Modretro M64 maakt het nog niet waar

Je kunt de Modretro M64 niet recenseren zonder de controverse van oprichter Palmer Luckey te benoemen. De man is een omstreden wapen- en droneverkoper die onder meer levert aan de Amerikaanse regering, zodat die op zijn beurt onrechtmatige oorlogen kan voeren buiten zijn eigen grenzen. Laten we daar heel duidelijk over zijn: dat steunen we geenszins door een review te publiceren over deze Nintendo 64-kloonconsole. Meer over onze standpunten kun je lezen in de uitgebreide redactiepost over dit beladen onderwerp.

We hebben die blog bewust apart gepubliceerd, zodat we in onze reviews ons kunnen focussen op wat wij het beste doen: hardware beoordelen. En dat is waar wat we ook verder gaan doen in dit artikel. De Modretro M64 is een moderne fpga-machine waar je ouderwetse Nintendo 64-games op kunt spelen. Dan hebben we het niet over software-emulatie, zoals bij retrohandhelds het geval is, maar over hardware-emulatie. Dat betekent dat je hier, net als op de Analogue 3D, je fysieke verzameling N64-spellen op kunt spelen.

Niet goedkoop

En net als bij de Analogue 3D is de Modretro M64 niet goedkoop. Ik kocht de Clear-variant voor 250,95 euro, met verzendkosten van 44,90 euro. Daar komt ook nog 21 procent btw bij van meer dan 50 euro, plus wat verwerkingskosten van de koerier. Al met al moet je er dus rekening mee houden dat je om en nabij de 350 euro kwijt bent aan dit apparaat. Als je de 316 euro al veel vindt voor de concurrent, dan kun je hier dus je borst natmaken. De vraag luidt dan: is de M64 die opslag waard of kun je beter voor de 3D gaan?

In beide gevallen gaat het in elk geval om dezelfde basis. Zowel de 3D als M64 bieden een geconcentreerde ervaring aan: je speelt hier Nintendo 64-games mee af en meer niet. Op een Polymega kun je met de juiste accessoires veel meer spelen, maar daar ligt de kwaliteit een stuk lager – ook al gebruik je je originele games, toch is er sprake van software-emulatie. Niet dat hardware-emulatie altijd perfect werkt of de beste resultaten oplevert. En ja, daarmee licht ik alvast een tipje van de sluier op als het om de Modretro M64 gaat…

Spelen als in 1997

Als dit je eerste aanraking is met een fpga-machine, dan is een uitleg nog op z’n plaats. Die afkorting staat voor field-programmable gate array. Met zo’n chip kan een fabrikant de logica van een ander hardware-ontwerp nabootsen. Modretro heeft de interne circuits en chips van de originele Nintendo 64 op een gedetailleerd niveau nagebouwd en die blauwdruk als het ware in de fpga geladen. Daar waar emulatie hardware simuleert, denkt een fpga-kloonconsole de originele hardware te zijn, waardoor die hetzelfde werkt.

Niet alleen beschikt de M64 over een cartridgesleuf waar je je originele N64-games mee afspeelt, ook heeft die vier controllerpoorten voorop zitten waar je je eigen gamepads op kunt aansluiten. Als je die nog van vroeger hebt liggen, dan hoef je dus geen M64 Pro-controller te kopen. In principe werkt het systeem ook met later uitgebrachte Nintendo 64-controllers, zoals die van 8bitdo, Hyperkin en Retro-bit, helemaal als je ze via de poort aansluit. Als je draadloos wil gamen, zijn je opties iets meer beperkt.

Genoeg controllers

Zo werken alleen de officiële M64 Peo- en 8bitdo 64-controllers draadloos op de Modretro M64. Als je andere gamepads wil gebruiken, dan kun je daarvoor eens kijken naar de losse draadloze adapter van Retrotime, die ook met de Analogue 3D en originele console werkt. De kans is echter groot dat je geen nieuwe controller hoeft te kopen, mocht je al wat hebben liggen. Het kan zijn dat je in de toekomst meer accessoires hierop kunt aansluiten, omdat de fabrikant de M64 geregeld updatet met nieuwe functies en bug fixes.

