Aggelos 2 vernieuwt niet, vermaakt wel
Met Aggelos 2 wil de solo-ontwikkelaar laten zien dat die de feedback uit het eerste deel serieus neemt. Dat levert bijna een compleet andere game op, die veel elementen succesvol combineert. Niet alles werkt even goed, maar dat hoeft de pret niet te drukken.
Solo-ontwikkelaar François Perez bracht met zijn studio Storybird Games in 2013 zijn eerste game uit, maar brak pas door met zijn vierde titel: Aggelos. Zijn liefde voor Sega’s klassieke Wonder Boy-reeks inspireerde hem en dat zie je terug in de presentatie van het spel. De actie-rpg leek op een metroidvania, al stonden de gebieden los van elkaar en ontbrak het typische progressiesysteem voor een deel. Maar ondanks die simpele opzet en het lineaire levelverloop viel de game goed in de smaak. Acht jaar later verrast Perez met een vervolg, waar hij de feedback in verwerkt heeft van het eerste deel. De kern van Aggelos staat nog steeds, maar de opvolger bevat meer diepgang en samenhang.
In Aggelos 2 speel je opnieuw als dezelfde Aggelos (engel), maar dan duizend jaar later. De geschiedenis lijkt zich te herhalen, aangezien het eerder verslagen kwaad ontwaakt en het rijk van het licht opnieuw aanvalt. Terwijl je wederom ten strijde trekt tegen het duistere leger, haalt een vijandelijke aanval je onderweg uit de lucht. Daardoor verlies je je krachten en uitrusting en moet je alles gaandeweg verzamelen terwijl je het duistere leger verslaat. Al snel vind je je armband en zwaard terug, waardoor opvalt dat Aggelos 2 een duidelijk progressiesysteem hanteert. Later speel je meer dingen vrij: van een hookshot en muurklimmen tot vleugels en krachtige magische aanvallen.
Twee werelden
Een veelgehoorde klacht bij het origineel was het ontbreken van een plattegrond. Dat gebrek maakte de weinige metroidvania-elementen onoverzichtelijk en vergrootte de kans op verdwalen. In Aggelos II heb je wel een kaart tot je beschikking. Die vult zichzelf aan naarmate je de omgeving verkent, zoals in Super Metroid of Castlevania: Symphony of the Night. Dit geeft meer overzicht, al kleven er ook nadelen aan de vormgeving. Hoe meer je verkent, hoe verder de kaart uitzoomt. Kamers verschijnen daardoor steeds kleiner in beeld, wat het totaalbeeld per ruimte juist verminderd. Ook leiden de talloze knipperende symbolen snel af.
De kaart bewijst pas echt zijn waarde zodra je een nieuwe vaardigheid vrijspeelt: de demonenvorm. De vijand komt namelijk uit een duistere dimensie die parallel aan de lichtwereld ligt. Met je demonenvorm, die je op elk moment activeert, krijg je toegang tot die schaduwzijde. Die omgeving kent een eigen stijl en biedt andere uitdagingen, maar creëert ook nieuwe wegen. Loop je vast in de lichtwereld? Dan bezoek je de duistere dimensie om via een omweg weer terug te keren in het licht. Niet bijster origineel, maar dit werkt heel goed in Aggelos 2.
Het loont om te wisselen
De transformatie biedt meer voordelen. In je engelenvorm speel je defensiever; je vecht vooral op afstand en geneest jezelf met drankjes. Daarentegen ben je in de demonenvorm agressiever. Je valt vijanden van dichtbij aan, richt meer schade aan en het drinken van een drankje maakt je tijdelijk sneller. Ook vereisen puzzels dat je een bepaalde gedaante aanneemt en kaats je bepaalde aanvallen alleen af in één van de twee vormen. Wisselen is dus cruciaal en houdt de gameplay fris. Zeker de bazen stellen je behoorlijk op de proef, helemaal omdat ze gebruikmaken van bullethellmechanieken. Door op tijd van gedaante te wisselen, kaats je de kogels af die het scherm vullen. Dit simpele concept werkt uitstekend, omdat de gameplay op dat moment echt klikt.
Zo’n eindbaas kan best pittig zijn; dat geldt ook voor de gameplay in de normale gebieden. Aanvankelijk leek Aggelos 2 me een vrij generieke metroidvania: het spel doet weinig speciaals en het begin is nog vrij eenvoudig. Maar al snel ontdek je dat de gameplay slim in elkaar steekt en strak aanvoelt, ondanks het gebrek aan vernieuwing. Nieuwe vaardigheden bieden later extra manieren om reeds bezochte kamers te verkennen, terwijl je ondertussen geniet van uitdagende platformsecties en sterke vijanden met gevarieerde aanvallen. Je moet wel scherp blijven, want een automatische opslagfunctie ontbreekt. Ga je toch dood, dan sta je op bij je laatste checkpoint met alle voorwerpen en in kaart gebrachte ruimtes; meedogenloos is Aggelos 2 dus niet.
Aggelos 2 kopen?
Ondanks dat moest ik wel door de eerste uren heen bijten. Aggelos 2 opent opvallend onopvallend en grijpt je misschien niet meteen. Maar uiteindelijk ben ik blij dat ik heb doorgezet, om de charme van het spel te kunnen ervaren. Elke nieuwe vaardigheid zorgt voor een frisse wind in de gameplay, waardoor je je uiteindelijk niet snel zult vervelen. De ontwikkelaar heeft daar ook een mooie cyclus in gevonden. Want zodra de game een beetje inkakt, speel je iets nieuws vrij en speel je met plezier door.
Onderaan de streep vernieuwt Aggelos 2 het genre niet. En je zou zelfs kunnen stellen dat dit misschien een goede metroidvania voor beginners is. Maar het is in elk geval goed om te zien dat Perez de kritiek op het eerste deel serieus neemt en voortbouwt op diens succes door de feedback netjes te verwerken. Zo werken de verschillende mechanieken goed samen en gaan ze vlekkeloos in elkaar over. Hierdoor voelt het spel zeer solide aan, ondanks de ietwat veilige aanpak. Verwacht geen nieuwe klassieker, maar Aggelos 2 is het proberen zeker waard.
De uitgever heeft ons een recensiecode opgestuurd. We hebben de game gespeeld op pc, via Steam, maar je kunt hem ook spelen op Nintendo Switch, Playstation 4 en 5 en Xbox Series en One. Voor meer gamereviews kun je terecht in ons overzicht. Je kunt je daarnaast aanmelden voor onze Discord, waar we het over dit soort spellen en meer hebben.
