Laat Chained Echoes alsjeblieft niet aan je voorbijgaan

Tijdens de rustperiode in december besloot ik aan mijn rpg-backlog te werken, waarbij Chained Echoes de eerste gelukkige werd. Hoewel de game in 2022 erg goed ontvangen werd, kwam het niet direct op mijn te spelen-lijst terecht. Pas in 2025, na het spelen van Shrine’s Legacy en Quartet, trok het spel echt mijn aandacht. Ik zocht naar andere retro-like rpg’s en Chained Echoes verscheen regelmatig tussen de resultaten. Het was duidelijk: een speelsessie kon niet uitblijven.

Chained Echoes is voornamelijk door één man gemaakt: Matthias Linda. De Duitse ontwikkelaar heeft in de zeven jaar ontwikkeltijd zowel het gamedesign, de pixelart, het verhaal als het programmeren op zich genomen. Enkel het geluid en het verspreiden van het spel gaf hij uit handen. Een indrukwekkende prestatie. Linda deed dit allemaal uit liefde voor de rpg-klassiekers en ontleent dan ook inspiratie uit bijvoorbeeld Chrono Trigger, Final Fantasy VI en Xenogears. Maar het bleef voor hem ook belangrijk dat Chained Echoes zijn eigen karakter kreeg; maar is dat ook gelukt?

Het leven is niet zo eenvoudig

Je speelt als de huurling Glenn. Er woedt een flinke oorlog en tijdens één van de veldslagen krijg je de kans om het tij te keren. De vijand gebruikt namelijk een magische steen om extra kracht te krijgen en samen met je beste vriend weet je bij dat voorwerp te komen. Echter, bij het vernietigen van het relikwie ontstaat er een gigantische explosie, waarbij duizenden soldaten om het leven komen. Het verhaal schiet een jaar de toekomst in en Glenn is op zoek naar meer informatie over de betreffende steen. Het moet meer zijn geweest dan alleen een ongelukkig voorval. Tijdens zijn tocht komt hij in aanraking met andere strijders en ontdekt hij dat de explosie inderdaad gepland was en er nog een grotere oorlog aan zit te komen.

Samen met zijn nieuwe vrienden gaat hij eropuit om het kwaadaardige koninkrijk te stoppen en de oorlog te voorkomen. De groep komt van de ene in de andere politieke intrige terecht en krijgt te maken met verraad, corruptie en de twijfel of er wel vrede kan bestaan in hun wereld. En wanneer er net wat meer zonneschijn achter de wolken lijkt te komen, leert het genootschap dat er ook goden en reïncarnaties in het spel zitten. Je snapt het vast: dit zijn perfecte ingrediënten voor een episch avontuur.

Direct een sterk begin

Chained Echoes begint vrij eenvoudig. Hoewel je midden in de eerder genoemde veldslag begint, kun je direct genieten van de prachtige 16-bit pixelart en de meeslepende soundtrack. De sfeer zit er meteen goed in, maar het lijkt nog geen speciale rpg te zijn. Dat verandert echter na de eerste gevechten al snel. Het spel bevat namelijk direct twee aspecten die het vechtsysteem uniek maken: het Overdrive-systeem en je gezondheid. De laatstgenoemde werkt tijdens het vechten zoals je kunt verwachten. Maar is een battle afgelopen, dan krijg je al je gezondheid weer terug. Dit heeft als effect dat je tijdens de strijd lekker kunt experimenteren met verschillende aanvallen en je hier achteraf geen last van ondervindt.

Waar je, zoals bij veel andere soortgelijke spellen, kunt aanvallen met een simpele slag of met een speciale vaardigheid, biedt dit vechtsysteem net wat meer diepgang. Je hebt bovenin het scherm de zogeheten Overdrive-balk. Elke aanval zorgt ervoor dat de cursor op de balk naar rechts verschuift. Hierdoor kun je in het perfecte gebied komen om meer schade te doen aan vijanden. Maar verplaatst de cursor zich te ver naar rechts, dan krijg jij zelf juist meer schade. Door te verdedigen en van personage te wisselen, verplaatst de cursor weer naar links. Daarnaast heb je per ronde een symbool bij de balk staan. Ze komen overeen met bepaalde typen aanvallen. Gebruik je zo’n vaardigheid, dan dring je de Overdrive-balk wat terug. Je bent hierdoor bezig met een interessant balanceerspel tijdens de al heerlijke actie.

Het spel blijft geven

Naarmate je verder komt, zal het vechtsysteem steeds dieper worden. Zo krijg je meer strijders om in je team te stoppen. Er kunnen slechts vier tegelijkertijd in het veld staan, maar elke strijder kan een tweede personage aan zich gelinkt krijgen. Tijdens de gevechten kun je vervolgens onbeperkt tussen de ingestelde vechters wisselen, zonder dat het een beurt kost. Sterker nog: het wisselen brengt soms positieve effecten met zich mee. De Overdrive-balk wordt wat minder gevuld, personages kunnen sneller genezen en hier en daar krijg je een buff bij het wisselen.

Halverwege het spel, wanneer je denkt dat er niets nieuws meer zal komen qua gameplay, verrast het spel je. Je krijgt de beschikking over Sky Armors. Dit zijn mecha’s waarmee het gevechtssysteem flink verandert. De Overdrive-balk blijkt, maar die beheer je nu anders. De vliegende pakken hebben drie niveaus waartussen je kunt wisselen. Niveau één is de modus waarbij de Overdrive-cursor naar links gaat, bij niveau twee vult de balk zich juist en niveau drie is een soort van rustfase. Doordat je op volgorde de fases activeert en je slechts per beurt dit één keer kunt doen, dien je er beter over na te denken. Je bent weliswaar sterker in de robotpakken, maar met veel kracht komt een grotere verantwoordelijkheid.

