Neverwinter Nights 2: Enhanced Edition toont zich van twee kanten
Ben je klaar met Baldur’s Gate 3? Dan kun je nu terugkeren naar Neverwinter Nights 2. Aspyr heeft namelijk een remaster van de klassieker uitgebracht en Sven bekijkt of de game nog steeds een waardevolle ervaring biedt in 2025.

Met Dungeons & Dragons Neverwinter Nights 2: Enhanced Edition keren we terug naar de Forgotten Realms. Dankzij de enorme populariteit van Baldur’s Gate 3 is de liefde voor Dungeons & Dragons en de Forgotten Realms bij het grote publiek helemaal opgelaaid. Maar voor de release van die gigantische hit was het de serie Neverwinter Nights die fans jarenlang de mogelijkheid gaf om de rijke wereld van D&D te verkennen (los natuurlijk van de werelden die je eigen dungeon master schept). Deel twee, in 2006 uitgebracht, geldt nog steeds als een klassieker.
Nu, bijna twee decennia later, is er een opgefriste versie: Neverwinter Nights 2: Enhanced Edition. Ontwikkelaar Aspyr, bekend van diverse remasters, heeft de game een moderne make-over gegeven. Maar is een crpg uit 2006, met zijn kenmerkende trage gevechten en complexe interface, vandaag de dag nog wel het spelen waard? Ja en nee.

Word de nieuwe held van de Forgotten Realms
Dungeons & Dragons staat bekend om de epische avonturen die je kunt beleven. Neverwinter Nights 2 is daar een goed voorbeeld van. Je speelt als een jonge inwoner in het rustige dorpje West Harbor. Wanneer het dorp aangevallen wordt, kom je er achter dat je een Shard-Bearer bent. Dit is de titel voor personen met een mysterieuze metaalscherf in hun lichaam. En niet zomaar een scherf, maar één van het legendarische zwaard dat ooit gebruikt is om de kwaadaardige King of Shadows te verslaan.
Na de aanval leer je dat de King of Shadows voornemens is terug te keren. Hiervoor zoekt hij de verschillende Shard-Bearers, zodat hij de kracht van de scherven kan absorberen. Je besluit om hem dwars te zitten en reist door de Forgotten Realms om een team samen te stellen. Onderweg krijg je echter te maken met de politieke problemen in Neverwinter, verdedig je je eigen fort in Crossroad Keep en ervaar je een sloot aan andere avonturen.

Inclusief de uitbreidingen
Het blijft echter niet alleen bij dit avontuur. De Enhanced Edition bevat namelijk ook de drie uitbreidingen. De eerste uitbreiding, Mask of the Betrayer, speelt zich direct na het hoofdavontuur af. Je wordt wakker op een soort begraafplaats en kunt je niets meer van de afgelopen tijd herinneren. Al snel blijkt dat er een vloek over je uitgesproken is, waardoor je een Spirit Eater bent geworden. Dit houdt in dat je regelmatig zielen moet absorberen om in leven te blijven (klinkt bekend). Wat is er precies gebeurd waardoor je de vloek gekregen hebt en, belangrijker nog, hoe kom je ervan af? Mask of the Betrayer is een stuk duisterder en, met bekende locaties zoals de Shadow Plane, daardoor één van de betere verhalen.
De tweede uitbreiding, Storm of Zehir, bevat daarentegen slechts een oppervlakkig avontuur. Het draait hierbij niet zozeer om wat er gebeurt, maar meer om hoe je alles doet. Je hebt de vrijheid om te gaan waar je wilt en kunt je team volledig samenstellen naar wens. Bovendien vormen de interacties tussen verschillende dorpen de rode draad in deze uitbreiding. En dan hebben we nog Mysteries of Westgate. De uitbreiding staat geheel los van de overige delen en speelt zich volledig af in de stad Westgate. Je krijgt te maken met een oorlog tussen drie facties, waarbij je zelf de keuze maakt wie je steunt. Dit is dus een stuk minder episch, maar levert veel morele keuzes en interessante relaties op.

Veel content
Wanneer je snel door het verhaal heen raast, ben je ongeveer honderd uur kwijt. Neem je echter de tijd voor de zijmissies en het verkennen van de gebieden, dan ga je gemakkelijk over de tweehonderd uur heen. De Enhanced Edition kost rond de dertig euro, waardoor je zeer veel content voor je geld krijgt. Het is daarbij wel belangrijk om te onthouden dat dit een oude crpg (computer role playing game) betreft. Een hedendaags spel als Baldur’s Gate 3 is dat ook, maar die is ontzettend gestroomlijnd om de speelervaring te optimaliseren. Dit is een proces waar de makers vroeger nog mee stoeiden en dat merk je.
Neverwinter Nights 2 heeft twee cameramodi waarmee je als het ware je personages bestuurt. De exploratiemodus biedt een vogelvluchtperspectief (van bovenaf). Je kunt de camera vrij bewegen en door op de grond te klikken, laat je een held daar naartoe lopen. Dit is vooral handig om overzicht te houden en perfect voor gevechten. Daarnaast heb je ook de karaktermodus, waarbij de camera vlak achter het personage zit. Je hebt hierbij minder vrijheid in het bewegen van de camera, maar juist meer in de besturing van je helden. Je loopt hierbij namelijk met de pijltjestoetsen. Daarom gebruik je de modus het best voor de immersie en het verkennen van gebieden.

