The Rogue Prince of Persia laat je opnieuw met de tijd spelen

Met The Rogue Prince of Persia toont Ubisoft dat de klassieke reeks nog steeds levend is. Waar tot en met 2010 nog regelmatig nieuwe Prince of Persia-games verschenen, bleef het daarna akelig stil. Er verscheen in 2013 een mobiele remake van het tweede deel, net als dat er in de jaren erop nog twee endless runners voor op de smartphones kwamen en de serie een uitstap maakte naar de virtual reality escape rooms.

Fans van de serie vreesden dat de hoogtijdagen van de prins wel voorbij waren, totdat we vorig jaar verrast werden met Prince of Persia: The Lost Crown. Hoewel het geen klassieke Prince of Persia-gameplay had, werd de game erg goed ontvangen. Rond hetzelfde moment verscheen ook The Rogue Prince of Persia in early access. De ontwikkelaars waren nog volop bezig met het afmaken van het spel, maar de feedback van de vroege spelers zorgde ervoor dat Ubisoft de game goed kon aanpassen en veranderen.

Never change a winning team

The Rogue Prince of Persia is ontwikkeld door Evil Empire, een bedrijf dat opgericht is door ex-medewerkers van Motion Twin. Die naam kennen we van de roguelike Dead Cells, waarmee Motion Twin meerdere prijzen gewonnen heeft. Evil Empire is daar echter ook mede voor te danken, aangezien dat team verantwoordelijk was voor de marketing en de downloadable content van de prijswinnende game.

Het is dan ook niet vreemd dat The Rogue Prince of Persia tevens een roguelike is. Evil Empire heeft bewezen de kunst van het genre goed te beheersen en toont dat graag opnieuw. Je kunt zeker genoeg Dead Cells-elementen verwachten, maar The Rogue Prince of Persia is meer dan een simpele reskin.

Een mysterieuze gift

De prins, hij blijft naamloos in het spel, begeeft zich in een eigenaardige situatie. Het koninkrijk van zijn vader wordt aangevallen door de Hunnen. Met zijn ervaring in vechten raast hij op de leider van de nomadenstam af om hem te stoppen. De prins wordt daar helaas dodelijk ingemaakt. Op het moment dat hij zijn laatste adem uitblaast, verschijnt er een vreemd figuur met een masker voor hem.

Drie dagen later schrikt die wakker. Het blijkt dat de figuur met het masker bij de geboorte van onze held hem een magisch medaillon schonk. De talisman zorgt ervoor dat wanneer de prins sterft, hij terugkeert naar het moment dat hij voor de laatste keer wakker werd. Door donkere magie aan de kant van de Hunnen wordt de prins wel drie dagen later wakker dan dat hij oorspronkelijk stierf. Het koninkrijk is bezet en er zijn veel slachtoffers en vermiste personen.

Het koninkrijk verkennen

Het doel is om in de troonkamer te komen, waar de leider van de Hunnen aanwezig is. Hiervoor moet je echter heel het koninkrijk doorkruisen, waarbij je veel verschillende soorten omgevingen tegenkomt. En uiteraard is dit geen gemakkelijke opgave. Onderweg dien je veel vallen te ontwijken, proberen vijanden je te verslaan en moet je de nodige puzzels oplossen om verder te kunnen komen.

Zo kom je bijvoorbeeld vrij in het begin je broer tegen in een cel. Wanneer je de kamer ernaast betreedt, vind je een dagboek van de cipier. Hierin lees je dat gevangenen één voor één gebruikt worden voor een dodelijk experiment. Je broer is de enige die nog over is en dus dringt de tijd. Tevens leer je dat de cel enkel open kan via een waterwiel, maar dat de toevoer recentelijk stopgezet is. Aan jou de taak om het level te vinden waar het water oorspronkelijk vandaan komt, om er vervolgens achter te komen dat je een hendel nodig hebt. Zoek de persoon die het gewenste voorwerp heeft en doorloop alles nog een keer om je broer te redden.

Sterven is niet het einde

Doordat levels deels parallel aan elkaar lopen en je niet terug kunt gaan, zul je niet in één keer je broer kunnen redden. Speel je goed genoeg om bij de volgende baas te komen, zie je dat de Hunnenofficier het experiment op je broer uitoefent en zo sterker wordt. Er wordt dus van je verwacht dat je sterft en de puzzels in delen oplost. Hierdoor wordt het sterven een belangrijk onderdeel van de gameplay en voelt het niet per se als falen aan. De tijd buiten je kamp herstart en uiteindelijk kun je je broer redden. Hierdoor kan de betreffende baas niet het experiment uitvoeren en is hij minder krachtig tijdens het gevecht.