Daarover heb ik wel meteen een kanttekening. Want hoewel het fijn is dat de Modretro M64 een ingebouwde wifi-module heeft, waardoor je hem dus gemakkelijker updatet dan de Analogue 3D, heeft het activeren daarvan wel een zure bijsmaak. Want zodra je verbinding maakt met wifi, dan verzamelt Modretro gegevens over je gebruik. Nu kun je de verbinding natuurlijk standaard uitschakelen en alleen activeren voor een update, maar ik weet niet zeker of de console dan niet alle verzamelde data in één klap alsnog doorstuurt.

Andere accessoires

Voor de controllers is het in elk geval goed om te weten dat je niet hoeft te denken aan een Controller Pak, zoals je die vroeger nodig had om games op te slaan. Dit gebeurt nu gewoon op de moderne hardware. En hoewel de fabrikant officieel claimt dat de Transfer Pack niet werkt, toch is het me gelukt om via Pokémon Stadium mijn Pokémon Yellow-avontuur voort te zetten. En dat zonder stotterende audio en gekke grafische glitches. De Game Boy-emulatie werkt perfect, wat misschien helemaal geen gek gegeven is.

Je moet er bovendien rekening mee houden dat je de Modretro M64 voornamelijk gebruikt in combinatie met originele games of heruitgaves op nieuwe cartridges. Nu kan het zijn dat een bepaalde flashcart wel werkt, maar dat is ten eerste niet gegarandeerd en ten tweede ligt het er heel erg aan welk merk je aanschaft. Zo kan het zijn dat je Everdrive, waar onlangs nog een mooie GBA-versie van verscheen, kuren vertoont, terwijl de befaamde Summercart over het algemeen goed werkt. Je eigen ervaring kan anders zijn.

Speelser

Wat ik qua hardware kan waarderen aan de Modretro M64 is dat het bedrijf zijn eigen weg in slaat en een eigen draai geeft aan het originele ontwerp. Daar waar Analogue inzet op een volwassen ontwerp dat soms even saai als premium oogt, houdt Modretro het een stuk speelser. Misschien iets té speels – want voor 350 euro haal je best wat plastic in huis. In tegenstelling tot de 3D heeft de M64 wel twee extra functies. Zo is er een uitwerpknop, zoals op een SNES, en een opvallende draaiknop waarmee je het menu bedient.

Klinkt misschien als overbodige luxe, maar dit heeft wel degelijk een functie. Het is niet alleen best old school je console vanaf de console te bedienen, maar het vormt tevens een fijne back-up. Stel dat je geen bedrade controller hebt of de oplaadkabel van de M64 Pro kwijt bent, dan kun je alsnog menu-elementen bedienen en een andere draadloze gamepad koppelen door simpelweg aan de knop te draaien. Verder huisvest de M64 een cool led-lampje die je cart verlicht en een downloadstatus als een balk weergeeft.

Simpele menu met genoeg opties

Ondertussen heeft Modretro het menu simpel gehouden. In eerste instantie verander je de beeldkwaliteit en resolutie met een simpel dropdownmenu waar weinig mee misgaat. Analogue biedt iets vergelijkbaars aan, maar gebruikt termen die niet bij iedereen bekend zijn. Daardoor kan er nogal veel op je af komen wanneer je je niet inleest. Modretro versimpelt het proces. Maar als je meer wil, dan kun je meer krijgen – gelukkig is er namelijk ook een geavanceerd menu, compleet met ingewikkelde woorden en termen.

Je hebt daardoor behoorlijk wat invloed op bijvoorbeeld de resolutie, de beeldkwaliteit, integer scaling en de mate van scanlines. Je kunt het beeld bijna net zo veel aanpassen op een Analogue. Wat echter niet mogelijk is: per game de instellingen bewaren. Die bewaart de Modretro M64 dus op consoleniveau. Op zich niets mis mee; maar als er ergens compatibiliteitsproblemen zijn, en die zijn er, of je merkt dat een bepaalde beeldfunctie minder prettig met een game werkt, dan moet je dat soort dingen dus steeds handmatig aanpassen.

De befaamde Donkey Kong 64-test

Over de hardware en het overzichtelijke menu ben ik zeer te spreken, maar hoe zit het met de grafische prestaties en prestaties in het algemeen? Ik heb onder meer de bekende Donkey Kong 64-test gedaan. In de intro van die game rent de Nintendo-aap richting drie lianen. Als die beide sprongen foutloos maakt, terwijl de computer hem dus bestuurt, dan is de emulatie perfect geslaagd. Dan rekent de Modretro M64 exact hetzelfde als een N64. De Analogue 3D komt door die test heen, maar de M64 helaas niet.

