Agent 64: Spies Never Die screenpeekt als een malle bij Goldeneye 007
Agent 64: Spies Never Die is een overduidelijk eerbetoon aan de Nintendo 64-game Goldeneye 007. Het spel lijkt dan ook uitermate geschikt te zijn voor iedereen die als kind of tiener de klassieke shooter speelde. Wij hebben de missie om te kijken of dit zo is aanvaard.
Je hoeft maar één blik te werpen op Agent 64: Spies Never Die om te achterhalen waar solo-ontwikkelaar Replicant D6 zijn inspiratie vandaan haalde. Dat is natuurlijk Goldeneye 007 voor de Nintendo 64. Uiteraard is het de vraag of Agent 64 eer doet aan zijn inspiratiebron of dat het allemaal een beetje in het niet valt. Je kruipt in elk geval in de huid van een geheim agent, voltooit missies en doet dat geheel op eenzelfde manier zoals we dat 1997 deden.
Nu kun je Goldeneye 007 wel via emulatie of recompilatie spelen op je pc, maar dan nog is Agent 64 een welkom en fris alternatief. Replicant D6 heeft zijn best gedaan om de besturing zo strak mogelijk na te bootsen, inclusief het richten met precisie. Om dat te kunnen doen moet je stilstaan, een extra knop indrukken en vervolgens met de analoge knuppel de cursor bewegen. Heel tof en dit brengt ons terug naar vroeger, maar toch kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat het tegelijkertijd iets te archaïsch aanvoelt. We zijn inmiddels verwend met moderne shooters.
Zoals vroeger
Toch kom je er snel lekker in en voor je het weet ga je als een sneltrein door de levels heen. Dat is handig, want in sommige levels krijg je een bepaalde tijd die je moet halen om extra’s vrij te spelen. Een paar zijn gemakkelijk te doen in je eentje, maar je merkt al snel dat het een stuk beter afgaat wanneer je de hulp van vrienden inschakelt. Gelukkig kun je heel het verhaal met drie anderen doorlopen en dat hebben we ook een paar keer gedaan op de redactie. Het is vooral leuk als de puzzelstukjes in elkaar vallen en doorhebt wat de beste strategie is met z’n allen.
De levels zijn ondertussen niet heel groot, maar dat is niet erg. Want daardoor speel je de levels met plezier nog eens door; voor je het weet oefen je de beste routes voor een nog scherpere tijd. Als de omgevingen groter zijn, dan doe je dat toch wat minder snel. Agent 64 biedt daarnaast veertien missies aan, waar je in principe snel klaar mee bent. Elk level bevat bovendien een verborgen masker dat je moet kapotschieten om extra uitdagingen vrij te spelen. En die zijn zeer pittig. Zo heb je vaak maar een beperkte tijd en krijg je maar een paar seconde extra voor elke vijand die je uitschakelt. Niets mis mee, maar je moet echt je best doen om die te halen. Bovendien zorgen die uitdagingen voor een welkome afwisseling van de lineaire levels.
Old-school tot op het bot
Het is niet alleen op het gebied van gameplay dat het spel oud aanvoelt. Grafisch heeft het wellicht een hoge resolutie en maakt het gebruik van een moderne engine, maar echt alles is voorzien van low-poly-textures, tot de platte erop geplakte gezichten aan toe. Die lijn trekt zich door tot de soundtrack van Dario Galizia en de gebruikte geluidseffecten. Niemand praat echt, maar ze maken wel de typische doodskreten en ook als jij geraakt wordt krijg je de typische zuchten en kreunen te horen die je ook in Goldeneye hoort. Deze sound effects-compilatie op Youtube geeft daarin een goed beeld.
Vrij te spelen extra’s zoals een grote hoofdenmodus en de welbekende slappers only zijn ook aanwezig en is erg leuk in multiplayer tegen elkaar. Je kunt zelfs online met en tegen elkaar spelen en als je toch liever wil oefenen, dan heb je ook nog een hoop bots tot je beschikking. Je moet alleen wel de verschillende type bots, zoals gunner en slappers, vrijspelen via de uitdagingsmodus. Herspeelbaarheid staat dus hoog in het vaandel en het is prettig dat je dit met zowel muis en toetsenbord als controller kunt doen. Agent 64 speelt lekker met muis en toetsenbord moet ik zeggen, al is het wel erg makkelijk als je de auto-aim aan hebt staan. Gelukkig kun je die ook uitzetten en er zijn zelfs uitdagingen waar die standaard uit staat. Maar controllerbediening voelt wat authentieker gezien het bronmateriaal.
Agent 64: Spies Never Die kopen?
Na dit alles gezegd te hebben kan ik alleen maar tot de conclusie dat het spel, ondanks wat beperkingen in de vorm van erg korte levels, ontzettend de moeite waard is. Het speelt erg lekker, heeft een hoop geheimen en vrij te spelen onderdelen en zit vol met uitdagingen. Heb je zin om net zoals vroeger met je vrienden elkaar het leplazarus te slappen of ben je toe aan een nieuw soort Nintendo 64-schietspel, dan is Agent 64: Spies Never Die op dit moment de beste keuze voor de pc.
We hebben een code voor de review gekregen en hebben de game gespeeld op pc en Steam Machine. Voor meer gamereviews kun je terecht in ons overzicht. Je kunt je daarnaast aanmelden voor onze Discord, waar we het over dit soort spellen en meer hebben.
