Bandcamp Friday: welke retrogamingalbums zijn de moeite waard?

Niet iedereen zal bekend zijn met een initiatief als Bandcamp Friday. Bandcamp is een online muziekplatform en -winkel waar artiesten en labels zelf hun muziek en merchandise direct aan fans kunnen verkopen. Het staat bekend als een artiestvriendelijk alternatief voor streamingdiensten als Spotify. Op Bandcamp Friday, dat een aantal keer per jaar plaatsvindt, doet het muziekplatform afstand van zijn eigen inkomsten. Dit is een zeer positieve ontwikkeling, omdat gemiddeld 93 procent van het geld dat fans uitgeven direct naar de artiesten en labels gaat.

Zelf ben ik een enorme muziekliefhebber. Hoe groot de afstand ook is die ik buiten loop: ik heb een koptelefoon op. En als die niet op mijn hoofd zit, dan draag ik die wel om m’n nek. Ik ga nooit de deur uit zonder mijn muziek. Het is dan ook niet gek dat ik al jarenlang een website zoals Bandcamp in de gaten houd. Hier zijn enorm veel onafhankelijke artiesten en uitgevers te vinden met de meest uiteenlopende muziekstijlen. Hier kun je albums en singles vinden voor een leuk bedrag, soms gratis of via een Name Your Price-optie, en vaak nog wel meer.

Populariteit van bandjes en vinyl

Ik heb daarnaast sterk het vermoeden dat dankzij Bandcamp de populariteit van vinyl, en zelfs old school bandjes, enorm toegenomen is. Via dit platform bieden artiesten namelijk hun muziek aan op allerlei soorten ouderwetse media (al krijg je ook altijd een digitaal bestand). Vaak gaat het dan om een gelimiteerde oplage, maar toch; de optie bestaat en ik denk daar veel mensen daar dankbaar gebruik van maken. Zo heb ik albums van OGRE en VHS Glitch op bandje, waar ik ook naar luisterde via mijn oude Sony Walkman.

Sterker nog, er is een tijd geweest dat ik geen platenspeler had. Nu wel en gelukkig heb ik een aantal albums om naar te luisteren. Zoals de soundtrack en score van Mafia III die bij de Collector’s Edition zaten. Eén van de redenen dat ik juist die editie aanschafte. Ook heb ik bijvoorbeeld een album van de synthwave-artiest Waveshaper op lp vlak bij mijn White Stripes-albums staan. Die laatste heb ik gewoon in de winkel gekocht, maar het album van Waveshaper kwam dus van de artiest zelf af. Aangeschaft via Bandcamp en direct naar mijn huis gestuurd.

Bandcamp Friday

Ik heb dus zeer veel met muziek. Het werkt vaak enorm inspiratievol en de soundtracks van games zijn tegenwoordig van goede kwaliteit. Maar ook hier zijn de nodige verschillen te vinden en het leek me leuk om met dit artikel de aandacht te vestigen op alles wat er op de site beschikbaar is. Net zoals bij games is er veel nieuw werk in een oude stijl. Daarbij is het vooral leuk om te weten dat twee keer in het jaar Bandcamp de artiesten viert.

Bandcamp Friday vindt op zes verschillende vrijdagen in 2025 plaats (tussen maart en december). Op die dagen gaan alle aankoopbedragen direct naar de artiest. Bandcamp pakt dan ook geen marge op de albums en nummers die jij koopt in de 24 uur dat het actief is. Omdat het bedrijf aan de westkust van de Verenigde Staten gevestigd is, houdt dit in dat vandaag, 1 augustus, vanaf 9 uur al jouw geld volledig naar de artiest zelf gaat. Of het label waar die artiest een contract mee heeft.

Dit leek me een leuk moment om de aandacht te vestigen op wat unieke artiesten, veteranen die nog steeds bezig zijn en muziek die gemaakt is voor een old school aandoende game die helaas niet meer uitkomt. Dit is overigens niet zomaar een domme listicle trouwens. Dit zijn een paar aanraders waar ik regelmatig naar luister en hopelijk een beginpunt voor degenen die nieuwe muziek willen ontdekken.