Ga op verkenning

Beide manieren van vechten zijn meer dan onderhoudend en leuk om te gebruiken en ontdekken. Bij de introductie van de Sky Armors raak je wel even overdonderd, maar al snel wen je aan de nieuwe gameplay-elementen. De pakken hebben overigens niet alleen invloed op het vechten. In Chained Echoes besteed je veel tijd aan het verkennen van de omgeving, om bijvoorbeeld schatten op te sporen. De wereld is echter zo vormgegeven dat je slechts bij bepaalde gebieden kunt komen. Zodra je de mecha’s krijgt, kun je opstijgen en meer van de omgeving verkennen. De zandbak wordt zodoende tweemaal zo groot. Dit voelt aan als oudere Final Fantasy- of Dragon Quest-games.

Het schatzoeken is gelukkig wel optioneel. Zelf houd ik erg van dingen verzamelen, maar je kunt het spel prima spelen zonder hier veel aandacht aan te besteden. Je loopt dan wel goede voorwerpen, wapens en mecha’s mis, maar dat is puur aan jou. Vind je het wel leuk om alles te verkennen, dan is het beloningssysteem ook iets voor jou. Per omgeving heb je een aantal uitdagingen. Verzamel alle schatkisten, versla het geheime monster en vind een relikwie zijn voorbeelden van opdrachten die je kunt verwachten. Uiteraard verdien je een beloning per uitgevoerde uitdaging, waardoor het aanvoelt als een zinvol onderdeel.

Sterker worden

Chained Echoes is bovendien op een andere manier uniek. Bij een traditionele rpg krijg je vaak ervaringspunten, waarmee je levels omhoog kunt en sterker wordt. In Chained Echoes zijn het vooral de wapens die beter worden, maar ook je vaardigheden spelen een belangrijke rol. Door bepaalde missies te voltooien, schatkisten te vinden en vijanden te verslaan, kun je Grimoire Shards verdienen. Met de kristallen kun je vaardigheden bijkopen of sterker maken. Doordat er veel verschillende soorten aanvallen zijn, kun je zodoende een eigen speelstijl ontwikkelen.

Er zijn in het spel ook een aantal Class Emblems te vinden. Je kunt dat vergelijken met het Job-systeem uit de eerdere Final Fantasy-games. Zo is er een Warrior-embleem, dat na het toekennen aan een personage extra vaardigheden vrijspeelt. Tot slot kun je met de kristallen je wapens versterken. Je rugzak raakt echter vrij snel vol met crystals die je niet zult gebruiken en degene die je wel gebruikt, hebben te weinig impact. Dat is dan ook direct het enige echte minpunt dat ik ervaren heb in Chained Echoes.

Vernieuwing met Ashes of Elrant

Er is in de tussentijd ook een uitbreiding verschenen: Ashes of Elrant. Het verhaal krijgt hierbij meer diepgang, zonder dat het het basisverhaal aantast. Dat is knap gedaan, gezien hoe het spel eindigt (nee, ik deel geen spoilers). Je krijgt er een nieuw personage bij, dat zowel qua verhaal als gameplay heel tof is en echt aansluit bij de basiservaring. Hij beïnvloedt namelijk de Overdrive-balk op andere manieren dan dat de rest van je team dat doet. Dat is spannender dan het klinkt.

Dit is al met al een gave uitbreiding, waarbij je nieuwe locaties en vijanden voorgeschoteld krijgt. Maar er is ook geluisterd naar de bevindingen van de spelers. Linda heeft het kristalsysteem aangepast, waardoor je minder aan het micromanagen bent. Nog steeds blijft het een onderdeel dat net zo goed weggelaten had kunnen worden, maar met kleine dingen kun je ook al blij zijn. Ook is bij de Sky Armor-gevechten de rustfase weggehaald, waardoor de gevechten wat sneller en actievoller verlopen. Hoewel de basis al erg goed was, is het spel met de uitbreiding nog met gepolijst.

Chained Echoes kopen?

Je zult het al merken, maar ik ben enthousiast over Chained Echoes. Het is zeer wonderbaarlijk dat in principe één ontwikkelaar dit spel heeft kunnen maken. Verwacht een zeer solide rpg, waarbij je de liefde voor de klassiekers in elke hoek en elk gaatje kunt vinden. Maar de game heeft ook duidelijk een eigen karakter, wat samengaat met een aantal unieke en goed werkende gameplay-elementen.

Het Overdrive-systeem is interessant, het is fijn dat je na een gevecht automatisch genezen wordt, je gaat op een tof avontuur dat veel lagen heeft dan aanvankelijk lijkt en dit alles zorgt ervoor dat je met veel plezier speelt. De extra diepgang na het verkrijgen van de mecha’s kan overdonderend zijn, maar al snel waardeer je het allemaal des te meer. De gameplay klopt gewoon. Enkel de kristallen mochten van mij uit het spel gelaten worden, maar ze verpesten de ervaring gelukkig niet. Heb je Chained Echoes nog niet gespeeld? Laat het dan alsjeblieft niet aan je voorbijgaan.

We hebben Chained Echoes gespeeld op een Steam Deck. Voor meer gamereviews kun je terecht in ons overzicht. Je kunt je daarnaast aanmelden voor onze Discord, waar we het over dit soort spellen en meer hebben.