Tales of Xillia Remastered versterkt het origineel vooral op technisch vlak
Als onderdeel van het Remastered Project komt Tales of Xillia Remastered niet lang na de vorige remaster uit. Hoewel het enkel het eerste deel betreft, gaat Sven het avontuur aan om te kijken of dit PS3-spel nog steeds de moeite waard is.
Met Tales of Xillia Remastered is het jubileumfeest in volle gang. De Tales of-serie bestaat namelijk op 15 december alweer dertig jaar en dat viert Bandai Namco. Naast allerlei speciale live-streams, een Tales of-museum in Japan en toffe merchandise heeft de ontwikkelaar ook het Remastered Project in leven geroepen. Het doel van het project is om oudere games op de huidige platformen uit te brengen, zodat iedereen er alsnog (of opnieuw) van kan genieten. Zo kwam begin dit jaar Tales of Graces f Remastered uit en is inmiddels ook de remaster van het PlayStation 3-deel Tales of Xillia verschenen.
Hoewel de aankondiging van Xillia in de lucht hing, wist Bandai Namco de details lang geheim te houden. Gamers verwachtten dat de remaster een combinatie van Tales of Xillia 1 en 2 zou worden. Helaas bleek het enkel om het eerste deel te gaan, maar dat kon de pret niet drukken. In de tussentijd heeft één van de ontwikkelaars in een interview verklapt dat ze aan meerdere remasters werken, waaronder Tales of Xillia 2. Hoewel dat deel nog officieel aangekondigd moet worden, kunnen we dus verwachten dat we beide delen op de huidige platformen kunnen spelen. Maar is de remaster van het eerste deel wel goed genoeg om daar naar uit te kijken?
Het verhaal van Xillia
Het verhaal van Tales of Xillia is creatief te noemen, aangezien je met twee personages kunt spelen. Voor een groot deel overlappen ze elkaar qua verhaal, maar sommige stukken zijn uniek voor de betreffende character. Hierdoor kun je het spel twee keer spelen en voelt het toch nog nieuw aan. Je volgt de arts-in-opleiding Jude en de geestenkoningin (Lord of Spirits) Milla, die elkaar toevallig tegen het lijf lopen. Normaliter leven de geesten en mensen in harmonie samen, waarbij de mens mana (een soort levensenergie) doneert aan de geesten en vice versa de geesten het mogelijk maken voor de mens om Artes (bovennatuurlijke krachten) uit te oefenen. De balans hierbij lijkt echter verstoord te zijn.
Milla voelt aan dat er op een plek allerlei geesten verdwijnen en gaat op onderzoek uit. Jude zoekt zijn verdwenen professor op dezelfde plek en treft zo Milla aan. Ze vinden een gigantisch wapen, de Spyrix, dat geesten en mana opzuigt om zo kracht op te laden. Tijdens de poging het wapen te vernietigen verliest Milla haar krachten en ze moet samen met Jude vluchten. Beide helden ontdekken dat de koning en zijn militaire macht deze vernietigende kracht verzamelen voor een politiek doel. Ze gaan eropuit om hem tegen te houden, maar ontdekken uiteraard dat er nog veel meer aan de hand is.
Trage start, verrassende diepgang
Op het eerste gezicht lijkt het verhaal, vergeleken met veel andere Japanse rpg’s, niet erg origineel. Later in het spel vinden er echter meerdere plotwendingen plaats, waardoor het verhaal toch veel meer diepgang krijgt. De politieke intriges en persoonlijke groei worden vergezeld door onder andere zaken als cultuurconflicten, de ware aard van het leven en de dunne grens tussen ethiek en wetenschap. Waar ik in het begin nog niet overtuigd ben van de vertelling, grijpt het me toch bij de keel waardoor ik niets liever wil dan doorspelen.
Hetzelfde geldt voor de personages. Milla is vanaf het begin best interessant, maar Jude en alle andere helden die je tegenkomt spreken me aanvankelijk niet aan. Zowel de designs als de karakters en achtergrondverhalen zijn iets te oppervlakkig. En toch krijg ik verderop in het spel een goede band met iedereen. De combinatie tussen de groei van hun persoonlijkheden, de opbouw van een vriendschap, verraad, verlies en hun plek in het geheel werkt allemaal erg goed. Je kunt dus zeggen dat het spel nogal een trage start heeft qua aantrekkingskracht, maar je later niet meer loslaat.
Vertrouwde gameplay, maar ook vernieuwend
Waar de Tales of-serie ook altijd al goed in is geweest, is het vechtsysteem. Al vanaf het eerste deel kwam de ontwikkelaar met het Linear Motion Battle System. De kern van dit systeem is dat je tijdens het (realtime) vechten in een soort arena staat, waarin je vrij rondloopt. Je zult je echter in een vrije rechte lijn naar de vijand bewegen, is mijn ervaring, maar dat doet niets af van de vrijheid. Hiervan kun je simpel de aanvalsknop gebruiken, maar de kracht zit vooral in de Artes. Deze speciale vaardigheden activeer je simpel met een andere knop. Combineer je de knop echter met de linkerpook, dan voer je per richting een andere aanval uit. Druk je ook nog eens de linkerschouderknop erbij in, dan heb je nog eens vier andere vaardigheden. Wel moet je de Artes vrijspelen en buiten het gevecht om toekennen aan één van de negen knopcombinaties.
