Het dystopische Replaced legt de lat meteen hoog

Hoewel Replaced je niet direct omverblaast, voert het wel intrigerende en sfeervolle ervaring op. Ontwikkelaar Sad Cat Studios brengt nu eindelijk, zeven jaar na de aankondiging, zijn dystopische en donkere actieplatformer uit. Het spel leent een hoop elementen van niet alleen oudere games, maar ook nieuwere titels en zelfs van populaire films. Ik begin bij de grootste invloeden van de game, namelijl Another World en Flashback.

De speelstijl van Replaced heeft veel weg van die games, maar heeft gelukkig zelf ook wat te vertellen met zijn eigen thema. In Another World van Éric Chahi, die het spel in z’n eentje maakte, belandt hoofdrolspeler in een compleet andere wereld. In Replaced gebeurt iets soortgelijks, maar dan met een kunstmatige intelligentie die door bizarre omstandigheden in het lichaam van zijn maker terechtkomt. Verschil is dat R.E.A.C.H. (Reach) een gevoelloze AI is die nog nooit de buitenwereld gezien heeft, wat de nodige confrontaties en gevolgen oplevert.

De Disposals

Omdat je onbekend bent met de wereld om je heen, leer je gaandeweg hoe alles in elkaar steekt. Hoe de Verenigde Staten zichzelf vernietigde dankzij atoombomtests, waardoor een groot deel onleefbaar is door dodelijke stralingsniveaus. Uit de as hiervan is de Phoenix Initiative ontstaan, dat uiteindelijk in de jaren zestig en zeventig de Phoenix Corporation wordt en in feite de leiding van het land overneemt.

Een bedrijf dat de controle heeft over een heel land? Ja, je kunt er vergif op innemen dat dit heel erg fout gaat. De politie pakt lukraak mensen op in een stad omgeven door torenhoge muren en zij die verdwijnen blijken één of meerdere organen te missen om vervolgens buiten de muren te belanden. Die mensen worden de Disposals genoemd en zijn overgelaten aan hun lot en bizarre bendes in de regio. In de alternatieve wereld van de jaren tachtig probeert Reach terug naar het laboratorium te gaan waar hij vandaan komt.

I get knocked down…

Dit gaat natuurlijk niet zonder slag of stoot, maar ook met veel, maar dan ook heel veel, momenten waarop je valt. Niet zo gek voor een platformspel, maar ook in de cut scenes zie je veel situaties waarin het lichaam van Warren Marsh, de maker van Reach, flink wat airtime heeft. Het grappige is dat het spel zich niet al te serieus neemt op dat gebied, want de rest van het verhaal is wel redelijk serieus en soms vrij hard.

Dit doet me heel erg denken aan actiefilms uit de jaren tachtig, maar ook bijvoorbeeld Blade Runner. Met soms wat camerawerk dat dan doet denken aan een van de vechtscènes in het meer moderne Upgrade. Oh en Reach valt ook heel snel over lage obstakels, zoals een boomstam. Grappig in het begin, maar zodra je weg moet rennen van een vijand moet je wel goed blijven opletten.

But i get up again!

Omdat het team de platformgameplay niet genoeg vindt, voegt het er ook nog wat meer hedendaagse actie toe. Die is geïnspireerd op de Batman: Arkham-titels van Rocksteady. Je hebt meerdere vijanden om je heen en ziet wanneer ze aanvallen door gele of rode indicators boven hen. Dit zorgt voor het nodige overzicht; je hebt dat ook wel nodig om niet overweldigd te raken. Ik ben daar erg blij mee, want de flow die je ervaart tjdens het vechten werkt enorm goed en vertrouwd. Tijdens die gevechten kun je aanvallen pareren, maar ook ontwijken door weg te rollen.

Dankzij een speciaal wapen dat zowel een stootstok als een pistool is, kun je snel gebruikmaken van een dodelijk schot. En je laadt dat schot op door er flink op los te rammen. Leuker wordt het wanneer het spel het toelaat kogels van anderen terug te kaatsen, vooral als ze direct die vijand, of een ander die dichterbij staat. uitschakelt. Daarnaast heb je nog een klein pikhouweel waarmee je tegenstanders van hun schild of bepantsering ontdoet. Al met al oogt de game misschien simpel, maar de gameplay is best gevarieerd.

De pikhouweel gebruik je tevens als hulp tijdens het platformen, iets wat we ook kennen van de recente Tomb Raider-games. Speciale plekken in muren geven aan waar je die kunt of zelfs moet gebruiken, anders kom je niet verder tijdens het vele klauteren en klimmen. Nu ik het daar toch over heb, een opmerking over het soms onduidelijk aangeven waar je wel of niet heen kunt. Soms is het heel erg zichtbaar, maar door het camerastandpunt zie je het niet altijd even goed. Een klein minpuntje, maar dat deert de pret niet naar mijn mening.

Dystopisch, maar prachtig weergegeven

De wereld van Replaced is geen fijne plek, maar de presentatie ervan is prachtig. Door gebruik te maken van low-res doch vrij gedetailleerde 3d-omgevingen en 2d-pixelart voor alle mensen en dieren, voelt het spel zowel oud als nieuw aan. Ik vind dit persoonlijk een heerlijke combinatie en het spreekt mij enorm aan. Die combinatie en het kleurgebruik zijn als een massage voor je oogballen — dit ziet er niet alleen mooi uit op de screenshots.

Vergane en oude steden, de hightech stad zelf, maar ook een mijn, torens die ooit in aanbouw waren, en zelfs de natuur en riolen komen aan bod. Er zit veel diversiteit in de omgevingen en dat zorgt ervoor dat het spel geen moment verveelt. Al heb je niet altijd tijd om ervan te genieten, want het is opletten geblazen terwijl je langs de nodige drones moet sluipen. Ik heb wel wat kanttekeningen hier en daar, zoals kleine schrijffoutjes en wat onafgewerkte cameramomenten, maar de totale ervaring is zeer positief.

Replaced kopen?

Dankzij de collectibles is mijn speeltijd wat meer opgerekt. Mijn savegame zegt dat ik er tussen de twaalf en dertien uur in heb zitten, waarvan ik weet dat ik een uur stilgestaan heb omdat ik de lore aan het lezen was en van de muziek heb genoten. Het is een interessante alternatieve wereld die goed gebruikmaakt van bekende mensen uit onze geschiedenis om zo het verschil aan te duiden. Bovendien zorgt het er zo gemakkelijker voor je in deze wereld te zuigen, vanwege de grote hoeveelheid herkenningspunten.

Onderaan de streep is Replaced gelukkig een goede game. De gameplay voelt soepel en het verhaal en de wereld worden sterk in beeld gebracht. De typische scifi-sfeer uit de jaren tachtig maakt het geheel compleet en ik heb me geen enkel moment zitten frustreren (ook al is het soms wel lastig als je een heel stuk opnieuw moet doen door een stom foutje of onduidelijk punt). Het zet tevens een sterke benchmark neer voor soortgelijke titels die ongetwijfeld gaan verschijnen zodra ontwikkelaars merken dat dit een groot succes wordt.

De uitgever heeft ons een recensiecode opgestuurd. We hebben de game gespeeld op pc, via Steam. Voor meer gamereviews kun je terecht in ons overzicht. Je kunt je daarnaast aanmelden voor onze Discord, waar we het over dit soort spellen en meer hebben.