Terminator 2D: No Fate bereikt nostalgische perfectie

Terminator 2D: No Fate gooit je terug in de tijd op meerdere manieren. Het is 1991, de opvolger van The Terminator komt uit en maakt van de grote slechterik in de eerste film de held van het verhaal. Schokkend. Nu ben ik als kind in dat jaar veel te jong om dat te zien, dus het duurt nog even voordat ik de kans krijg dat te doen. Gelukkig laten spelontwikkelaars zich niet tegenhouden en vertalen ze de vertelling naar games. Hoewel veel pogingen vermakelijk zijn, is T2: The Arcade Game de absolute topper. Die lightgungame ligt hier al jaren op de plank voor de Sega Mega Drive, als een van de weinige Menacer-titels in mijn bezit.

Andere games zijn een uitvoering voor de Game Boy in 1991, een 8-bit spel voor de NES en later de Game Gear en Master System, met als laatste een spel voor de Super Nintendo en de Mega Drive. Dit zijn allemaal versies voor de consoles, maar er is ook een versie die in 1991 uitgebracht is op de ZX Spectrum en andere pc-gelieerde platformen, waaronder een MS-DOS-uitvoering. Het is dát spel dat mij voor het eerst in contact heeft gebracht met Terminator 2.

Weinig eer te behalen

Dat spel bestaat uit een reeks korte segmenten. Denk dan aan karige 2d-schietactie waarin de T-800 de T-1000 bestrijdt, tijdsgebonden schuifpuzzels en achtervolgingen van bovenaf. De game voelt enorm beperkt, duurt te kort en doet de Terminator-franchise totaal geen eer aan. De enige verademing zijn de zeer pixelige fragmenten uit de film, die doen denken aan extreem oude, geanimeerde gif’jes.

Het duurt nog twee jaar voor ik zowel Terminator 2: Judgment Day én Robocop kijk bij een vriend, alhoewel we op dat moment eigenlijk nog steeds te jong zijn. Toch geniet ik ervan en raak ik gefascineerd naar hoe de makers de speciale effecten gedaan hebben. Zoals het porren in het, duidelijk zichtbaar, neppe hoofd van Arnold Schwarzenegger. Of het eraf schieten van de hand van Alex Murphy in Paul Verhoevens dystopische satire met de cyborgagent. Pas dan vallen een aantal stukjes op zijn plaats van het spel dat ik twee jaar eerder speelde. Erger nog is het besef dat dit spel, en de anderen uiteindelijk de film geen eer aandoen.

Maar nu is er ineens een spel van ontwikkelstudio Bitmap Bureau, een actieplatformspel dat er veelbelovend uitziet. Hebben we dan eindelijk een game in handen die de meeslepende actie van de films op een perfect manier weergeeft of is het beter om ook dit spel in een heet vat met gesmolten staal te laten afdalen?

Pixelartperfectie

Als eerst heb ik niks meer dan lof over de gebruikte artstyle van het spel. De studio heeft de juiste beslissing genomen om gebruik te maken van hoogwaardig, maar niet té modern aandoende pixelart. Hier zit ook flink wat Nederlands trots in, want de pixelartist Henk Nieborg is verantwoordelijk voor veel van de met hand getekende kunst. Zowel de animaties als de gameplay zien en voelen hierdoor zeer soepel aan en zijn een genot voor het oog. Ook tijdens de korte, niet ingesproken, tussenfilmpjes zien we gave voorstellingen van de hoofdrolspelers. Het gaat hier niet om screenshots van de scènes uit de film, maar volledig nieuw gemaakte en gave pixelartprecisie.

Het ondersteunt de gameplay van de actieplatformer uitstekend, die je, zo merkt ik, zowel rustig aan als heel snel kunt spelen. Sommige gedeeltes heb ik aangepakt als een run-and-gunner, maar in wezen is dit spel dit juist niet. Toch krijg je een hogere score wanneer je sneller door het verhaal of de arcademodus heengaat. Die score hangt mede af van hoeveel leven je hebt aan het eind van een level en hoeveel vijanden je verslaat. Idealiter speel je door een heel level zonder geraakt te worden. Dan houd je namelijk de combometer en de multiplier in stand.

Come with me if you want to live

De verhaalmodus leidt je natuurlijk door het verhaal heen; desondanks kom je wat aanpassingen en extra dingen tegen. Zo speel je niet alleen maar met Sarah Connor of de T-800, maar ook met John Connor in de apocalyptische toekomst. Dit voegt veel toe aan de mythos en zorgt voor meer afwisseling. Wat me blij verrast, is dat in sommige delen van een level je schuil kunt nemen in de achtergrond. Iets wat ik weinig tot geen spellen heb zien doen sinds Blizzard Entertainments Blackthorn, een spel waar ik met veel liefde op terugkijk. Destijds was dat een handige mechaniek tijdens de eindbaasgevechten.

