Sacred 2 Remaster voelt verre van voltooid (uitgebreide review)

De aankondiging van Sacred 2 Remaster was zeer welkom. Althans, voor mij, omdat het originele spel de nodige voeten in aarde had om jaren later en op nieuwere systemen te kunnen spelen. De release uit 2008 was vermakelijk en deed een aantal leuke dingen voor die tijd. Zo had de game de nodige humor, al is die aardig wat verouderd, en had het een enorm grote open wereld. Dat was voor een actie-rpg destijds vrij uniek. Ook was de Duitse powermetalband Blind Guardian verbonden aan het project. Niet alleen had die het nummer Sacred Worlds speciaal geschreven voor de game, de groep kwam zelfs voor in het spel zelf. Je zou denken dat met die ingrediënten je een vrij robuust nieuwe versie kunt neerzetten, toch?

De Duitse ontwikkelaar Ascaron had met het eerste deel een leuk spel in handen dat ondanks de nodige bugs het goed wist te doen en een solide basis installeerde voor een eventueel vervolg. Deel twee was inderdaad groter, maar nam helaas een flink aantal bugs van de voorloper mee. Jammer genoeg bleek de lange ontwikkeltijd te veel voor de maker, waardoor Ascaron was gedwongen haar deuren te sluiten in 2009. Sindsdien is de licentie in handen van uitgever Deep Silver — nu THQ Nordic — en dankzij een drietal nieuwe ontwikkelaars hebben we nu dus de Remaster-versie. Maar eerst duiken we even in het universum van de gameserie.

Groot en uitgebreid

Sacred 2 speelt zich af in de wereld van Ancaria en speelt zich duizend jaar voor het eerste deel af. In die periode is er een enorme strijd gaande. De High Elves hebben de controle van een goedje genaamd T- Energy overgenomen nadat de maker van de wereld zijn interesse in de wereld kwijtraakte en vertrok. Die T-Energy is naast een belangrijke oorsprong van het leven, ook verantwoordelijk voor de magie in de wereld. En het is dit goedje dat zorgt voor een interne tweestrijd binnen de High Elves. De nobiliteit en de religieuze volgers liggen elkaar totaal niet.

Je betreedt die wereld zodra je gekozen hebt voor een ras en klasse. Zo heb je de keuze tussen zeven verschillende soort personages, waaronder de Seraphim, een engelachtig ras dat probeert de boel op orde te houden totdat de maker terugkeert. Ook heb je de Dryad, die vooral gericht is op de natuur, en mijn favoriet de Temple Guardian. Een robot die de vorm heeft van de Egyptische god Anubis, die zweert dat hij een ziel heeft. Daarnaast heb je de herrezen elitekrijger genaamd de Shadow Warrior, de High Elf die net van een magische academie afkomt en de kwaadaardige Inquisitor. Ook aanwezig is de Dragon Mage die niet in Fallen Angel zat, maar later toegevoegd werd via de Ice & Blood-uitbreiding. Volop keuze dus en lekker compleet.

Handig om te weten is dat daar waar de Seraphim al het goede vertegenwoordigt, de Inquisitor juist voor al het kwade staat. Het gevolg is dat beiden maar één pad kunnen volgen. De andere personages hebben wel de keuze tussen de Light- en het Shadow-pad. Uiteraard levert de keus tussen die twee voor een heel ander einde.

Nieuwe engine, nieuwe kansen

Om de game over te zetten koos de ontwikkelaar voor een nieuwe 64-bits engine (de 32-bits variant kon immers niet meer door de beugel). Alle onderdelen van het origineel zijn overgezet. Denk hierbij aan de nodige textures, modellen, geluidseffecten en meer. Het ziet en voelt aan als vanouds, wat totaal geen slechte bijsmaak geeft. Wel moet ik zeggen dat het, net zoals in de game uit 2008, erg dromerig aandoet. Dit komt door een bepaald filter dat standaard in het spel zit. Ondanks dat ziet alles er nog steeds acceptabel uit. Met name de belichting heeft duidelijk een flinke upgrade gehad. Al had ik soms wel wat problemen met grafische artefacten op een stel laarzen afhankelijk van het licht dat erop viel.

