Neon Inferno verlegt de lat voor het genre

Neon Inferno is een poging het run-and-gun-genre in een nieuw daglicht te plaatsen. Titels zoals Gunstar Heroes, Metal Slug en zelfs Cuphead gingen het al voor en ontwikkelaar Zenovia Interactive gooit een nieuwe mededinger in de ring. Uiteraard willen we weten of het de makers gelukt is of dat ze beter een handdoek in diezelfde ring kunnen gooien. Eén van mijn favoriete games allertijden is de kleurrijke titel Sunset Riders van Konami, zowel de arcadeversie als de SNES-port heb ik uitvoerig gespeeld. Elke andere titel moet van goeden huize komen om bij dat spel in de buurt te komen. Lukt het de nieuwe van Retroware? Aan het verhaal ligt het niet.

Het is het jaar 2055 in New York City. De stad is al geruime tijd niet meer te redden. Hoofdrolspelers Angelo Morano en Mariana Vitti zijn sluipmoordenaars die voor The Family werken. Dit is een machtig crimineel syndicaat die het opneemt tegen corrupte politici en rivale bendes. De gelovige Angelo en de materialistische Mariana worden flink betaald door hun contactpersoon bij de Family als ze de opdrachten die ze krijgen goed kunnen afronden. Maar dit gaat niet zonder slag of stoot.

Combinatie van genres

De game is namelijk niet alleen een run-and-gunner, het spel pakt er gewoon een ander genre bij; die van de schietgalerij. De game Wild Guns is wellicht de bekendste, maar ook de enige die het dichtst in de buurt komt. Andere soortgelijke titels werken vooral met een lightgun zoals Mad Dog McCree.

Door de combinatie van run-and-gun en shooting gallery voelt de game aardig uniek. Je schiet niet alleen op vijanden naast of boven je, maar ook degenen die zich op de achtergrond bevinden. Door middel van een van de schouderknoppen kun je de diepte in knallen, of de voorgrond afhankelijk van je eigen positie. Het gevaar komt van alle kanten en je moet dan ook snel reageren. Gelukkig heb je niet alleen toegang tot een schietwapen. Je bent tevens voorzien van een katana waarmee je bepaalde kogels kunt afweren of zelfs terug naar de verzender stuurt. Met natuurlijk dodelijke gevolgen.

Projectielen en zelfs granaten afweren doe je met de actieknop bovenin (driehoekje of Y). Let wel op dat dit alleen geldt voor projectielen die groen van kleur zijn. Zijn ze blauwroodachtig, dan is dit niet mogelijk. Opletten geblazen dus. Doe je dit goed, dan kun je ze terugsturen naar je vijanden. Dan activeer je bullettime. Alles vertraagt en je ziet een lijn, of lijntjes, van de richting waar je het projectiel naartoe stuurt. Daar heb je gelukkig zelf invloed op. Ook kun je op deze manier vijanden op de voor- en achtergrond raken, waardoor het ook best strategisch aanvoelt.

Net even anders

De opmaak van het verhaal is ook net even anders dan je gewend bent. Neon Inferno is niet volledig lineair, omdat je kunt kiezen in welke volgorde je de missies doet. Na de eerste krijg je de keuze uit drie andere doelen tijdens een bezoek aan je contactpersoon. Je kunt zelfs meer achtergrondinformatie opvragen mocht je dat willen. Dit versnelt de keuze van je missie door juist dat optioneel te maken. Je hoeft dus niet constant door een ellenlang stuk uitleg te gaan als je een missie begint. Iets waar ik enorm blij mee ben. Hoeft niet, maar kan wel.

Wat ik erg leuk vind is dat de opdrachten zich allemaal in hun eigen omgevingen afspelen. Zo begin je op een trein onderweg naar het operagebouw waar de de corrupte senator zich bevindt, voordat die wordt opgeblazen en je via vliegende auto’s op de daken van de stand rolt om snipers te ontwijken. Vervolgens baan je je een weg door de coulissen van het toneel, om daarna een bodyguard uit te schakelen.

Nu denk je dat je daar klaar bent, maar niets is minder waar. Je eindigt namelijk in een achtervolging op de motor door de straten van New York. Hiermee wordt ook gelijk duidelijk dat het spel niet alleen vol met actie zit waar een Hollywood-film jaloers op kan zijn, maar dat er ook genoeg variatie in de gameplay zit. En dan heb ik het nog niet eens over de grote variatie in vijanden en eindbazen gehad. Van simpele maffialeden tot hightech uitgedoste politieagenten en zware voertuigen en zelfs mechs. Je vecht niet alleen tegen een maffiabaas in een jetpack, maar je komt zelfs een immens grote robot tegen van de politie.

Hectisch maar prachtig om te zien

Neon Inferno geeft het je echter allemaal niet cadeau. Je krijgt op hoge snelheid zeer veel op je afgestuurd en je moet daardoor snel kunnen reageren. Er zitten vaak wel de nodige patronen in en hoe meer je het speelt hoe meer je die natuurlijk begint te herkennen. Het helpt dat de game gedetailleerde pixelart heeft. Hoewel de missies zich vaak afspelen in de avond, is het allesbehalve donker en mysterieus. Felle neonbelichting lichten alles mooi op, wat natuurlijk hoort bij een dystopische cyberpunkstad, en de kleursamenstelling is heel goed uitgewerkt. Ik krijg er geen genoeg van.

De eerdergenoemde afwisseling van locaties, van kapotgeschoten straten en gebouwen tot ritjes op de metrolijn, nachtclubs en operagebouwen, helpt daarnaast het spel constant fris te houden. Wat ik ook goed vind is de plaatsen van de checkpoints. Hierdoor hoef je niet een heel level te doorlopen als je doodgaat bij een eindbaas. Je kunt het blijven proberen tot je uiteindelijk wint of er genoeg van hebt. Wel is het zo dat je weinig tot geen geld krijgt als je inderdaad constant doodgaat. Hoe beter je rang, hoe meer geld je krijgt voor de opdracht. Je wordt tenslotte niet voor niets door The Family betaald.

Dit geld kun je bovendien gebruiken om speciale items te kopen. Denk dan aan een upgrade voor je zwaard of doelzoekende kogels, waardoor je tijdelijk niet hoeft te richten en alleen maar hoeft te vuren.

Neon Inferno kopen?

Zoals je misschien merkt, ben ik ontzettend enthousiast over Neon Inferno. Het is zelfs zo erg dat ik eigenlijk geen grote nadelen ervaren heb. Ja, soms is het een beetje druk met al die lagen en kogels, maar die ervaring kun je bijstellen door de moeilijkheidsgraad te verlagen. Voor mij werkt het spel op alle gebieden erg lekker. Het is vloeiend, uitdagend, heeft een prachtige grafische vormgeving, waardoor het uit je scherm knalt; wat wil je nog meer?

Wat zeg je, een arcademodus? Die zit erin. En je kunt eenvoudig en snel missies opnieuw spelen om je rang te verhogen. Samen met iemand anders de strijd aangaan? Ook helemaal geen probleem. Ik ben ervan overtuigd dat Neon Inferno de lat verlegt voor het run-and-gun-genre, net zoals Streets of Rage 4 een paar jaar terug deed voor de beat-em-up. Dit is een dikke aanrader voor iedereen met interesse, laat daar geen twijfel over bestaan.

Retroware heeft ons een code opgestuurd voor de recensie. We hebben de game gespeeld op pc, via Steam. Voor meer gamereviews kun je terecht in ons overzicht. Je kunt je daarnaast aanmelden voor onze Discord, waar we het over dit soort spellen en meer hebben.