Azaran: The Demon Bottle legt een verrassende fundering neer
Indiegames kunnen vaak verrassend uit de hoek komen. Ontwikkelaar Benji is bezig met een spel dat mogelijk hieronder gaat vallen, maar komt nu eerst als verrassing met een voorganger aanzetten die veel wegheeft van The Legend of Zelda.
Je hoeft er maar één blik op te werpen en je ziet waar ontwikkelaar Benji zijn inspiratie vandaan haalde voor zijn game Azaran: The Demon Bottle. Terwijl de eenmansontwikkelaar hard werkt aan Azaran: Island of the Djin, die overduidelijk lijkt op The Legend of Zelda: Ocarina of Time, brengt Benji een soort proloog uit waar die slechts drie weken aan werkte. Aangezien hij de enige werknemer is binnen zijn studio, verzorgt de developer alle onderdelen van beide games. De graphics, de gameplay, het geluid en zelfs het uitgeven doet hij allemaal zelf. Dat is zeer indrukwekkend en zeker als je ziet hoe Azaran: Islands of the Djinn oogt. Het lijkt een waardige hommage aan Ocarina of Time te worden.
Voordat we echter in dat avontuur kunnen duiken, moeten we het eerst hebben over Azaran: The Demon Bottle. Ditmaal laat Benji zich opnieuw inspireren door The Legend of Zelda-reeks, maar dan de eerste versie die Nintendo ooit uitbracht op de NES. Door dit spel krijgen we alvast een kijkje in het brein van de ontwikkelaar, zodat we weten wat we straks ongeveer kunnen verwachten van zijn N64-game — terwijl we kunnen genieten van een heerlijk retro avontuur dat perfect op zichzelf kan staan.
Een Arabische Link
De wereld van Azaran lijkt zo uit de verhalen van Arabian Nights (Duizend-en-één-nacht) te komen. Je speelt als de jongeman Zahid die gehoor geeft aan de wens van de Sultan. De leider van het volk zoekt een held die voor hem de fles van de demon Hatt-Zon weet te bemachtigen. Hiervoor reist Zahid naar een kerker waar hij op meerdere verdiepingen allerlei monsters en puzzels moet trotseren, om zo bij Hatt-Zon uit te komen.
Het verhaal is dus niet zo diepgaand, maar dat was bij de oorspronkelijke The Legend of Zelda ook niet het geval. En daar houden de vergelijkingen tussen beide spellen niet op. Het is immers overduidelijk dat Nintendo’s game een grote inspiratiebron was. De kerkers zijn op eenzelfde manier opgebouwd. Je begint in een kamer die precies één scherm vult. Aan elke kant van de kamer kan een deur zitten, waarmee je naar een volgende omgeving kunt gaan. Zo verken je de kerker en vul je de minimap rechts in het scherm aan.
Ga op ontdekkingsreis
In het begin ga je vooral van kamer naar kamer en ontwijk je alle puzzels en monsters. Maar al snel kom je een fakir tegen die je een speer geeft. Met dit wapen kun je de vijanden van je afslaan en verkrijg je af en toe sleutels. Ook kom je erachter dat je sommige delen van de muur kapot kunt maken om zo naar een geheime ruimte te gaan. Versla je genoeg belagers en vind je alle geheime vertrekken, dan verzamel je een aantal magische stenen. Om naar de volgende verdieping te kunnen teleporteren heb je de stenen nodig.
Op de volgende etage ontdek je al snel dat er gebieden zijn waar je niet kunt komen doordat de grond op plekken verdwenen is. Door goed te zoeken kom je een andere fakir tegen die je een magische staf geeft. Met dit voorwerp kun je op stenen en monsters schieten, waarbij je van plek wisselt. Dit levert op zijn beurt een hoop nieuwe puzzels op, waarmee je langzaamaan verder komt en opnieuw de magische stenen verzamelt om naar de volgende verdieping te kunnen gaan.
Kort, maar krachtig
De derde laag in de kerker stelt je vecht- en puzzelvaardigheden nog meer op de proef. De vijanden zijn sterker en de puzzels moeilijker. Hier krijg je geen nieuwe vaardigheid, maar toch voelt het als een vernieuwend gebied. Zonder echt iets te verklappen kwam ik er op een gegeven moment maar niet achter hoe ik in een bepaald gebied moest komen. Uiteindelijk besefte ik dat ik te veel in de The Legend of Zelda-gedachtegang zat. Waar Link namelijk enkel in vier richtingen kan bewegen, zijn dat er acht bij Zahid. Dat houdt in dat je ook diagonaal kunt lopen en in dit geval kunt schieten. Het is iets kleins, maar het zorgt toch voor dat aha!-gevoel.
Na de derde verdieping kom je bij de demon Hatt-Zon uit. Zoals je gewend bent van de inspiratiebron, is dit de laatste kamer van de dungeon en dien je tegen een baas te vechten. Dit is geen moeilijk gevecht, maar toch moet je even de tijd nemen om uit te vogelen wat de bedoeling is.. Uiteindelijk is dit een leuk en uitdagend baasgevecht, dat enigszins uniek is. En vervolgens verschijnen de credits al.
Azaran: The Demon Bottle kopen?
Azaran: The Demon Bottle is een korte game met een speelduur van slechts een uurtje. Dat is ook niet zo vreemd, aangezien Benji het spel, in z’n eentje, in slechts drie weken maakte. Je betaalt er dan ook nog geen twee euro voor. Het is een duidelijk hobbyproject, dat dient als proloog en zoethoudertje totdat Azaran: Islands of the Djinn uitkomt. En zoiets kan ik eigenlijk alleen maar waarderen. Het maakt je lekker voor wat komt, kunt genieten van een kort avontuur en betaalt daar een klein bedrag voor. Zo kun je ontwikkelaars prima steunen in hun ondernemingen en laten weten dat je hun werk bewondert.
Dat het een kleine game is, is echter niet erg. Het spel bevat namelijk veel kwaliteit en is een erg mooie hommage aan het eerste echte Zelda-spel. Het speelt fijn, ademt echt een retrosfeer uit en maakt me nog nieuwsgieriger naar het Ocarina-deel. Voor anderhalf tot twee euro kun je de game haast niet laten liggen. Ik houd de developer in elk geval in de gaten de komende maanden. Als Benji dit in drie weken klaarspeelt, dan zijn we erg benieuwd wat die voor elkaar krijgt met een volwaardige titel die meerdere uren in beslag neemt.
We hebben de game zelf gekocht voor de review en gespeeld op een (handheld-)pc, via Steam. Voor meer gamereviews kun je terecht in ons overzicht. Je kunt je daarnaast aanmelden voor onze Discord, waar we het over dit soort spellen en meer hebben.
