Pokémon Champions reset het speelveld, maar ik betwijfel of dat genoeg is
Met Pokémon Champions wil de Pokémon Company een solide basis neerzetten voor alle toekomstige online en kampioensgevechten. Aanvankelijk lijkt het erop dat dit de game prima afgaat, maar het kan zijn dat je al snel tegen de beperkingen aanloopt. Hoe erg is dat?
Weet je, er is genoeg mis met Pokémon Champions. Zo heb je maar 185 pokémon tot je beschikking, maar daarentegen zit er wel veel favorieten tussen. En zul je ongetwijfeld een aantal beesten kunnen missen als kiespijn. Bovendien mis je waarschijnlijk wat aanvallen en items, maar daardoor kun je wel creatiever omgaan met de mogelijkheden die je wel hebt. Het tendens rondom dit spel is vaak negatief geladen, maar dat is denk ik niet helemaal eerlijk. Of tenminste, dat gebeurt om de verkeerde redenen.
Ik ben de eerste die kritiek zal uiten op zo’n megafranchise als Pokémon. Ik vind de heruitgave van Pokémon Fire Red en Leaf Green bijvoorbeeld net zo overbodig als witbrood met de eigenschappen van bruinbrood en ook Pokémon Legends Z-A doet, ondanks de goede richting, nog een hoop dingen waar ik mijn bedenkingen bij heb. Maar Pokémon Champions is gratis – oftewel free to play. Dat betekent dat je die game anders kunt beoordelen, tot op zeker hoogte, omdat je hier in de basis geen cent voor betaalt.
Kosten voor toetreding
Het is heel grappig, maar ook bij zo’n statement hoort nog een kanttekening. Want zonder een abonnement op Nintendo Switch Online, kun je eigenlijk niets met Pokémon Champions. Dit is namelijk een online vechtsimulator. Vergelijkbaar met Pokémon Stadium voor de Nintendo 64 en Pokémon Battle Revolution voor de Wii, maar dan uitsluitend online. Daarbij komen mogelijk de kosten van Pokémon Home, à 15,99 euro per jaar, waardoor je minimaal 35,98 euro kwijt bent op jaarbasis om aan deze ervaring te mogen deelnemen.
En omdat Pokémon Champions een f2p-game is, horen daar ook wat f2p-shenanigans bij. Denk dan aan een maand of jaarabonnement voor meer boxruimte (in het begin kun je slechts dertig pokémon opslaan), meer achtergrondmuziek en meer teamslots. Ook bestaat er een, redelijk magere, season pass waarbij je eerder toegang krijgt tot specifieke items of monsters. Maar als ik eerlijk ben, verleidt het spel je nergens echt mee. Je hebt al die extra’s immers niet nodig om gewoon van de online gevechten te kunnen genieten.
Milde f2p-tactieken
Sterker nog: zelfs zonder Pokémon Home kun je hier prima van genieten, omdat je dagelijks gratis kunt kiezen uit een line-up aan Pokémon en anders tegen betaling van één van de in-game currenysoorten nog een keer kunt ‘rollen’. Oké, je moet soms wel uren spelen om wat punten bij elkaar te sprokkelen waarmee je de beesten daadwerkelijk permanent binnenhaalt – maar anders kun je ze tijdelijk huren en dan alsnog een week gebruiken. Ik vind de f2p-tactieken derhalve echt mild, al zie je de beperkingen natuurlijk.
De enige echte grens waar ik tegenaan loop, in mijn tot nu 25 uur speeltijd, is de gelimiteerde ruimte die ik heb voor de teams die ik samenstel. Zonder te betalen kun je drie groepen klaarstomen; en als je een beetje experimenteert, zoals ik, dan loop je al snel tegen grenzen aan. Ik heb nog geprobeerd om mijn teams voor single en double battles meer samen te voegen, zodat ik wat flexibeler ben, maar dan kom je net niet lekker uit. Als ik nu een nieuw team wil bouwen, moet ik in feite en oud groepje uit elkaar halen.
Hand- en maatwerk
En dat vind ik eigenlijk de grootste zonde van Pokémon Champions. Het spel daagt je uit constant nieuwe teams te maken en geeft daar alle middelen (tenminste, binnen de vooraf bepaalde grenzen van het seizoen), waardoor het proces van teambuilding heeft toegankelijk is. Om vervolgens niet de ruimte te bieden voor meer dan drie ideeën. Dat is een beetje een domper. Gelukkig kun je je daar overheen zetten door je teams elders op te slaan, maar dan nog komt er een hoop hand- en maatwerk aan te pas.
Aan de andere kant dwingt die aanpak me om de teams die ik samenstel van voren en achteren te kennen, om voorbereid te zijn op alle situatie. Bij Pokémon-games moet je soms een beetje denken als een machine: je voert berekeningen uit om te bepalen wat je volgende move is. Je houdt daarbij rekening met de snelheid, verdediging en aanval van alle beesten en hoe beter je je eigen team, en zijn grenzen, kent, hoe meer succes je zult boeken binnen de online ranglijsten. Ik kies er daarom voor dit positief in te zien.
Competitief vechten
Daarnaast doet Pokémon Champions nog meer om competitieve Pokémon-battles benaderbaar te maken. Zo zie je bij de levensbalk van je tegenstander nu een percentage staan, waardoor je niet meer hoeft te gokken hoeveel damage een aanval deed. Daardoor kun je een veel betere inschatting maken en bepalen wat je volgende zet is. Ook geeft de game volop uitleg over werkelijk alle mechanieken, wanneer je aanvallen en vaardigheden opzoekt en verandert. Je komt daardoor niet meer voor verrassingen te staan.
Maar dit alles kan niet voorkomen dat veel gevechten redelijk hetzelfde zijn. Misschien komt dat door mijn positie op de ladder (ondanks de tijd die ik gespendeerd heb, zit ik nu op Great Ball Rank 2 voor zowel single als double), maar ik kom constant dezelfde pokémon, dezelfde teams, dezelfde aanvallen en dezelfde strategieën tegen. Dat maakt Pokémon Champions bij vlagen voorspelbaar, waardoor mijn enthousiasme afneemt. De meta is real, en daar is helaas geen ontkomen aan. Ondanks de reset van het complete speelveld.
Pokémon Champions spelen?
Dan kun je misschien goed spelen met een soort counterteam, maar dat werkt vaak niet optimaal. Die is namelijk voor één ding geschikt en dat is het neerhalen van Charizard Y, Garchomp, Incineroar, Whimsicott, Kingambit en Dragonite. Ik vind het leuker om zelf teams te bouwen of te experimenteren met andermans ideeën. Zo volg ik al jaren een YouTube-kanaal dat interessante concepten bedenkt rondom antimeta-pokémon, die ik nu voor het eerst zelf uitprobeer. Omdat Pokémon Champions dat faciliteert.
Bovendien ben ik eindelijk aan de slag gegaan met een idee voor een Umbreon dat ik twintig jaar geleden had voor Diamond, Pearl en Platinum, maar nooit uitvoerde omdat mainline games er soms best een gedoe van maken een monster te optimaliseren. Pokémon Champions maakt dit dusdanig gemakkelijk, ook het kopiëren van andermans teams, dat je eigenlijk geen reden meer hebt om dit níet te doen. Hopelijk neemt de zwerm aan dezelfde teams mettertijd af, want dat haalt Champions voor mij toch voor een deel onderuit.
We hebben de game gespeeld op Nintendo Switch 2. Voor meer gamereviews kun je terecht in ons overzicht. Je kunt je daarnaast aanmelden voor onze Discord, waar we het over dit soort spellen en meer hebben.