Terminator 2D: No Fate gaat verder dan alleen schieten en klauteren. Net als in de teleurstellende pc-titel uit 1991 bevat het spel meerdere achtervolgingsscènes. Denk aan John Connor op zijn crossmotor door de stad en de T-800 op zijn Harley, die de grote vrachtwagen voorblijft in de Los Angeles River. Gelukkig zie je die secties nu niet van bovenaf, maar vanaf de zijkant. Je wisselt tussen twee rijstroken en als je alle boosts oppikt, neemt de snelheid spectaculair toe. Dit vlekkeloos uitvoeren geeft een zeer bevredigend gevoel.

Schieten en achtervolgingen, wat wil je nog meer van een Terminator-titel? Wat denk je van een stealthmissie? Hierin ontsnap je als Sarah uit het internaat waar ze geplaatst is, schakel je bewakers uit van achteren met een wapenstop en ontwijk je de T-1000 die op jacht is naar jou. Hoewel de levels niet heel erg lang aanvoelen zit er wel flink wat variatie in en dat kan ik alleen maar toejuichen.

Bad To The Bone

Het enige zwakkere punt vind ik het segment in de bikerbar, waarin de naakte T-800 verschijnt. Dit beat-em-up-achtige gedeelte mist de diepgang en variatie die ik graag verder wel tegenkom in het spel. Het is zeker niet slecht, maar het voelt als een gemiste kans. Gelukkig maakt de game dit goed door veel iconische scènes op een nieuwe manier te presenteren. Er zit zelfs een leuke knipoog naar de film in, zoals de grap met de jukebox en het verwisselen van de muziek.

Wat ook erg tof is, is dat je op een gegeven moment een keuze krijgt. Nou ja, krijgt, de eerste keer dat je die keuze tegenkomt kun je niet eens echt kiezen. Je moet eerst het verhaal uitspelen en een tweede run starten waarna je de keuzes überhaupt kunt maken. Dit zorgt voor een heel ander verloop van het verhaal en levert ook nieuwe levels op. Wederom een verrassing waar ik volledig achtersta. Zulke dingen hoeven en verwacht je niet, maar daarom zijn ze juist zo welkom.

Veel te doen

Naast de verhaalmodus heb je nog een arcademodus waar je een timer rechts bovenin hebt lopen. Hier moet je proberen zo snel mogelijk door de levels heen te gaan en de hoogste score te halen. Heb je de alternatieve verhaallijn doorlopen dan ontgrendel je de boss rush– en Mother of the Future-modi. Bij die laatste is het de bedoeling dat je Sarahs verhaal zo snel als mogelijk completeert. Tot slot heb je de Infinite-stand die op zijn beurt ook een flinke uitdaging is, aangezien je te maken krijgt met een eindeloze stroom aan vijanden.

Dit alles is te spelen op meerdere moeilijkheidsgraden met erg lekkere en soepele gameplay. De actie is snel, uitdagend en voorzien van een heerlijke soundtrack. Sterker nog, één van de nummers die gebruikmaakt van het bekende deuntje uit het thema zou zomaar gedraaid kunnen worden op een danceavond. Dat gezegd hebbende zie ik de muziek niet op de oude 16-bit consoles ten gehore komen. Daar zijn de muziekchips niet geschikt voor natuurlijk. Dus misschien is het wel beter dat het spel nu pas uitkomt.

Terminator 2D: No Fate kopen?

No Fate is een spel dat in principe niet had misstaan op de Super Nintendo en Mega Drive of vroeg in het leven van de eerste PlayStation. Het spel zit vol met uitdagingen waar je echt even zoet mee bent. Helemaal als je je tijd en score wil verbeteren. Na een aantal pogingen goede games gebaseerd op de film te maken is het nú pas, 34 jaar na de première van de film, pas écht gelukt. Vergeet de eerdere Terminator 2-games, dit is hét definitieve spel dat we eigenlijk jaren geleden al hadden moeten hebben.

De uitgever heeft ons een recensiecode gegeven. We hebben de game gespeeld op Steam en PlayStation 5. Voor meer gamereviews kun je terecht in ons overzicht. Je kunt je daarnaast aanmelden voor onze Discord, waar we het over dit soort spellen en meer hebben. Je kunt het spel aanschaffen bij Bol (voor Nintendo Switch of PlayStation 5) of Amazon (voor Xbox, PlayStation 5 of Nintendo Switch) als je het fysiek wil hebben. Mocht je iets kopen via de affiliatelinks, dan kan RetroReady daar een kleine commissie aan overhouden.