Ontwikkelaars SparklingBit, Funatics, en Nukklear hebben op een aantal gebieden hun best gedaan om alles over te zetten. Dit is een vrij pittige opdracht, omdat je hier te maken hebt met een oude codebase en dat maakt het het porten van veel onderdelen naar nieuwere systemen een grote uitdaging. Daarnaast hebben ze ook gekeken naar wat een aantal leden van de gemeenschap rond het spel hebben gedaan in de vorm van patches. Gezien er sinds Sacred 2 Gold vrijwel geen ondersteuning meer geweest is voor de games hebben fans en amateurs zelf hun best gedaan om die versie te verbeteren en speelbaar te houden. Een aantal van die patches is meegenomen, maar helaas niet allemaal. Werken met zeer oude code blijft natuurlijk lastig.

Horten en stoten

Helaas kampt mijn reviewexemplaar op de PlayStation 5 met een heel groot probleem. De besturing werkt totaal niet lekker vanaf het eerste moment. Ik speel tegenwoordig wat vaker via Remote Play en dacht eerst dat het daaraan lag, maar dit bleek jammer genoeg niet zo te zijn. Het spel is voor mij nagenoeg onspeelbaar, omdat mijn Temple Guardian amper goed vooruitloopt. Met horten en stoten beweegt hij zich vooruit en aanvallen gaat sporadisch. Ik heb het met een ander personage geprobeerd — de Seraphim — en hoewel de gevechten met haar iets beter verlopen doordat zij op korte afstand met zwaard en schild vecht, is het nog steeds zeer belabberd.

Een groot nadeel is dat ook het gebruik van de speciale aanvallen of krachten die je vrijspeelt niet naar behoren werkt. Zo heb ik met de Seraphim dat ze constant een pilaar van licht blijft oproepen, ondanks het feit dat ik aan het kijken was naar wat een verkoper te bieden heeft. Als ik de map bekijk dan loopt ze ineens door naar een tot mij volledig onbekend doel. Irritant als je probeert uit te zoeken waar je heen moet. Zeker als je dan in ineens in een gevecht zit met twintig monsters.

Vooral technische euvels

Na een paar uur knarsetandend geprobeerd het spel te spelen ben ik niet veel opgeschoten. Dit heeft weinig te maken met hoe groot het spel is, maar vooral omdat ik sommige dingen gewoon niet lekker heb kunnen doen. Het vergelijken van wapens die je in je bezit hebt werkt op momenten niet lekker. Het verbeteren van je wapens bij zowel de blacksmith als de runemaster voelt omslachtig door de besturing met een controller. Een ander irritant probleem is dat bij veel verkopers ik de pop-up window waarmee je ziet wat objecten zijn niet meer te zien krijg vanaf een bepaalde regelhoogte.

Het zijn die problemen die het spel op het moment van schrijven niet leuk maakt om te spelen. In ieder geval op de PlayStation 5. Daarbij heeft de consoleversie totaal geen mogelijkheden om het met meerdere spelers te spelen; zowel online als lokaal niet. De pc-versie heeft wel de mogelijkheid online te spelen via Steam, maar dat is de enige. Een gemiste kans op consoles, omdat het juist leuk is om met vrienden door de uitgebreide wereld te reizen, terwijl je samen op de bank zit. Wat erg jammer is, is dat het spel geen muis en toetsenbord ondersteuning heeft op het apparaat van Sony. Ik had stiekem gehoopt dat dit de problemen met de controllerbesturing zou omzeilen. Veel van mijn issues zijn technisch van aard, die de ontwikkelaars met patches kunnen verhelpen. Maar zoals je leest, schort er ook veel aan de basis.

Sacred 2 Remaster kopen?

Ik heb helaas geen zicht op hoe de pc-versie in elkaar steekt, maar de PlayStation 5-uitvoering voelt verre van af. Het spel roept vooral veel frustratie op tijdens het spelen en dat vind ik erg teleurstellend. Ik heb het origineel met veel plezier gespeeld toen het net uit was, zelfs met de janky onderdelen van toen, maar dat was op de pc. Ondanks de verbeterde grafische aspecten en een vernieuwde interface is nog lang niet alles goed afgewerkt. Ik heb daardoor moeite om het spel echt aan te raden, in ieder geval op de console. Pas als een groot deel van de problemen verholpen zijn zou ik de poging wagen.

THQ Nordic heeft ons een recensiecode opgestuurd voor deze review. We hebben de game gespeeld op PlayStation 5. Voor meer gamereviews kun je terecht in ons overzicht. Je kunt je daarnaast aanmelden voor onze Discord, waar we het over dit soort spellen en meer hebben.