SiN Reloaded komt echt uit een andere tijd

Sommige shooters uit de jaren negentig zijn uitgegroeid tot absolute klassiekers. Andere verdwenen langzaam naar de achtergrond. SiN behoort vooral tot die tweede groep. De game verscheen in 1998 vrijwel gelijktijdig met Half-Life en we weten inmiddels wel welke van de twee uiteindelijk de geschiedenisboeken domineerde.

Toch is het jammer dat SiN daardoor enigszins in de vergetelheid geraakt is. De shooter van Ritual Entertainment had namelijk genoeg eigen ideeën. Levels waren relatief groot, boden regelmatig verschillende routes en probeerden je meer met de omgeving te laten doen dan alleen alles neer te schieten wat bewoog. Tegelijkertijd was het ook gewoon een heerlijk overdreven jarennegentigshooter, compleet met grote wapens, foute humor en een flinke dosis bravoure.

Met SiN Reloaded haalt Nightdive Studios de shooter opnieuw onder het stof vandaan. Daarbij krijg je niet alleen het origineel, maar ook de uitbreiding Wages of SiN voorgeschoteld. Verwacht alleen geen volledige remake. Dit is nog altijd SiN uit 1998, met vrijwel alle goede én minder goede eigenschappen die daarbij horen.

Ouderwets knallen

Dat merk je eigenlijk gelijk wanneer je begint te spelen. SiN Reloaded verspilt weinig tijd voordat de wapens tevoorschijn komen en daarna is het vooral ouderwets knallen. Vijanden staan regelmatig met flinke aantallen tegenover je en de wapens hebben precies dat directe karakter dat je van een shooter uit deze periode verwacht. Daar zit voor mij ook meteen een groot deel van de charme. SiN probeert niet ineens een moderne shooter te zijn. Er verschijnen geen grote pijlen op het scherm die vertellen waar je heen moet en de game neemt je nauwelijks bij de hand. Je verkent een omgeving, schiet alles overhoop en probeert ondertussen zelf uit te vogelen hoe je verder komt.

Ook de interactie met de omgeving speelt daarin een rol. Zo gebruik je computers om deuren te openen of systemen te bedienen. Naar huidige maatstaven voelt dat allemaal behoorlijk primitief, maar tegelijkertijd geeft het de levels wel iets eigens. Je bent niet alleen van arena naar arena aan het rennen, maar moet regelmatig je rust pakken om naar de omgeving kijken. Die jarennegentigidentiteit zit overigens niet alleen in de gameplay. Ook de dialogen lijken rechtstreeks uit een andere tijd te komen. Ze zijn regelmatig cheesy, overdreven en soms simpelweg ongemakkelijk gedateerd. Niet iedereen zal daar anno 2026 nog even gemakkelijk doorheen kunnen kijken. Tegelijkertijd hoort die foute toon onmiskenbaar bij SiN. Het is precies het soort bravoure dat bij de game past en draagt daarmee, gewild of ongewild, ook bij aan zijn charme.

Waar moet ik heen?

Dat niet alles uit 1998 de tijd doorstaat, blijkt uit het leveldesign. Dat van SiN Reloaded kan namelijk behoorlijk lastig te lezen zijn. De gebieden zijn relatief groot, terwijl de doorgang naar het volgende gedeelte juist verrassend klein kan zijn. Een smal gangetje, een deur ergens achterin of een opening die in een donkere hoek vrijwel volledig wegvalt. Daardoor kan het gebeuren dat je even niet meer weet waar je naartoe moet. Niet omdat je een ingewikkelde puzzel probeert op te lossen, maar omdat je de juiste doorgang niet kunt vinden. Vervolgens loop je opnieuw dezelfde kamers door totdat je uiteindelijk dat ene gangetje ziet waar je eerder drie keer voorbij bent gelopen.

Dat is een belangrijk verschil. Zelf moeten ontdekken hoe je verder komt past uitstekend bij een shooter uit deze periode. Minutenlang rondjes lopen omdat een essentiële doorgang nauwelijks zichtbaar is, voelt vooral frustrerend. De game probeert je soms via audio in de juiste richting te sturen, maar ook dat werkt niet altijd even lekker. Zeker omdat het geluid momenteel nog wat ruw kan overkomen. Sommige geluidseffecten klinken simpelweg vreemd, waardoor een aanwijzing niet altijd zo duidelijk overkomt als waarschijnlijk de bedoeling is.

