In Club Puck verlies je de tijd uit het oog

Na de verschillende arcadehallen in een kermis- of Japanse stijl ervaren we met Club Puck een derde soort: de sociale hangplek voor gamers. Waar je bij Akiba District en Molly’s Arena maar net van de Japanse stijl moet houden en je bij onder andere Gamestate en The Game Box overspoeld wordt door herrie en licht, is het bij Club Puck een stuk aangenamer. Dat komt doordat die zich niet puur profileert als een arcadehal, ondanks dat de kasten wel een prominente positie hebben.

Club Puck is meer een café of, zoals de naam al verraadt, ‘s avonds een club. En dat merk je snel. Je loopt bij binnenkomst tegen een bar aan en overal zie je tafels en arcadekasten in een mooie harmonie. Wesley en ik nemen eerst plaats aan een tafel en bestellen een hapje en drankje. Hoewel we eerder op de dag al een paar uur samen doorbrachten in Molly’s Arena, praten we onder het genot van de smakelijke versnaperingen lekker door. Voordat we er erg in hebben, verstrijkt het uur al snel.

Wintersport is er niks bij

De chille sfeer is misschien wel het sterkste punt van Club Puck. We komen voor de arcadekasten, maar genieten van het cafégedeelte. Ondertussen valt ons oog op een kast die er uniek uitziet: Alpine Racer 2. Daarom besluiten we maar wat muntjes (tegen betaling) te halen en het skispel uit te proberen. Wat de kast zo speciaal maakt, is het feit dat je in een soort ski’s moet stappen en je twee skistokken vastpakt.

Logischerwijs ga je in het spel een berg af, zoals in 1080 Avalanche of SSX, maar om te sturen moet je je eigen gewicht gebruiken. De game registreert de kant die je op leunt. In het begin is het even wennen, maar al snel skiet Wesley behendig naar beneden. Tenminste… het zou soepel verlopen als je daadwerkelijk zou kunnen zien waar de rotsen zijn. Helaas is de kast niet meer in de beste staat, waardoor het contrast ver te zoeken is. Het merendeel van de omgeving is wit en op goed geluk probeer je zonder te botsen naar beneden te gaan. Maar dat lukt niet echt lekker.

Matige kwaliteit

We besluiten ons rondje verder af te gaan maken en worden verleid door The House of the Dead 2. Direct zien we dat het pistool van speler één ontbreekt. Het samen spelen zal dus niet lukken, maar om de beurt kan natuurlijk ook. Na het inwerpen van een muntje lukt het echter niet om te starten. Wat blijkt? Het spel moet echt door speler 1 gestart worden, wat in dit geval onmogelijk is. Lichtelijk ontdaan lopen we maar weer verder.

Dan valt ons oog op een cabine waar je in moet gaan zitten. We nemen plaats en voordat we een muntje kunnen inwerpen, blijkt dat we al kunnen spelen. In de veronderstelling dat een vorige bezoeker zijn of haar credits niet had opgemaakt, starten we het spel. Het is een vrij standaard on-rails shooter, maar daar vermaken wij ons meestal prima mee. Ook hier blijkt de kast niet meer in een goede staat te zijn, doordat er bij de eerste controller één van de twee schietknoppen ontbreekt en de tweede controller iets te los zit. En toch spelen we meerdere potjes met plezier, waarbij de kast gratis gemaakt lijkt te zijn. Waarschijnlijk hoef je vanwege de staat van de kast geen muntjes in te werpen, wat wij zeker waarderen.

Na regen komt zonneschijn

De kasten die we na ons schietavontuur testen, zoals Bishi Bashi, Groove Coaster en Virtua Cop 2, zijn gelukkig wel in een goed werkende staat. Het is jammer dat de eerste drie kasten die we proberen juist degene met gebreken blijken te zijn, maar dat kan gewoon pech zijn. Het is tevens algemeen bekend dat oude arcadekasten sneller kapot kunnen gaan en het repareren soms veel tijd of geld kost. We geven Club Puck dan ook het voordeel van de twijfel, maar zouden wel graag zien dat het er iets mee doet.

Naast de echte kasten staan er ook twee stuks waar meerdere klassieke NES-games op geëmuleerd worden. We besluiten door middel van de tweespelermodus in de eerste Super Mario Bros. een wedstrijd te doen. Het is duidelijk dat we beiden dit spel vroeger grijs hebben gespeeld, maar toch maken we wat rare fouten en lijkt het erop dat onze kennis van geheimen ons in de steek laat. Het blijkt echter de Amerikaanse versie van het spel te zijn, waarbij onder andere de snelheid van Mario anders is en geheimen op andere plekken staan. Zo leer je nog eens wat.

Club Puck bezoeken?

Na eerst nog een drankje tussendoor te doen, richten we ons op de gezelschapsspellen. Club Puck biedt allerlei bord- en tafelspellen aan, naast airhockeytafels en de magnetische versie van Pong met multiplayeractie. Nu dagen Wesley en ik elkaar altijd uit zodra we een airhockeytafel zien en dus gebeurt dat nu ook. Maar de Pong-tafel krijgt ook onze aandacht en wat blijkt dat leuk te zijn. Doordat de tafel met magneten en fysieke blokjes werkt, voelt het verloop regelmatig janky aan. En dat is juist een aspect dat wij kunnen waarderen. Onze laatste muntjes vliegen er hier doorheen.

Het aanbod van arcadekasten is bij Club Puck niet groot en de kwaliteit wisselt. Het is echter genoeg om je hier prima uren te vermaken. De grootste kracht van de locatie is de combinatie van café em club en de arcadehal. Hierdoor heb je momenten dat je fanatiek aan het gamen bent en vervolgens een tijd gezellig aan tafel zit te kletsen, terwijl ze het versbereide eten serveren. Het aanbod van de bordspellen versterkt het cafégevoel nog meer. Daarnaast organiseert Club Puck regelmatig feesten in de avond en zijn er mogelijkheden voor karaoke. De locatie is daarom een uitstekende variatie op de andere arcadehallen die wij eerder hebben bezocht en één die perfect binnen het Nederlandse landschap past.

Voor meer verslagen kun je terecht in ons overzicht. Ook hebben we flink wat reviews klaarstaan, van allerlei hardwareproducten en natuurlijk een aantal games die je gewoon thuis speelt. Daarnaast kun je je aanmelden voor de Discord-server van RetroReady.