Met elk deel introduceert Bandai Namco een nieuwe variant van het vechtsysteem. In Tales of Xillia is dat de Dual Raid Linear Motion Battle System. De basis blijft gelijk, maar dit keer kun je linken met één van je AI-medespelers. Door samen te vechten vult er een meter en op bepaalde niveaus kun je een sterke combinatieaanval uitvoeren. Ook krijgt je gelinkte partner een speciale vaardigheid, waarbij hij of zij bijvoorbeeld je direct op de been helpt nadat je op de grond valt of dat er tijdelijk een speciaal schild actief wordt. Door regelmatig van partner te wisselen, blijft het vechtsysteem interessant en krijg je verschillende manieren van spelen.
Word sterk of maak het spel gemakkelijk
Door te vechten verdien je uiteraard ervaringspunten, waarmee je sterker wordt. In Xillia wordt je sterkte niet enkel bepaald door levels, maar voornamelijk door de punten die je investeert in de Lilium Orb (een soort vaardighedenboom). Je wapens, uitrusting en overige voorwerpen stijgen echter niet mee. Hiervoor moet je per soort winkel een vaste klant zien te worden. Koop en verkoop je regelmatig spullen of doneer je materiaal of geld, dan stijg je in rang. Per nieuw winkellevel komen er nieuwe voorwerpen beschikbaar. Dit is een leuke en interactieve manier om de winkels meer lading te geven.
Speelde je in het origineel het spel uit, dan kreeg je de mogelijkheid om in je New Game+ bepaalde bonussen te activeren. Hiervoor heb je wel punten nodig, die je verdient door uitdagingen te voltooien. In Tales of Xillia Remastered werkt dit hetzelfde, echter kun je nu ook aan het begin van je eerste speelsessie deze zogenaamde Grades al activeren. Zo is het mogelijk om extra veel ervaringspunten te verdienen, kun je de linkmeter sneller laten vullen of kosten vaardigheden minder punten om te gebruiken. Dit zagen we al eerder bij Tales of Graces f Remastered en is een leuke toevoeging. Pas er wel mee op, want de moeilijkheidsgraad zakt per geactiveerde Grade flink.
Verbeteringen in de remaster
Een andere toevoeging die we ook bij Tales of Graces f Remastered zagen, is die van alle originele downloadable content. Dit zijn voornamelijk wat gratis voorwerpen, geld om mee te beginnen en alle kostuums, exclusief de gelicenseerde stukken. Ook is de minimap nu uitgebreid met markers voor je hoofdmissie, de beschikbare zijmissies en tijdelijke gebeurtenissen. Zo mis je minder snel de vele leuke interacties. En door de nieuwe snelreisoptie hoef je minder heen en weer te lopen, waardoor het spel een stuk fijner speelt. De kortere laadtijden helpen daar ook bij.
Hoewel de toevoegingen zeer welkom zijn, valt de hoeveelheid wat tegen. Het is dan ook duidelijk dat Bandai Namco zich meer op de technische verbeteringen richtte. Waar de PlayStation 3-versie slechts dertig frames per seconden (fps) had, kun je nu genieten van de spectaculaire gevechten in zestig fps (of het dubbele daarvan). Ook de resolutie is nu, afhankelijk van het platform waar je op speelt, 1080p of hoger. Daarbij zijn de textures scherper gemaakt. Helaas merkte ik wel op dat dit vooral voor de personages op de voorgrond geldt. Staan ze wat meer naar achteren, dan ogen ze minder scherp. Ook de omgeving heeft hier last van. Het is jammer, maar gelukkig stoort het niet tijdens het spelen.
Tales of Xillia Remastered kopen?
Het Remastered Project van Bandai Namco is iets dat ik enorm toejuich. De Tales of-serie blijft zeer vermakelijk en het is fijn om oude klassiekers opnieuw of zelfs voor het eerst te kunnen spelen op de hedendaagse platformen. Hoewel de teleurstelling aanwezig was toen bekend werd dat de nieuwe remaster enkel Tales of Xillia 1 betrof, maakt dat de speelervaring er niet minder om. Het is en blijft een spel dat je flink bezighoudt.
Als remaster heeft deze uitvoering weinig toegevoegd aan het spel. De markers op de minimap en de mogelijkheid om snel te kunnen reizen zijn erg fijn, maar daar blijft het eigenlijk bij. Hoewel het leuk is dat je vanaf het begin al Grades kunt gebruiken, raad ik het grotendeels af. Het maakt het spel al snel te gemakkelijk, namelijk. Waar de nieuwe editie wel echt goed in slaagt, zijn de hogere framerates en resolutie. Dit versterkt de snelle en spectaculaire gameplay. En hoewel de verbeterde textures nog net wat beter kunnen, ziet het spel er prima uit. Mocht je het onlangs nog gespeeld hebben, dan is de remaster het misschien niet waard. Speel je Tales of Xillia echter voor het eerst of is het alweer twaalf jaar geleden dat je het voor het laatst gespeeld hebt? Dan geniet je zeker weten van de nieuwe uitvoering.
Bandai Namco heeft ons een recensiecode gegeven voor deze recensie. We hebben de game gespeeld op pc. Voor meer gamereviews kun je terecht in ons overzicht. Je kunt je daarnaast aanmelden voor onze Discord, waar we het over dit soort spellen en meer hebben. Je kunt de game kopen op Bol.com en Amazon, waar je zelf dan nog even de juiste versie moet selecteren. Mocht je iets bestellen via de affiliatelinks, dan kan RetroReady daaraan een klein bedrag overhouden.