Straten van woede, ninja, ruimteschepen en meer

Als eerst beginnen we met een componist die heel veel invloed gehad heeft op muziek in games. Het werk van de Japanse componist en programmeur Yuzo Koshiro is vooral bekend bij mensen die een Sega Mega Drive hadden (of nog hebben). De soundtracks van de Streets of Rage-serie staat bekend om het onderste uit de interne Yamaha FM-synthchip (YM2612) van het 16-bit apparaatje te halen. De manier waarop hij dit voor elkaar kreeg is vrij ongekend. Alle muziek die je hoort in die games is geprogrammeerd. Hiervoor gebruikte hij een NEC PC-88 met de oudere YM2608 FM-synth en zijn eigen originele audioprogrammeertaal.

Dankzij de ijzersterke FM-synth pompte de soundtrack uit iedereens tv tijdens de heftige gevechten tussen Axle, z’n vrienden en Mr. X met zijn bende van straatcriminelen. Tot op de dag van vandaag nog steeds gezien als één van de betere soundtracks. De kans dat dit bij een hoop kinderen hun muzieksmaak heeft gevormd is vrij groot. Hij maakte flink gebruik van verschillende dancemuziek genres, zoals (deep) house, techno, breakbeat en meer. Nogmaals, dit alles programmeerde hij direct. Hij maakte amper gebruik van toen populaire trackers of andere manieren om zijn muziek te creëren.

Hoewel hij zelf geen Bandcamp-pagina heeft zijn er wel een aantal uitgevers, zoals Data Discs uit Londen, die de soundtracks van niet alleen Streets of Rage, maar ook The Revenge of Shinobi aanbieden. Het gaat hier alleen om betaalbare digitale versies. Data Discs biedt wel vinyl aan in beperkte oplages, maar dan op zijn eigen website. Dat gezegd hebbende, Yuzo heeft meer recenter werk via andere uitgevers. Zoals de in Japan gevestigde Brave Wave Productions.

Recenter werk

Althans, dit ‘recente’ werk is een vernieuwde versie van een oude PC-88-game genaamd The Scheme. Yuzo heeft in samenwerking met Limited Run Games de soundtrack verbeterd met nieuwe technieken. Het is een van de eerste titels waar hij destijds aan werkte. De side-scrolling Metroidvania-achtige titel wordt tegenwoordig gezien als een hidden gem. Dit doet me wel afvragen waarom er alleen een nieuwe soundtrack van is verschenen en de game niet opnieuw uitgebracht werd voor moderne platformen.

Het was trouwens niet de bedoeling zo lang over Yuzo Koshiro zijn werk te praten, maar we hebben nou eenmaal te maken met een legende. En ik ben best wel een beetje een fan. Hij drukt daarnaast nog steeds zijn stempel op nieuwere titels, zoals de 8-bit geïnspireerde action-platformer Lords of Exile. Dat spel is vorig jaar uitgekomen en bevat een rockende soundtrack die zeker de moeite waard is. Dat niet alleen: 31 juli kwam het spel Earthion uit dat door Yuzo zelf geprogrammeerd is op de Mega Drive, inclusief de muziek. In 2026 verschijnt de game zelfs op een echte Mega Drive-cartridge! Ook dit spel is voorzien van een pompende soundtrack die de al hectische side-scrolling shoot-em-up nog spannender maakt. Maar daar later meer over in mijn recensie.

Celeste en wat niet meer komen gaat

We blijven ondertussen in de chiptunestijl aangezien de volgende componist daar heel veel werk in heeft gedaan. De naam Lena Raine zegt velen misschien niet veel, maar de Canadese artiest heeft onder meer de muziek voor Celeste en Minecraft gecomponeerd. Op Bandcamp heeft ze meerdere albums staan van alleen al dat platformspel. Ze heeft zelfs een versie met de volledige collectie op zes (!) platen met prachtige artwork.

Daarnaast heeft ze ook de soundtracks gedaan voor de zeer kleurrijke indiegame Chicory. Althans, in Chicory is het juist de bedoeling dat je alles zelf kleur geeft. Ook moet ik even Moonglow Bay vermelden. Het is geen chiptune, maar het geeft wel duidelijk weer waar Lena goed in is.

