Duskfade eert het gouden platformtijdperk met eigen ideeën

Het platformgenre evolueert verder met elke consolegeneratie. Op arcadekasten geeft Space Panic het startschot met een Donkey Kong-voorloper, terwijl Nintendo de fakkel daarna overneemt met Super Mario Bros. op de NES. Vervolgens groeit het aanbod verder op Playstation 1 met Crash Bandicoot, Spyro the Dragon en Rayman. Het hoogtepunt vindt echter plaats op de Playstation 2, waar de games grootser dan ooit aanvoelen en ontzettend veel ideeën presenteren. De 3d-mogelijkheden versmelten het platformgenre daarnaast naadloos met action-adventures.

De mix van beide genres en de stap naar 3d leveren een rits nieuwe toppers op, elk met een uniek karakter. Devil May Cry oogt zeer stijlvol, God of War brengt filmische actie en titels als Jak & Daxter en Ratchet & Clank combineren traditionele platformelementen met uitgestrekte werelden. Veel games volgen, maar de hoeveelheid en impact nemen bij latere generaties sterk af. De glorietijd lijkt voorbij en ontwikkelaars verwerken de kenmerken nu voornamelijk als subelementen binnen andere genres.

Tijd voor een nieuw avontuur

De liefde voor platformers en action-adventures verdween echter nooit helemaal. Hier en daar verrassen ontwikkelaars gamers nog steeds met een nieuw spel binnen het genre, zoals het prijswinnende Astro Bot. Ook indie-ontwikkelaar Weird Beluga Studio toont duidelijk liefde voor dit soort games. De studio begon in 2019 met debuutgame Clid the Snail. Voor het tweede project pakken de makers het grootser aan. Duskfade presenteert zich als een platform-action-adventure en haalt daarvoor overduidelijk inspiratie uit Ratchet & Clank en Kingdom Hearts.

Je volgt de jonge held Zirian, die zijn zus zoekt. Op een dag verrijst er namelijk een grote, ontoegankelijke toren midden in de stad, die de wereld flink uit balans brengt. Zirians zus verdwijnt ondertussen spoorloos en alles wijst erop dat ze opgesloten zit in die toren. Als echte avonturier vindt Zirian al snel een zwaard en sluit een robotvogel zich als sidekick bij hem aan (en nee, niet zoals Banjo en Kazooie samenwerken). Samen trekken ze eropuit om zijn zus op te sporen en het geheim achter de toren te ontrafelen.

Een unieke wereld

Het verhaal klinkt op het eerste gezicht niet bijster origineel. Toch boeit het avontuur dankzij enkele (duidelijke) plotwendingen, een toffe setting en een emotioneel achtergrondverhaal. Zo overleed Zirians opa recent. Dit verlies laat diepe sporen achter bij de jonge avonturier en weeft zich door heel het spel heen. De schrijver verwerkt hiermee zijn eigen ervaringen met het verlies van zijn grootvader in het script. Dit geeft de game merkbaar meer lading.

De spelwereld heeft bovendien een unieke opzet. Zogeheten klokkenmeesters bevolken de omgeving, die zich hult in een steampunkjasje vol uurwerken en tandwielen. Dankzij de clockpunk-vormgeving en de gebruikte Unreal Engine 5-effecten ademt de game een eigen, prettige sfeer uit. Op sommige momenten sta je dan ook even stil om de omgeving te bewonderen. Overal gebeurt wel iets op de achtergrond, terwijl je op de voorgrond toffe platformuitdagingen voorgeschoteld krijgt.

Twee duidelijke inspiratiebronnen

Het spel begint als een eenvoudige platformer met wat simpele gevechten. Naarmate het avontuur vordert, groeien de uitdagingen op beide vlakken gestaag. Je speelt nieuwe vaardigheden vrij, waarmee je dasht, een grijphaak gebruikt of over rails grindt. Dit gedeelte lijkt op Ratchet & Clank en zit strak in elkaar. Het springen voelt wel wat zweverig aan, waardoor je soms misspringt. Beland je daardoor per abuis in een ravijn of lava, dan keer je gelukkig snel terug met slechts een klein beetje gezondheidsverlies. Frustratie blijft daardoor uit.

Voor de gevechten kijken de makers duidelijk naar Kingdom Hearts. Je hanteert een zwaard met een ingebouwde klok, dat sterk aan een Keyblade doet denken. Zodra er vijanden verschijnen, ren je door de omgeving en ontwijk je aanvallen met een duik, terwijl je flink in de rondte slaat. Je beschikt over zowel een lichte als een zware aanval en zet speciale krachten in, zoals het plaatsen van een landmijn of het oproepen van een explosief krachtveld. Aanvallen veranderen zodra je ze in de lucht uitvoert, waardoor je binnen no-time uitgebreide combo’s aaneenrijgt. Ook tijdens het vechten voelt de besturing ietwat zweverig aan, maar dat past verrassend goed bij de mechanismen.

Ruimte voor verbetering

Duskfade leunt sterk op zijn inspiratiebronnen, maar voelt gelukkig wel als een game met een eigen karakter. De wereld en vijanden zijn uniek en de vaardigheden wijken af van de genoemde genregenoten. En ondanks het feit dat de game heel fijn speelt, stuit ik toch op zaken waar ik me aan stoor. Neem bijvoorbeeld de sidekick. De makers keken misschien iets te veel naar Ratchet & Clank en Jak & Daxter, want het bijpersonage is wel erg bijdehand. De vogel zeurt veel en hoewel het later in het avontuur wat minder wordt, voelt de relatie tussen de twee niet gezond aan. Dit probleem kenden de grootmeesters ook: Clank en Daxter waren in het begin eveneens niet uit te staan. Gelukkig veranderde dit in hun opvolgende delen.

Daarnaast voelt de wereld vrij leeg aan. Op de achtergrond gebeurt weliswaar veel, maar buiten het begindorp ontbreekt vrijwel elk teken van leven in de omgeving. Je doorkruist allerlei gebieden zonder anderen tegen te komen. Veel vijanden verschijnen ook uit het niets, waardoor die de initiële leegte niet vullen. Je voelt je haast eenzaam, afgezien van je sassy sidekick. Gelukkig verpest het Duskfade niet; het maakt de ervaring enkel iets minder sterk.

Duskfade kopen?

Het gouden tijdperk van de platform-action-adventures ligt weliswaar ver achter ons, toch is het einde van het genre nog lang niet in zicht. Ontwikkelaars blijven ons verrassen en Duskfade is daar een perfect voorbeeld van. De game windt er geen doekjes om welke titels als inspiratiebron dienen, maar drukt toch een eigen stempel op het genre. Dat is precies zoals we het willen zien.

Met een verhaal dat diepgaander is dan het lijkt, een toffe clockpunk-setting, prima platformsegmenten en vloeiende gevechten overtuigt Duskfade. Het innoveert nergens, maar levert wel een solide avontuur waar je ongetwijfeld plezier aan beleeft. Ik hoop sterk op een vervolg, waarin de ontwikkelaars de kleine minpunten wegpoetsen. Vooralsnog past dit spel niet in de lijst met grote namen, maar een eventueel vervolg heeft de potentie daar wel tussen te staan.

De uitgever heeft ons een recensiecode opgestuurd. We hebben de game gespeeld op de Steam Machine, maar je kunt hem ook spelen op Nintendo Switch, Playstation 5 of Xbox Series. Voor meer gamereviews kun je terecht in ons overzicht. Je kunt je daarnaast aanmelden voor onze Discord, waar we het over dit soort spellen en meer hebben.