Licht gezocht

Dat probleem wordt nog duidelijker wanneer SiN Reloaded je de echt donkere gedeeltes instuurt. En met donker bedoel ik ook daadwerkelijk donker. Op sommige plekken was het zicht zo beperkt dat ik aanvankelijk zelfs begon te twijfelen of ik ergens een zaklamp over het hoofd had gezien. Die is er niet. Je hebt wel lichtstaafjes tot je beschikking, maar daar krijg je slechts een beperkt aantal van. Tijdens langere donkere secties bieden ze daardoor nauwelijks uitkomst. Op dat moment zit er weinig anders op dan voorzichtig langs de muren te bewegen en te hopen dat je uiteindelijk de juiste uitgang vindt. Zelfs het verhogen van de helderheid biedt nauwelijks tot geen uitkomst.

Juist na dit soort gedeeltes is het verstandig om even handmatig op te slaan. SiN Reloaded maakt namelijk ook gebruik van checkpoints en wanneer er daarna iets misgaat, kan dat betekenen dat je opnieuw door zo’n donker gedeelte heen moet. Daar ben ik op een nogal bijzondere manier achtergekomen.

Vliegende voertuigen

Na een van die donkere stukken kom ik bij een heftruck terecht. Ik stap in, om vervolgens het voertuig de lucht in te zien vliegen. Uiteindelijk belandt de heftruck dusdanig ongelukkig dat er weinig anders op zit dan opnieuw te beginnen. Later blijkt een quad over vergelijkbare vliegkwaliteiten te beschikken.

Het zijn gelukkig geen problemen die voortdurend voorkomen. Buiten de voertuigen ben ik relatief weinig bugs tegengekomen die mijn voortgang echt blokkeerden. Wel laat de vijandelijke AI regelmatig wat steken vallen. Tegenstanders kunnen vast komen te zitten tegen muren, blijven ergens hangen of lijken even vergeten te zijn wat ze moeten doen. Het geeft SiN Reloaded een aantal ruwe randjes. De kanttekening hier is dat we een vroege versie van de game spelen en dat de ontwikkelaar nog de tijd heeft om wat dingen glad te strijken. Het grootste gedeelte van de game doet technisch gewoon wat het moet doen, maar vooral de vreemde physics en enkele problemen met de AI kunnen nog wat extra aandacht gebruiken.

Meer dan alleen een hogere resolutie

Visueel is SiN Reloaded vooral nog steeds SiN. Leg je beide versies naast elkaar, dan is duidelijk dat Nightdive niet heeft geprobeerd om de oorspronkelijke uitstraling opnieuw uit te vinden. De hogere resolutie en opgefriste textures en modellen zorgen ervoor dat alles op moderne schermen netter oogt, maar in de basis kijk je nog steeds naar dezelfde game.

Dankzij de KEX Engine draait SiN Reloaded op moderne systemen met hogere resoluties en framerates. Interessanter zijn de kleinere veranderingen aan de gameplay. Een aantal wapens is opnieuw onder handen genomen en gebalanceerd. Verbeteringen die eerder voor Wages of SiN werden gemaakt zijn nu ook beschikbaar in het hoofdspel. Denk bijvoorbeeld aan mogelijkheden als dual wielding.

Het zijn geen veranderingen die SiN ineens als een compleet andere shooter laten spelen. Ze halen hier en daar wat scherpe randjes van het origineel af, zonder het karakter ervan weg te poetsen. Daarmee is dit vooral een gemakkelijke manier geworden om SiN opnieuw te spelen zonder eerst te hoeven uitzoeken hoe je een shooter uit 1998 fatsoenlijk aan de praat krijgt op moderne hardware.

SiN Reloaded kopen?

SiN Reloaded doet uiteindelijk precies wat het belooft. Je krijgt SiN, de uitbreiding Wages of SiN en een aantal kleine verbeteringen die het geheel prettiger maken om anno 2026 te spelen. Meer moet je er eigenlijk ook niet achter zoeken. En dat is prima, want het zou zonde zijn als dergelijke spellen hun charme verliezen — ook al heeft niet álles de tand des tijds goed doorstaan.

We hebben een recensiecode gekregen voor deze review. We hebben de game gespeeld op de Steam Machine. Verder is het spel beschikbaar voor Playstation, Xbox en beide Nintendo Switch-modellen. Voor meer gamereviews kun je terecht in ons overzicht. Je kunt je daarnaast aanmelden voor onze Discord, waar we het over dit soort spellen en meer hebben.