopee Camp unieke ideeën. Zo nemen beide games je mee op een avontuur dat op punt A begint en bij Z eindigt, maar waarbij je onderweg voor een groot deel zelf de keuze hebt in welke volgorde je de missies volbrengt. Je zou kunnen zeggen dat dit één van de eerdere openwereldspellen betreft. Hoe gek dat ook misschien mag klinken.
De aanpak bleek te werken en Tomba! werd een regelrecht succes. Tenminste, onder de mensen die het spel wel speelden. Het werd een cultklassieker die helaas bij de grote massa niet op het netvlies kwam. En toch besloot Whoopee Camp om een vervolg te maken, met een derde deel op het oog, totdat het bedrijf failliet ging. Erg zonde, want Tomba! 2 had hetzelfde succesverhaal. Niet bekend bij de mainstream, maar geliefd bij de underground.

Een vertrouwd, maar ook nieuw, vervolg
Na de avonturen in het eerste deel leert Tomba nieuwe mensen en wezens kennen. Dit gebeurt in een promotioneel stripverhaal, dat helaas nooit officieel buiten Japan verschenen is. Je begint dan ook in het tweede deel met verschillende personages die je als speler nog niet kent, maar die in het spel als oud en vertrouwd behandeld worden. Zo heb je Zippo, een soort vuurvlieg die de rol van hulpje vervult, maar ook je vriendin Tabby. Zij wordt ontvoerd door een nieuwe groep Boze Varkens en dat pikt Tomba natuurlijk niet.
Je gaat er daarom op uit om uit te zoeken wat er gebeurd is, Tabby te redden en de nieuwe vijanden tegen te houden. Om de betreffende varkens spreekwoordelijk te wassen, maar dan met succes, heb je opnieuw de bijbehorende varkenszakken nodig. Enkel hiermee kun je ze opsluiten. De voorwerpen die je hier nodig hebt liggen verspreid over heel het land, waarbij ze de omgeving magisch aangetast hebben. Dit komt grotendeels overeen met hoe het eerste deel opgebouwd werd — want waarom zou je aan je formule werken als dat zo’n succes was?

Hetzelfde, maar dan uitgebreider
Het is een uitspraak die de makers waarschijnlijk in hun hoofd hadden tijdens het ontwikkelen. Waarom zouden ze het concept aanpassen, terwijl hun publiek het eerste deel al geweldig vond? Met dat in gedachte is het niet zo vreemd dat Tomba 2 meer van hetzelfde is. Neem het eerste deel, verbeter de graphics een beetje en voeg wat nieuwe voorwerpen toe. De game voelt direct vertrouwd aan en beide delen zouden vandaag de dag perfect als één grotere game door het leven kunnen gaan.
Je beweegt nog steeds tussen de gebieden heen en weer om (zij)missies te voltooien, voorwerpen te verzamelen en gebieden te bevrijden van de kwaadaardige krachten. De vrolijke stijl is onveranderd, de platformgameplay werkt nog steeds op dezelfde manier en je komt zelfs wat bekende gezichten tegen. Gelukkig vind je dit keer meer wapens en kostuums, waarmee je speciale vaardigheden krijgt. Zo kun je sneller rennen, stukjes vliegen, met een ijsboemerang gooien en met een vuurhamer slaan. En alles heeft natuurlijk een doel, waarbij je regelmatig kleine puzzels op dient te lossen.

De bekende Limited Run Games-aanpak
Tomba 2 is zeker een genot om te spelen en het is een waardig vervolg op het eerste deel. De gameplay voelt niet verouderd aan, wat helaas niet bij alle games uit de PlayStation 1-tijd het geval is. De remaster is net als het vorige deel door Limited Run Games verzorgd en vaste bezoekers van RetroReady hebben dan direct een beeld van wat ze kunnen verwachten. De game is bijvoorbeeld in de eigen Carbon Engine gegooid. Dit is een softwareplatform waarmee het bedrijf oude games kan preserveren en nauwkeurig kan emuleren op moderne platformen. Ook kan het er een laag overheen leggen voor quality-of-life-aanpassingen.
De game blijft daardoor de ouderwetse stijl behouden, maar ziet er vrij scherp uit. Dat kun je goed zien wanneer de introvideo eindigt en het spel begint. De video is enorm korrelig, maar de rest van het spel is erg schoon. De laag die over het spel heen ligt, biedt de mogelijkheid het spel in verschillende formaten te spelen, verschillende borders te kiezen, de trilfunctie aan- en uit te zetten en om een scanlinefilter te activeren. Of je al die opties benut, is een tweede — maar het is en blijft fijn om dat soort mogelijkheden tot je beschikking te hebben.

Het museum bezoeken
Ook is de terugspoelfunctie terug. Bij de vorige remaster bleek dit een fijne toevoeging te zijn. De platformergedeeltes in de Tomba!-games zijn erg leuk, maar je springt regelmatig net verkeerd zonder dat het echt jouw eigen schuld is. Door even terug te spoelen kun je het opnieuw proberen; dat scheelt veel frustratie. Dezelfde situatie doet zich voor bij Tomba 2 en de terugspoelfunctie is dus wederom een erg fijne toevoeging. Het voelt een beetje als valsspelen, maar het maakt het spel een stuk leuker. En wat maakt het ook uit: speel de game lekker hoe je wil.
In het menu kun, zoals we kennen van Limited Run Games, ook dit keer ook een museum vinden. Je bekijkt hier schetsen, eerste uitgewerkte afbeeldingen, promotiemateriaal en meer. Vergeleken met de remaster van vorig jaar vind ik het dit keer echter wat karig aanvoelen. Het aantal werken is een stuk minder en ook ontbreken de interviews. Wat ik al helemaal een gemiste kans vind, is dat de promotionele manga niet toegevoegd is. Een ander minpunt dat perfect opgepakt had kunnen worden is de geluidskwaliteit. Op sommige momenten is het alsof je naar een goedkope, kapotte speaker zit te luisteren. Het verbeteren van dit knarsende geluid had een groot pluspunt kunnen opleveren.

Tomba 2: The Evil Swine Return – Special Edition kopen?
Onderaan de streep is Tomba 2: The Evil Swine Return – Special Edition een dikke aanrader. Beide delen zijn wat mij betreft cultklassiekers die deze aandacht verdienen. Daar dragen de leuke personages en goede platform-, puzzels en avontuurelementen allemaal aan bij. En wie weet — als genoeg mensen beide spellen spellen, dan krijgen we hopelijk dat beloofde derde deel ooit. Ik bedoel, zelfs Bubsy krijgt een nieuwe deel. Dan moet Tomba dat toch ook gegund zijn?
De remaster heeft de typische Limited Run Games-aanpak gekregen. Hoewel de toevoegingen prima werken, valt het geheel toch een beetje tegen. Het museum is niet zo goed gevuld als in het eerste deel, de promotionele manga is niet toegevoegd en geluidskwaliteit had echt beter gekund. De toevoeging van de terugspoelmogelijkheid en het overal kunnen opslaan zijn echter wel zeer welkom. Er had dus meer in kunnen zitten, maar desondanks is de remaster wel de ultieme versie die je nu kunt spelen.
Limited Run Games heeft heeft ons een recensiecode gegeven. We hebben de game gespeeld op Steam. Voor meer gamereviews kun je terecht in ons overzicht. Je kunt je daarnaast aanmelden voor onze Discord, waar we het over dit soort spellen en meer hebben.