Polymega Collection 3 en 4 brengen de arcadehal in huis

Polymega Collection 3 en Collection 4 zijn onderdeel van dezelfde reeks gameverzamelingen die fabrikant Polymega uitbrengt om gaten in het game-aanbod op te vullen. Het Polymega-systeem stelt je in staat originele cartridges en cd’s af te spelen van een groot aantal consoles, maar kan bijvoorbeeld niets met arcadegames (die geen thuisrelease kregen). Daarom is het tof om te zien dat het bedrijf investeert in dvd’s met daarop exclusieve spellen. Maar daar betaal je wel de hoofdprijs voor: 39,36 euro per disc.

Dat is helaas exclusief verzend- en importkosten. Omdat ik beide dvd’s in één keer kocht, was ik nog eens 29,53 euro kwijt aan het verzenden en 24,09 euro aan PostNL voor het importeren. Dat maakt het verzamelen voor het systeem kneiterduur. Net zoals bij de eerste twee collecties is het zo dat je er wel leuke extra’s bij krijgt. Denk dan aan een handleiding in kleur, een omkeerbare cover en een pin. Dit keer geen extra dvd dus, maar op Collection 3, Tiger-Heli, treffen we wel vijf Japanse versies aan van de aangeboden games.

Polymega Collection 3 en 4

In de basis denk ik niet anders over deze twee collecties dan de vorige twee. Om herhaling te voorkomen schakel ik over tot het recenseren van het aanbod op de nieuwe discs. Op Polymega Collection 3 kom je Tiger-Heli, Twin Cobra, Flying Shark, Fire Shark en Twin Hawk tegen. Polymega Collection 4 biedt net wat meer variatie aan, met Great Boxing, Goal! Goal! Goal! en Boogie Woogie Bowling. Daarnaast zijn er vier games beschikbaar uit de Drift Out-reeks, namelijk Drift Out, Drift Out 94, Super Drift Out en Neo Drift Out.

Het overzien van een lijst games als deze – een bonte verzameling van verticale shooters, top-down racers en diverse sporttitels – voelt als een wandeling door een rumoerige arcadehal uit de jaren tachtig en negentig. Het zijn titels die vaak draaien om directe actie, een uitdagende moeilijkheidsgraad en dat ongrijpbare ‘nog één keer proberen’-gevoel. Ik begin met de spellen die Polymega aanbiedt met Collection 3 en ga daarna over naar Collection 4. Hopelijk krijg je daardoor een goed beeld van wat je kunt verwachten.

Arcade-actie van uitgever Toaplan

De eerste reeks games dompelt je onder in de hoogtijdagen van de verticale shoot ‘em up (shmup), afkomstig uit de stallen van Toaplan. Startpunt Tiger-Heli oogt wat spartaans, maar destijds was het een pionier. Het introduceerde de scherm-opschonende bom, een idee dat moeiteloos z’n weg vond in soortgelijke titels. De gameplay blijft simpel doch uitdagend, aangezien je gewoon omhoog vliegt en alles neerschiet op je pad. Een simpele game die niet voor iedereen is, maar wel veel historische waarde heeft.

Met Sky Shark / Flying Shark (1987) en Twin Cobra (1987) zette Toaplan duidelijke stappen vooruit. Sky Shark bood verbeterde graphics, meer variatie in de vijanden en de bevredigende jacht op wapen-power-ups. Twin Cobra gooide daar nog het cruciale element van twee-speler co-op en introduceerde een systeem met meerdere, schakelbare wapens. Beide games stralen de klassieke Toaplan-sfeer uit: intens, uitdagend en gericht op hoge scores. Het plezier zit hem in de pure arcade-actie en het power-upsysteem.

Intens en visueel bevredigend

Fire Shark (1989) zien veel retrogamers als een hoogtepunt van het genre. De game was visueel indrukwekkend, met name dankzij de spectaculaire vlammenwerper. De actie en de eindbazen voelen even memorabel aan, terwijl heel de game extreem gepolijst overkomt. De keerzijde zit hem in die legendarisch hoge moeilijkheidsgraad die alleen de meest hardcore shmup-veteranen zullen waarderen. Het is fantastisch als je houdt van een intense, visueel bevredigende uitdaging, maar anders kun je hem beter skippen.

Twin Hawk (1989) rondt het Toaplan-kwintet af. Deze titel bood destijds wederom co-op en introduceerde een interessante mechanic: het oproepen van hulpvliegtuigjes. Die kun je aan je schip koppelen en met je mee laten vechten. Dit voegt een tactische laag toe. Twin Hawk voelt wat gebalanceerd qua moeilijkheidsgraad in vergelijking met Fire Shark. Daardoor is het spel wat toegankelijker. Het mist wel een beetje de absolute wow-factor van die game, maar levert solide, plezierige shmup-actie met een unieke twist.

