Bobo and the Chest of Nightmares laat aardig wat te wensen over

Af en toe komt er een spel uit waarbij het idee erg leuk is, maar het precisie en afwerking mist. De 3d-platformer en collect-a-thon Bobo and the Chest of Nightmares is er zo eentje. Het spel doet terugdenken aan de tijd van de eerste Playstation, om uiteenlopende redenen.

bobo and the chest of nightmares review

Bobo and the Chest of Nightmares is afkomstig van een solo-dev en is overduidelijk geïnspireerd door de eerste 3d-platformers uit de jaren negentig. Het is helaas zo dat je gelijk vanaf het begin al merkt dat het niet helemaal af is. Zo word je meteen, zonder uitleg, in de tutorial gegooid en krijg je slechts een beperkte hoeveelheid informatie mee. Ik mis daardoor de opbouw van de wereld en de bijbehorende charme die je vaak krijgt. Zo’n introvideo hoeft niet lang te zijn, maar enige vorm van animatie en inleving had welkom geweest.

Het is zelden dat ik meteen begin met de kritiek, maar ik heb het gevoel dat het spel meer kan zijn dan wat het nu is. Dat er potentie in zit is zeker, maar zelfs in vergelijking met de games van vroeger valt het aardig tegen. Dat is jammer, want het idee erachter is leuk. Je hebt in elk level een hoop vrijheid om je doelen te behalen in de volgorde die jij vaak wil en meerdere obstakels en vallen die je moet ontwijken; je zou dus denken dat het wel goed zit met de basis.

bobo and the chest of nightmares

De basis is er

Om die vallen en obstakels te overwinnen kun je een dubbele sprong maken of sneller rennen. Daarnaast kun je, net zoals Crash Bandicoot, een tolaanval maken om de vijanden te verslaan. Krachtiger is de butt stomp zoals we die kennen van Mario, maar meer dan dit heb je niet. Daarbij ren je zoals Naruto met je armen naar achteren en ik moet zeggen dat ik dit vrij vreemd vind voor een personage dat eruitziet als een hofnar. Maar goed, het werkt in de basis, denk ik dan maar.

Vijanden verslaan met je billen is vrij effectief, omdat je hen daarmee de kans ontneemt jou aan te vallen. De aanval is alleen wat traag en ik heb gemerkt dat ook hier niet alles soepel loopt door een paar bugs. Zo blijf ik op een gegeven moment de stomp doen terwijl ik maar een klein beetje boven de grond hang; het mag er misschien grappig uitzien, maar het gaat uiteindelijk ten koste van de besturing en je gevoel van controle.

bobo and the chest of nightmares

Alleen de afwerking mist

Ik merk aan alles dat het spel langer de tijd had moeten krijgen om er wat meer van te maken. Begrijp me niet verkeerd: het is sowieso knap wanneer iemand een spel maakt. Het kost een hoop tijd, en dus ook geld, en zelden pakt het uit zoals je ook echt wil. Het is bewonderenswaardig dat ontwikkelaar Polycast Labs titels Crash, Spyro the Dragon en zelfs MediEvil als inspiratiebron opnoemt, maar ik denk dat hij met heel veel elementen niet genoeg in de buurt komt van die klassiekers. De vijanden missen aardig wat variatie in hun middelen en ze alleen maar sterker maken of er anders uit laten zien helpt daar helaas niet bij. Daarnaast voelt de besturing niet echt lekker en ogen flink wat van de animaties veel te stijf en zichtbaar onaf.

Ook het gebruik van bepaalde geluidseffecten die veelvuldig herhalen is niet perfect. Ik heb nooit last gehad van zoiets als misofonie (haat tegen geluid), maar mijn irritatiegehalte voor twee zeer aanwezig en veelvuldig voorkomende geluiden begint wel te groeien tijdens het spelen. In dit geval gaat het om speren die uit de grond en muren schieten en om de geluiden van de dodelijke planten die uit de grond schieten. Allemaal elementen die dus meer aandacht nodig hebben in de toekomst, en ik hoop dat de maker daar nog iets aan doet.

bobo and the chest of nightmares

Bobo and the Chest of Nightmares kopen?

Als ontwikkelaar moet je ergens beginnen en ik denk dat in de kern Bobo and the Chest of Nightmares een goed begin is voor Polycast. Mijn review is dan ook niet bedoeld om het spel de grond in te trappen; zoals ik al eerder zei, ik zie zeker potentie voor meer. Maar we moeten wel eerlijk kunnen blijven en beoordelen. Ik zie aan alles dat de ontwikkelaar het goed bedoelt en ook zeker grappige ideeën heeft, maar op dit moment zitten er te veel haken en ogen aan de ervaring. Tijdens eindbaasgevechten neem je het bijvoorbeeld niet alleen op tegen een monster, maar ook een tegenwerkende camera. Zulke dingen mogen je gewoonweg niet meer in de weg zitten.

Ik wil niet op een negatieve toon mijn review eindigen, maar ik wil wel waarschuwen dat als het spel je interessant lijkt je voorbereid moet zijn op wat frustrerende situaties. Nogmaals, er is een aardige basis en met wat meer ervaring en tijd dan denk ik dat Polycast heel ver kan komen. De game geeft me ondanks, of misschien wel dóór, de tekortkomingen zeker een nostalgisch gevoel. Ik heb in mijn leven echt heel veel slechte games gespeeld en ik wil extra benadrukken dat Bobo and the Chest of Nightmares daar níet bij hoort. Het kan alleen nog wel een hoop tijd, liefde en afwerking gebruiken.


We hebben een code gekregen voor de review en hebben de game gespeeld op Steam. Het spel moet ook verschijnen voor Xbox en Nintendo Switch-consoles. RetroReady is een online magazine zonder advertenties en dat willen we graag zo houden. Mocht je dat idee en onafhankelijke media waarderen, dan kun je ons steunen op Ko-fi. Voor meer gamereviews kun je terecht in ons overzicht. Je kunt je daarnaast aanmelden voor onze Discord, waar we het over dit soort spellen en meer hebben. 

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.

Auto