De Modretro-situatie is een clusterfuck: zo gaat RetroReady ermee om

Wie de situatie omtrent Modretro een beetje volgt, weet dat het bedrijf onder vuur ligt. Daar hebben we al even kort aandacht aan besteed in onze recensie van de Modretro Chromatic, maar met de lancering van de M64-kloonconsole laait de discussie over de fabrikant wederom op. Verschillende media trekken hun handen van Modretro af en dat is hen goed recht, maar RetroReady gaat voor een andere aanpak. Wij hebben besloten de hardwareproducten te blijven recenseren, maar niet zonder de nodige context.

Eigenlijk is dat precies hetgeen wat je van ons gewend bent. Als de redactie een product recenseert of onderwerp uitlicht, plaatsen we die in de juiste context met de nodige kanttekeningen. Maar de Modretro-situatie is te groot inmiddels voor een simpele alinea of twee in een productreview en daarom hebben we besloten er een aparte redactiepost aan te wijden. Zo weet je hoe wij erin staan en zo kun je zelf je eigen conclusies trekken. We hoeven het niet eens te zijn, maar kunnen elkaar wel beter begrijpen.

Wat is er aan de hand?

Maar eerst: waarom is er veel kritiek op Modretro? Het bedrijf is in handen van Palmer Luckey, een naam die je misschien nog kent van de virtualrealityheadset Oculus. Hij is de man achter dat project en heeft alles op een gegeven moment verkocht aan Facebook. Ondertussen bleef Luckey niet stilzetten en zette hij twee andere bedrijven op. Modretro is daar één van, Anduril is het tweede. En om dat bedrijf is veel te doen, omdat het wapens en intelligente zoeksystemen verkoopt aan overheden voor oorlogsvoering.

We kunnen niet genoeg benadrukken dat dat iets is waar we nooit achterstaan. Begrijp ons dan ook goed: dat we de hardware blijven bespreken van deze fabrikant staat niet gelijk aan een goedkeuring van hetgeen dat Luckey doet met Anduril. Je zou kunnen stellen dat je met de aanschaf van deze producten een wapenleverancier steunt – dat ontgaat ons niet en daar zijn we ons van bewust. Het ding is alleen: Luckey gaat niet minder wapens of drones verkopen aan overheden wanneer we zijn Game Boy’s niet kopen.

Geen reden voor een boycot

Wij zien het liever ook anders, aangezien we te spreken zijn over de Chromatic en ook zeker kunnen waarderen wat de M64 doet. Waar de schoen hier wringt, is dat het zo duidelijk is wat er speelt. Luckey positioneert zichzelf als een typische rijke, rechtse techbro waar ik persoonlijk niets mee te maken wil hebben en steekt ook niet onder stoelen of banken dat hij trots is op hetgeen hij uit de grond stampte. Of het nu om Anduril of Modretro gaat. We weten precies wie hij is en wat hij doet, en dat maakt kritiek geven gemakkelijk.

Niet onterecht, voegde ik daar al eerder aan toe. Ikzelf zie ook liever een wereld zonder wapens en slimme oorlogsdrones, maar dat is nou eenmaal niet de wereld we leven. Maar dat is geen reden voor een boycot. Want dat zou betekenen dat we ook, massaal, bedrijven als Microsoft, Samsung, Intel, Apple, IBM, Garmin, Canon, Sony en Dell zouden moeten negeren voortaan. Hoe je het ook wendt of keert: ook die partijen leveren chips, netwerkonderdelen, clouddiensten en meer aan verschillende overheden.

Beter verborgen

Het grote verschil is dat ze dat veel beter verbergen. De meeste mensen weten niet dat Intel chips levert voor militaire systemen, Honeywell helpt met de productie van raketten en vliegtuigonderdelen, Canon optiek en beeldvormingstechnologie produceert, Garmin gps- en navigatiesystemen levert en Sony camerasensoren produceert voor (oorlogvoerende) overheden. Gaan we die merken dan ook negeren? Vaak doen mensen dat alleen maar wanneer het hen niets kost – dan is een boycot gemakkelijk.

Ik zeg niet “de een doet het ook, dus dan zit de ander niet fout”. Ik zeg, en dat zeggen we als redactie: “weet waar je geld naartoe gaat”. Producten negeren of boycotten levert geen kennis en context op, maar ontneemt je juist de kans om ergens bewust verandering in aan te brengen. Of dat nou een denkwijze of gedrag is. Kijk, we doen dan misschien niet aan oorlogsverslaggeving (zeggen we met lichte ironie in deze situatie), maar nemen onze rol als journalisten wel serieus. We nemen dan ook een kritische, objectieve houding aan.

Bewustwording

Het is niet aan RetroReady om voor jou te bepalen wat je wel of niet moet lezen. Sommige lezers willen niets met Modretro te maken hebben en dat is prima. Anderen willen er juist alles over lezen, omdat ze voornemens zijn een product aan te schaffen. En dat is ook prima. Dan kun je bij ons terecht voor je hardwarereviews, zoals je dat gewend bent. Wel met de nodige kanttekeningen natuurlijk, aangezien we actief naar deze tekst gaan linken wanneer Modretro te sprake komt. Zodat je weet waar je aan begint.

We begrijpen ergens ook wel dat dat misschien vervelend kan zijn. Want retrogaming, en in het verlengde daarvan ons online magazine, is een manier om aan de waan van de wereld te ontsnappen. Om lekker te ontspannen en op te gaan in je favoriete games. Of om te ontspannen met nieuwe ervaringen of hardware die oude titels nieuw leven inblazen. Dan wil je niet steeds met je neus op de feiten gedrukt worden. Maar dat is dan jammer, want dit is de wereld waarin we leven – en bewustwording is heel veel waard.

Redactie en redacteur

Met dit artikel spreek ik als hoofdredacteur namens de redactie. We hebben het hier in een redactievergadering over gehad en iedereen heeft nog de kans gekregen om de tekst na te lezen, om te kijken of er iets in staat waar iemand het toch niet mee eens is. Ik zeg dit erbij omdat transparantie voor ons als journalistiek medium erg belangrijk is. We zijn open over alles en je mag ons alles vragen. We zijn door niemand ingefluisterd en worden door niemand betaald om dit te schrijven; dit is hoe we er als redactie in staan.

Ondertussen is het ook zo dat individuele redacteuren zelf mogen weten of ze ergens over schrijven of niet. Ikzelf schrijf over Modretro-hardware, maar ik zal nooit iemand dwingen dat te doen als iemand daar niet achterstaat. Zo is er ook veel te doen omtrent Electronic Arts en SNK die in handen zijn van mensen die geen basale mensenrechten respecteren. De game-industrie is minder onschuldig dan je verwacht en iedereen mag daar persoonlijke afwegingen in maken. Respecteer dat dan ook; bij nog meer haat heeft niemand baat.

Voor meer verhalen kun je terecht in ons overzicht. Ook hebben we flink wat reviews klaarstaan, van allerlei hardwareproducten en natuurlijk een aantal games die je gewoon thuis speelt. Daarnaast kun je je aanmelden voor de Discord-server van RetroReady.