Ook niet wanneer je het overclocken op het maximale niveau zet. Wat dat betekent voor je games is heel simpel: technisch emuleert de M64 de N64-spellen dus niet perfect. Wat je daarvan merkt in de praktijk? Vrij weinig. Het is niet zo dat je merkbare vertragingen opmerkt als je springt, racet, schiet of vliegt. De spellen laten zich nog altijd goed bedienen. Dit is alleen relevant voor speedrunners, aangezien bepaalde acties niet voor honderd procent overeen zullen komen met de originele hardware en expansiepak.

Langer in de oven?

Hoewel dit dus geen invloed heeft op je gameplay, betekent dit wel twee dingen. De Analogue 3D presteert simpelweg beter als “denkt” als een echte Nintendo 64 én er is ruimte voor verbetering voor de Modretro M64. Zoals gezegd brengt de fabrikant geregeld updates uit, maar die bieden geen garantie op een oplossing – dus daar kunnen we dan nu ook niets mee. Het spreekt in elk geval voor het geloof van het bedrijf in zijn eigen product. Al zou je ook kunnen stellen dat de M64 nog wat langer in de oven had kunnen zitten, maar soit.

Daarnaast valt op dat de Analogue 3D en de Modretro M64 ver uit elkaar liggen als het om beeldkwaliteit gaat. Over het algemeen vind ik het beeld van de 3D fijner ogen. De kleuren zijn mooier en levendiger, het contrast ligt hoger en het beeld beweegt vrij rustig. Daar tegenover staat de M64, met zijn overbelichte, felle kleuren die soms niet lijken op wat de N64 produceert, kartelige, bewegende randjes en een veel lager contrast. Ook op dit vlak heeft de M64 dus zeker nog wat winst te behalen – onduidelijk is wanneer dat gebeurt.

Eerlijk is eerlijk

Maar als je niet anders gewend bent of je hebt geen direct vergelijkingsmateriaal, dan zal het beeld volstaan. In principe ziet het er meteen goed genoeg uit om te spelen, terwijl die ervaring anders is bij Analogue 3D. Die dwingt het eigenlijk af het onoverzichtelijke menu in te duiken om het beeld af te stemmen op jouw tv of monitor. De plug-and-play-ervaring van de M64 is in dat opzicht dus beter. Ook krijg je waarschijnlijk sneller het beeld ingesteld dat je voor ogen hebt en daar is ook gewoon wat voor te zeggen.

Mijn conclusie is voorlopig dat de M64-beeldkwaliteit een stuk ruwer is dan die van de 3D. Dat heeft te maken met een minder goed doorontwikkelde scaler en crt-simulatie. Er treedt bovendien shimmering op (het trillen van pixels), wat erg storend kan zijn. En omdat de M64 zonder de verhullende CRT-glow van de 3D werkt, ogen sprites simpelweg hoekiger. Dit is niets dat de fabrikant later nog zou kunnen oplossen, maar voor nu geldt dat Analogue met zijn maanden voorsprong duidelijk de winnaar is.

Modretro M64 kopen?

Dan rest me nog eigenlijk alleen de controller, de M64 Pro, te behandelen. Maar die bespreking bewaar ik voor een losse recensie. Dit is immers een gamepad die je ook op andere apparaten kunt gebruiken en dat is tof. Ergens heb ik het vermoeden dat een aantal lezers al voor zichzelf besloten heeft de Modretro M64 niet in huis te halen, natuurlijk vanwege oprichter Luckey. Maar voor de rest geldt voorlopig het advies je aankoop uit te stellen of voor de Analogue 3D te gaan – die is bovendien een paar tientjes goedkoper.

Niet omdat de Modretro M64 slechte hardware is of heeft. Maar vooral omdat die op het gebied van software nog best wat groeiruimte heeft. De beeldkwaliteit vind ik ondermaats en ik vind het raar dat Modretro per se aan gegevensverzameling doet op het moment dat je wifi inschakelt. Ik kan het ondertussen waarderen dat er geregeld updates verschijnen en dat de plug-and-play-ervaring toegankelijk is. Maar de 350 euro is die momenteel gewoonweg niet waard. Ik hoop dan ook dat Modretro snel met wat verbeteringen komt.

We hebben de Modretro M64 en zijn controller zelf gekocht. Voor meer recensies over consoles kun je terecht in ons groeiende overzicht van moderne spelcomputers met een retrohaakje. Vergeet je daarnaast niet aan te melden voor onze Discord!