Metal Gear Solid Delta: Snake Eater vernieuwt klassieker zonder compromis

Metal Gear Solid Delta: Snake Eater is een remake van een game uit een serie die zijn sporen verdiend heeft. Toen de Metal Gear-serie zijn herintrede deed op de PlayStation 1 wist die al snel veel harten te veroveren. Dit kwam vooral door de te gekke stealthgameplay en een verhaal van epische proporties, afgetopt met verassende out-of-the-box-baasgevechten. Een goed voorbeeld is hiervan is het iconische gevecht met Psycho Mantis, die de gedachten van de speler kon lezen. Je kon hem alleen verslaan door letterlijk je controller in de andere poort van de PlayStation te stoppen.

Met de komst van de PlayStation 2 werd al snel een vervolg aangekondigd in de vorm van Metal Gear Solid: Sons of Liberty.  Die verscheen in 2001, terwijl we in 2004 het derde deel konden verwelkomen. Dat heeft nu een volwaardige remake gekregen, maar de vraag is: Kan Metal Gear Solid Delta: Snake Eater nog steeds hoge ogen gooien of is die na zoveel jaar misschien iets van zijn charme verloren?

Oud geraamte in een nieuw jasje

Toen ik voor het eerst de aankondiging zag van Metal Gear Solid Delta: Snake Eater, plaatste ik hier meteen een kritische noot bij. Zonder Hideo Kojima aan het roer, de originele maker van het spel, blijft de game dan nog wel trouw aan het origineel? Maar na het opstarten wist ik al vrij snel zeker: dit is gewoon Snake Eater. De ervaring waar ik negentien jaar geleden voor het eerst mee kennismaakte, is natuurgetrouw en nagenoeg een kopie van het origineel. Zelfs alle originele easter eggs, hoe obscure ook, zitten er nog steeds in.

De verandering zit hem dan ook eigenlijk alleen in de presentatie. Konami heeft de game volledig opgebouwd met hulp van Unreal Engine 5; hierdoor ziet alles er prachtig uit. Alle personages komen goed uit de verf en weten de verschillende tussenfilmpjes naar een nieuw niveau te brengen. De game maakt veel meer gebruik van gezichtsanimaties, bijvoorbeeld. Daardoor zit er veel meer emotie, maar ook nuance in de beleving. De groene jungle oogt daarnaast kleurijker, voller en levendiger. Maar alle pracht en praal zorgt wel voor een enorm contrast, vooral in de gameplay. Want laten we eerlijk zijn: games van toen waren nou eenmaal anders opgebouwd dan nu.

Misschien toch wat zijn glans verloren

Tegenwoordig zijn we gewend aan grote open werelden, veel vrijheid, een berg aan zijmissies en voldoende begeleiding. Dat laatst geven we natuurlijk niet toe, maar we weten hoe het zit. Snake Eater doet alles gewoon nog lekker nostalgisch. De omgevingen zijn over het algemeen relatief klein. Vaak bestaan die uit een smalle gang, maar verbreden die zich halverwege naar een groter decor. En tussen iedere plek zit veelal een ouderwets laadscherm. Met de huidige techniek zou dit niet meer nodig zijn, maar vroeger was dit natuurlijk alledaagse kost.

Verder word je na het opstarten direct getrakteerd op tientallen minuten aan tussenfilmpjes. Daar blijft het niet bij met de authentieke ervaring, want daarna volgt een sectie van veertig minuten waarin je alleen loopt en een rugtas uit een boom haalt. Vervolgens krijg je een uitgebreide introductie van je ondersteuningsteam. De gameplay zelf is desondanks nog steeds enorm sterk en vermakelijk. Ik betrap mijzelf er geregeld op dat, ondanks dat ik mij had voorgenomen even te stoppen, ik toch nog even verder wil ontdekken; wat maakt die paar minuten nou uit?

