Mario Tennis Fever zet een flinke stap in de juiste richting

Ik ben blij dat Nintendo en ontwikkelaar Camelot de feedback van het vorige Mario Tennis-deel ter harte genomen hebben, waardoor Mario Tennis Fever een betere game kan zijn. Mario Tennis Aces heeft weinig (offline) content waar je lekker lang mee bezig kunt zijn. Bovendien ligt de nadruk daar heel erg op het technische tennisspel. Ik doel dan niet alleen op het lezen van je tegenstanders, maar ook op de gimmicks die Aces rijk is. Denk dan aan het vertragen van de tijd, de plotse sprong zijwaarts en de superslag (in slowmotion).

Hoewel ik dat technische karakter persoonlijk ontzettend kan waarderen, kan ik me ook voorstellen dat dit ten koste gaat van de toegankelijkheid. Mario Tennis Aces is daardoor meer Super Smash Bros. dan Mario Kart; ja, iedereen kan het spelen, maar je moet er goed in zijn om dat te kunnen blijven doen. Zeker wanneer je je in online lobby’s begeeft. Mario Tennis Fever draait dat gegeven om en ruilt Smash Bros. in voor Mario Kart, waardoor je veel meer een soort partygame speelt in plaats van een technische tennisgame.

Mario Tennis Acer vs Fever

Dat merk je vooral aan de besturing. Daar waar Mario Tennis Aces inzet op harde en scherpe slagen, waardoor rally’s sneller voorbij en spannender zijn, verlaagt Mario Tennis Fever de snelheid ten behoeve van het plezier. Daardoor kun je dit spel met een grotere groep mensen spelen. Je kunt de bal beter volgen, je volgende slag(kracht) bepalen en dat proces herhalen tot je je tegenstander te slim af bent. Net als in voorgaande delen doe je dat met verschillende soorten slagen, voor de bekende, beperkte variatie.

Aan het nieuwe systeem kleeft mijns inziens wel een nadeel: potjes voelen traag en langdradig aan. De bal stuitert minder hard op de grond, vliegt minder scherp door de lucht en ook de impact die de bal heeft wanneer je die raakt met een racket, is minder groot dan in Aces. Dat merk in de gameplay, maar ook in het geluidseffect van het impactmoment. Dit zijn kleine dingen die veel invloed uitoefenen op het spelen – en zoals je merkt kun je een duidelijke voorkeur voor het ene of het andere systeem ontwikkelen.

Speciale rackets

Nieuw in Mario Tennis Fever is de verzameling unieke rackets. Die kunnen op allerlei manieren hun eigen invloed uitoefenen op de tenniswedstrijd middels de Fever Shots. Sommige van die sportartikelen zetten het veld in de fik, terwijl andere juist een ijslaag vormen. Ook kun je kleine tornado’s oproepen of een kopie van jezelf in het veld plaatsen. Fever biedt hier behoorlijk wat variatie in aan, waardoor je ten eerste flink kunt experimenteren en ten tweede ongetwijfeld een speelstijl ontwikkelt wanneer je veel tijd doorbrengt met het spel.

Ik vind het bovendien tof om te zien dat de speciale krachten niet toegewezen zijn aan personages. Want soms vind je een specifieke power tof, maar kan het zijn dat het personage dat daarover beschikt je niet ligt. Net zoals in voorgaande delen zijn alle personages (en dat zijn er veel, waarvan je een deel lekker ouderwets vrijspeelt) onderverdeeld in speelstijlen, waardoor je lekker kunt mixen en matchen. Anderzijds is het ook zo dat de kerngameplay niet per se afwijkt van de voorganger, omdat de characters dezelfde stats hebben.

Veel te doen, maar…

Daarnaast kom je een hoop offline modi tegen in Mario Tennis Fever; daarmee pakt de ontwikkelaar een heikel punt aan. Want voorgaande Mario-sportgames (waar Golf en Football ook onder vallen) voelen voor mij aan als afgeraffeld. Niet alleen als het gaat om modi, maar ook de kerngameplay. De sporttitels die tijdens het Nintendo Switch-tijdperk uitkwamen, hebben de series geen goed gedaan, vanwege die afgeraffelde indruk. Maar met Fever pakt Camelot alle kansen aan om die fout gelukkig recht te zetten.

Niet dat Fever overstroomt van mogelijkheden. Maar je treft hier onder meer een toernooi- en uitdagingenmodus in aan. Ook heb je de beschikking over de fantasierijke Wonder Court (uit Super Mario Bros. Wonder) en biedt het onderdeel Mix It Up! allerlei kleinere opdrachten aan waar je even zoet mee bent. Tot slot is er de gewone arcadestand en zelfs een verhaalmodus. Die flink de ruimte geeft aan een tutorial en dan voorbij is voor je het weet – maar de minigames en verhalende wedstrijden zijn vermakelijk voor zolang ze duren.

Mario Tennis Fever kopen?

Mario Tennis Fever kenmerkt zich vooral in zijn uitbundigheid als het gaat om personages, rackets en modi. Maar als het gaat om diepgang, dan merk je dat er toch het een en ander aan schort. De verschillende modi zijn leuk en ontzettend welkom, maar een geoefende speler vliegt daar zo doorheen (en voor de online modus dien je te betalen). Dat komt door de relatief lage moeilijkheidsgraad en de meer toegankelijkere gameplay, maar ook omdat tennis natuurlijk verder niet meer om het lijf heeft dan balletjes slaan.

Dat neemt niet weg dat Fever echt mooie stappen in de juiste richting zet. Grafisch heeft de reeks er niet eerder zo scherp, strak en kleurrijk uitgezien en het feit dat je zo veel kunt experimenteren met rackets en personages is een grote plus. Persoonlijk baal ik dat het technische karakter verdwenen is – maar als je de lagere snelheid kunt waarderen, dan is dit de Mario Tennis-game waar je op gehoopt hebt. Bij een volgend deel hoop ik dat de verhaalmodus wat uitgebreider is, want die blijft het leukst om te spelen.

Nintendo heeft ons een code gegeven voor de recensie. We hebben de game gespeeld op Nintendo Switch 2. Je kunt de game onder meer kopen bij Bol.com en Amazon. Koop je iets via de affiliatelinks? Dan verdient RetroReady daar een kleine commissie aan, zonder dat het jou geld kost. Voor meer gamereviews kun je terecht in ons overzicht. Je kunt je daarnaast aanmelden voor onze Discord, waar we het over dit soort spellen en meer hebben.