Isometrisch rallyracen

Vervolgens schakelen we over naar een heel ander genre: top-down (of isometrisch) rallyracen, waar Visco’s Drift Out-serie om bekendstaat. Het originele Drift Out (1991) in de arcade was een vroege poging om de focus te leggen op de kunst van het driften. Dat vereiste echter wel oplettende gamers. De gevoelige besturing beheersen en de drifts perfectioneren waren even lastig als aantrekkelijk om te proberen. De presentatie oogt wat simpel, zeker voor moderne maatstaven, maar al met al is dit een mooie klassieker.

Drift Out ’94: The Hard Order (1994) was een logische arcadeopvolger met verbeterde graphics en geluid en verfijndere gameplay. De game behield de intense uitdaging en de fundamentele top-down aanpak van het origineel in stand, gelukkig. Voor de thuisconsole verscheen Super Drift Out (1995) op de SNES. Die versie maakt gebruik van Mode 7-effecten (bekend van Super Mario Kart en F-Zero) en biedt een solide, soms technisch beperktere, race-ervaring aan die iets toegankelijker is dan zijn arcadebroers.

Absolute hoogtepunt

Het absolute hoogtepunt van de serie is voor velen Neo Drift Out: New Technology (1996) op de Neo Geo CD. Dankzij de kracht van dat systeem bood deze game prachtige, gedetailleerde sprites, vloeiende animaties, een hoge snelheid en een selectie van echte, gelicenseerde rally-auto’s (zoals Toyota Celica en Lancia Delta). De licht isometrische kijkhoek geeft daarnaast een beter overzicht. Het is een visueel feest en een genot om te spelen als je houdt van technische, arcade-stijl racers die een flinke uitdagen bieden.

Tot slot hebben we drie genrevreemdelingen. Goal! Goal! Goal!, uit 1995, die ook uit de arcacehallen komt, is een typisch voorbeeld van arcadesportgames uit die tijd. Verwacht geen diepgaande simulatie, maar snelle en haast overdreven voetbalactie met simpele besturing, flitsende, speciale schoten en een focus op razendsnelle multiplayerpotjes. Het is direct leuk en toegankelijk, vooral met vrienden, maar mist diepgang en wordt snel repetitief in je eentje. Een voetbalgame die waarschijnlijk niet veel gamers kennen.

Bowlen met een Xenomorph

De laatste twee, Boogie Woogie Bowling (1993) en Great Boxing: Rush Up (1991), zijn beduidend obscuurder. Boogie Woogie Bowling verscheen voor de Sega Megadrive, maar dan onder de naam Championship Bowling. In dit spel speel je onder meer met een Xenomorph. Verder is het spel gewoontjes, aangezien je gewoon wat potjes bowlt tegen de computer. Alles voelt en oogt vrij standaard, zeker voor een game uit de jaren negentig. Maar dan nog is dit een interessant stukje gamegeschiedenis, alleen al vanwege alien.

Visco’s NES-boksspel Great Boxing – Rush Up! (1990), buiten Japan World Champ genoemd, is een degelijke titel. Anders dan Punch-Out!! vereist het uitgebreide training om je vechter te verbeteren. De gameplay is even simpel als de besturing. Je maakt combo’s, ontwijkt aanvallen en deelt stoten uit. Het spel is vooral interessant vanwege de Japanse versie, die (onofficiële) versies van boksers zoals Sugar Ray Leonard en Mike Tyson bevat. Hoewel het de klasse van Punch-Out!! mist, biedt het boksplezier voor geduldige spelers.

Polymega Collection 3 en 4 kopen?

De reis langs twaalf verschillende arcade-ervaringen laten zowel de breedte als de focus zien van die tijd. De Toaplan-shooters bieden een masterclass in uitdagende, gepolijste genre-oefeningen, elk met een eigen twist. Terwijl de Drift Out-reeks een evolutie in het perfectioneren van een specifieke racemechanic toont, culminerend in de indrukwekkende Neo Geo-versie. Zeker als je nog niet bekend bent met dit soort spelen dan is het leuk om er op deze manier kennis mee te maken, in mooie high definiton-kwaliteit.

De overige sporttitels variëren van competent arcadeplezier (Goal! Goal! Goal!) tot vergeetbare obscuriteiten. Hoe leuk je Polymega Collection 3 en 4 uiteindelijk vindt hangt af van je roze bril (of het gebrek daaraan). Ben je bestand tegen hoge moeilijkheidsgraden? Kun je de presentatie van retrogames waarderen? En zoek je co-op-plezier of juist een solo-uitdaging?  Dan zit je hier goed. De games bieden een fascinerend venster op een intens en invloedrijk tijdperk in de gamegeschiedenis, hetzij hier en daar met ruwe randjes.

Wat vind jij van de collecties? Deel dat in de reacties en kom gezellig langs in onze Discord! Voor meer gamereviews kun je terecht in ons groeiende overzicht.