De trage is opbouw is overigens niet het enige waarmee Metal Gear Delta zijn leeftijd verklapt. Het gebeurt bijvoorbeeld nog weleens dat de vijandige soldaten je van mijlenver zien aankomen, terwijl ze de volgende keer eerst bijna over je heen moeten struikelen om je op te merken. De baasgevechten zijn nog altijd erg vermakelijk, met als uitzondering die van The Pain. De dierenvriend en zijn hoornaars heb ik vooral ervaren als een gevecht tegen een toch wel wat klungelige besturing, wat vooral een gevecht met frustratie oplevert.

Vals spelen is toegestaan?

De ouderwetse fundering brengt gelukkig wel wat leuke voordelen met zich mee. Metal Gear Solid Delta laat namelijk een aantal trucjes toe waardoor bepaalde dingen toch wat gemakkelijk worden. Wanneer Snake door zijn kogels heen is, kun je uitermate snel je pistool of geweer herladen. Dat doe je door snel het wapen weg te stoppen en er daarna bij te pakken, door twee keer snel op de knop te drukken. De herlaadannimatie duurt veel langer en dit scheelt je al gauw kostbare tijd, zeker tijdens chaotische vuurgevechten.

Daarnaast slaat de game, wanneer je wisselt van gebied automatisch je voortgang op. Maar wat die dan vergeet, is de alarmstatus. Wil je van die vervelende zoektocht af, dan herlaad je gewoon je save. De vijanden zijn Snake dan op magische wijze helemaal vergeten. Handmatig opslaan heeft verder weinig voordeel ten opzichte van de nu toegevoegde autosave. Beide zetten je namelijk terug naar het begin van het gebied. Handmatig saven is dus alleen maar nodig als je later misschien naar een oudere save wilt teruggaan.

Het technische struikelbok

Momenteel zie ik veel discussie online over de werking van Unreal Engine 5-games. Dit zorgt ervoor dat ik even kort wil stilstaan bij de prestaties van Metal Gear Solid Delta: Snake Eater. Ik heb de game gespeeld op zowel mijn pc, die voorzien is van een Nvidia Geforce RTX 4080, als de handheld-pc Lenovo Legion Go. Op mijn vaste computer draait het spel in 4k en over het algemeen stabiel. Ik zie wel wat schommelingen, maar niet op het niveau dat het ooit storend is.

Op de Legion Go, qua vermogen vergelijkbaar met een Steam Deck, komt de game minder goed uit de verf. De resolutie wordt dynamisch aangepast en dit zorgt vaak voor een troebele beeldkwaliteit. De game blijft hierdoor wel stabiel rondom de dertig frames per seconde en is vooral lekker speelbaar, maar het wint absoluut geen schoonheidsprijs.

Metal Gear Solid Delta: Snake Eater kopen?

Als je het mij vraagt dan heeft Konami met Metal Gear Solid Delta: Snake Eater, ondanks een paar tekortkomingen, een sterk spel neergezet. Het geeft een mooie terugblik op een gameserie die twintig jaar geleden instrumentaal was en tot en met de dag van vandaag grote invloed heeft op de game-industrie. Het ontwikkelteam heeft zonder compromis een klassieker in een nieuw jasje gestoken. Voor de fans van het origineel zit er naast de basisgame ook nog een hoop bonusmateriaal in en kun je zelfs genieten van een op Ape Escape gebaseerde minigame. Uiteindelijk is Metal Gear Delta: Snake Eater een titel waar ik waarschijnlijk zo nu en dan met liefde naar teruggrijp. Nu maar hopen dat Konami die trend voortzet.

De review is geschreven door Björn van der Kerff.

Konami heeft ons een recensiecode gestuurd. We hebben de game gespeeld via Steam, op een pc en Lenovo Legion Go. Voor meer gamereviews kun je terecht in ons overzicht. Je kunt je daarnaast aanmelden voor onze Discord, waar we het over dit soort spellen en meer hebben. Je kunt de game kopen bij Bol (voor PlayStation 5 en Xbox Series X) en Amazon (voor PlayStation 5 en Xbox Series X). Mocht je iets kopen via de affiliatelinks, dan kan RetroReady daar kosteloos een commissie aan overhouden.