Daarnaast is het vrij gebruikelijk bij roguelikes dat je regelmatig sterft. Je begint zwak, maar bij elke speelsessie kun je dingen vrijspelen waarmee je sterker wordt. Dit kunnen wapens zijn, maar ook een soort ervaringspunten die je in je beginkamp kunt gebruiken om verschillende onderdelen sterker te maken of vrij te spelen. Denk hierbij aan verschillende soorten wapens, maar ook vaardigheden waarmee je bijvoorbeeld een extra leven krijgt.

De prins blijft een atleet

Iets dat bij het spelen direct opvalt, is hoe vloeiend alles voelt. We kennen Prince of Persia voornamelijk van de spellen waarbij je veel capriolen uithaalt, zoals het springen tussen vlaggenstokken en het rennen over muren. Het freerunningaspect zit ook in The Rogue Prince of Persia verwerkt. Het spelaanzicht is vanaf de zijkant, maar je kunt stukken over de muur in de achtergrond rennen en je springt regelmatig tussen muren en tussen vlaggenstokken. Het voelt, ondanks een ander genre, echt als een Prince of Persia-spel aan.

Ook tijdens het vechten is de prins een ware atleet. Zodra een vijand aanvalt, kun je een dash uitvoeren waarbij je heel sierlijk over de vijand heen springt. De verschillende wapens zorgen ook voor unieke vechtstijlen. Sommige messen zorgen ervoor dat je snel vele slagen kunt uitvoeren, terwijl de zwaardere hakbijlen meer tijd per slag kosten. De bijlen doen wel meer schade, maar verplichten je om meer te ontwijken en de omgeving te gebruiken. Het kan soms handig zijn om van wapens te wisselen, afhankelijk van de situatie. Zo biedt The Rogue Prince of Persia behoorlijk wat variatie aan in de basis.

Het oog wil ook wat

Vooraf kon de visuele stijl mij niet overtuigen. Ik vond het er op veel vlakken iets te simpel uitzien. Na het spelen ben ik echter om. De stilstaande beelden zien er vaak simplistisch uit, maar bewegend werkt het zeer goed. Evil Empire heeft het voor elkaar gekregen om de verschillende omgevingen redelijk schoon te houden en toch veel karakter mee te geven. Combineer het met de vloeiende en toffe animaties van de personages en je hebt een mix die gewoon goed werkt en visueel streelt.

Tijdens de early access was dat wel één van de grote kritiekpunten vanuit de gamers. Waar Evil Empire oorspronkelijk de game veel meer stilistisch had gemaakt, waarbij de Prins bijvoorbeeld paars was, ervoeren spelers dit als hinderlijk. De ontwikkelaar luisterde duidelijk naar de verschillende opmerkingen en dit resulteert uiteindelijk in een mooi en veel beter eindproduct. The Rogue Prince of Persia is dan ook een mooi voorbeeld van hoe een early access-game wél goed uitgevoerd kan worden.

The Rogue Prince of Persia kopen?

Oorspronkelijk dacht ik dat The Rogue Prince of Persia een leuk tussendoortje zou worden. Een spel dat vermakelijk is, maar geen blijvende indruk achterlaat. Visueel wist het mij niet te overtuigen en de moeizame start in de early access beloofde ook niet veel goeds. Maar gelukkig is Evil Empire een ontwikkelaar die weet wat die doet en luistert naar zijn doelgroep.

The Rogue Prince of Persia is een zeer toffe roguelike geworden, die op veel vlakken ijzersterk in elkaar zit. De verhalende opbouw is interessant, de vechtelementen geven voldoening, het visuele aspect werkt goed tijdens het spelen en je wil constant nog even één potje meer spelen. Helemaal los van de vergelijking met Dead Cells komt The Rogue Prince of Persia niet, maar het staat duidelijk op zijn eigen benen en weet te overtuigen.

Ubisoft heeft ons een code gegeven voor de review. We hebben de game gespeeld op een pc en Steam Deck, via Steam. Voor meer gamereviews kun je terecht in ons overzicht. Je kunt je daarnaast aanmelden voor onze Discord, waar we het over dit soort spellen en meer hebben.