Een ouderwets gevoel
Het regelmatig wisselen van cameramodi gaat gelukkig snel, maar voelt als een onnodige en ouderwetse handeling. Zeker op momenten dat je plots aangevallen wordt, leidt dit tot frustratie. Wat ook ouderwets aanvoelt is de interface. Er zijn veel knoppen die je kunt en moet gebruiken. Het is duidelijk dat die voor een toetsenbord en muis gemaakt is, wat bij de remaster vaak niet de norm voor de besturing is. Zelf speelde ik het spel op de Nintendo Switch 2, waar ik met de Joy-Cons speel.
Aspyr heeft laten weten trots te zijn op de controllerbesturing. Dit is namelijk voor het eerst dat de game een controller ondersteunt. En eerlijk is eerlijk: het werkt. In het begin is het even wennen en je moet regelmatig zoeken naar hoe je ook alweer bij een onderdeel in de interface komt, maar het spel is verder prima speelbaar met de controller. Wel is het een gemiste kans dat de Switch 2-versie geen support biedt voor de muisfunctie van de Joy-Cons. Ik had voor het eerst de gimmicky feature graag kunnen gebruiken.

De Aspyr-behandeling
Eerder in de recensie noemde ik het al, maar Dungeons & Dragons Neverwinter Nights 2: Enhanced Edition heeft de Aspyr-behandeling gekregen. Dit is een term die we zelf in het leven geroepen hebben en inmiddels onder andere gezien hebben bij Tomb Raider Remastered, Jedi Power Battles en Legacy of Kain: Soul Reaver 1 & 2. Aspyr zorgt er bij zijn remasters voor dat de game blijft aanvoelen als het origineel, maar dan met een aantal verbeteringen. Het eerste dat altijd opvalt, is het visuele aspect. Ook Neverwinter Nights 2 is opgepoetst, zodat alles een stuk scherper oogt. Het is geen hd, maar voelt desondanks fris aan.
Naast het toevoegen van de controller-besturing heeft het team tevens werk gemaakt van de camera. Die werkte in het origineel vaak niet mee, terwijl je er nu juist meer vrijheid mee hebt (ja, zelfs met de eerdergenoemde kanttekeningen). De interface is ook aangepakt, al blijft het voor de controller dus niet optimaal. Wat wel fijn is, is dat veel van de originele bugs verholpen zijn. Dit zorgt ervoor dat de frustratie van de interface niet versterkt wordt door fouten waar je al helemaal niks aan kunt doen.

Neverwinter Nights 2: Enhanced Edition kopen?
Ben je een Dungeons & Dragons-fan en heb je Baldur’s Gate 3 inmiddels wel gezien? Dan is dit een mooie remaster om vervolgens op te pakken. Het spel is duidelijk verouderd, waardoor je door de ietwat trage gameplay en moeizame interface moet bijten. Maar je krijgt er een gigantisch avontuur van honderd tot tweehonderd uur voor terug. Ben je nieuw in de wereld van D&D, dan is dit waarschijnlijk niet het beste instappunt; dan kun je toch beter beginnen bij Baldur’s Gate 3 (aangezien je ook zonder kennis van deel één en twee kunt genieten van het spel).
Houd er verder rekening mee dat dit spel op de Dungeons & Dragons 3.5 editie-regelset gebaseerd is. Het is aardig anders dan de 5e-editie (en One D&D), waarmee bijvoorbeeld Baldur’s Gate 3 werkt. Editie 5 is zeer toegankelijk en snel, terwijl de regelset van 3.5 juist erg complex en gedetailleerd is. Dit merk je al direct bij het creëren van je personage, waarbij elk kenmerk een compleet andere speelervaring oplevert. Neverwinter Nights 2 is dus geen snelle game om tussendoor op te pakken, maar wel een spel waar je de nodige tijd en moeite in kunt én moet stoppen. Voor veteranen nog de moeite waard, al is het maar om je hiermee de meest complete en toegankelijke versie van de game in huis haalt.
We hebben een code gekregen van Aspyr om te game te kunnen recenseren. De remaster hebben we gespeeld op Nintendo Switch 2. Voor meer gamereviews kun je terecht in ons overzicht. Je kunt je daarnaast aanmelden voor onze Discord, waar we het over dit soort spellen en meer hebben.