Het album waar ik me eigenlijk vooral op wilde richten is dat van Earthblade. Die titel werd in 2022 aangekondigd als het volgende project van de makers van Celeste, maar vanwege allerlei gebeurtenissen achter de schermen maakte die in 2024 bekend dat de ontwikkeling gestopt is. Natuurlijk was dit enorm jammer om te horen, en zeker voor Lena die al flink wat werk had verricht.

Omdat ze het niet zomaar aan de kant wilde schuiven besloot ze om een conceptalbum te maken van wat ze al had. Het betreft hier negen zeer goed uitgewerkte nummers die je zeker het gevoel geven van wat het had kunnen zijn. Naar eigen zeggen zijn er nummers die invloeden hebben van Vangelis en zijn synthwerk, maar ook het oeuvre van de legendarische Yoko Kanno. Als fan van de animeseries Cowboy Bebop en Ghost In The Shell: Stand Alone Complex en diens soundtracks moet ik zeggen dat ze daar echt in is geslaagd.

We can’t accept drum and bass, we need jungle I’m afraid

Als je niet bekend met die meme uit 2024 dan heb je wat gemist. Tijdens een uitzending van de Britse televisiequiz University Challenge vroeg presentator Amol Rajan naar een bepaald genre dat populair was in de jaren negentig. Een kandidate van de universiteit van Aberdeen gaf daarop het antwoord drum en bass. Maar dat was niet het antwoord. Dankzij één gebruiker op Twitter werd de bovenstaande zin gedeeld met de rest van de wereld met de vraag of anderen dit als sample wilden gebruiken voor een remix. Dit leverde onder andere het onderstaande filmpje op.

Is dit relevant voor wat er komen gaat? Ja, natuurlijk! Ik begin niet zomaar een nonsensverhaal op te hangen over een oude meme. We maken namelijk de overstap naar een ander tijdperk, waarin bizarre en opvallende reclames voor een spelconsole de norm was, we een flinke overstap naar 3d maakten en waarin elektronisch dancemuziek nog populairder werd. We gaan door naar de tijd van de PlayStation, en de invloed van dat platform op muziek in de negentiger jaren en in 2000. Een tijd waarin drum en bass, en ook jungle, in heel wat games voorkwam.

Denk aan titels zoals Wipeout, Rollcage, Ridge Racer (hier komen we later op terug), SSX en meer. Zelfs Grand Theft Auto 3 had een radiostation volledig gericht op dit energieke genre. Niet zo gek, want het is zeer flexibel als muziekstijl. Ondanks het snelle ritme is het mogelijk om rustgevende grooves te hebben, met een diepe bas die je brein masseert, maar ook om het zeer opzwepend te maken voor tijdens een spannende race.

Pizza Hotline

Om precies te zijn gaan we naar Londen, waar artiest Pizza Hotline gevestigd is, volgens zijn Bandcamp-pagina. Pizza Hotline is een opvallende naam en hij maakt ook opvallende muziek. Vooral nummers die je doen denken aan de originele PlayStation. Zijn album Level Select uit 2022 kwam op mijn pad juist door bovenstaande meme. Toen ik dat filmpje voor het eerst zag had ineens zin in wat old school drum en bass. Na een beetje zoeken zag ik ineens de album cover met de eerste PlayStation-controller die zonder analoge sticks, aan een draadje, met de woorden Level Select aan de zijkant.

Dat album moest ik wel checken. Voor dat ik het wist waande ik me weer even terug in de tijd waarin ik zeer veel Tekken speelde, constant faalde in Wipeout, snelle races reed in Ridge Racer (geduld, het komt eraan) en voor de allereerste keer mijn favoriete jrpg op de PlayStation speelde: Suikoden. Ok, die laatste had niks met het muziekgenre tem aken, maar dit zijn mijn herinneringen van de eerste PlayStation.

Leuk om te weten is dat er speciale uitgaves van Level Select beschikbaar zijn. Met onder andere een MiniDisc-versie naast old school tape en cd-uitvoeringen. MiniDisc ja. De poging van Sony om een nieuw soort Walkman op de markt te brengen heeft nog steeds flink wat fans. Sterker nog, ook die is in populariteit gegroeid in recentere jaren. Maar de uitverkochte MiniDisc-versie terzijde, fans van de PlayStation zullen vooral de cd-versie als een leuk hebbedingetje zien denk ik.

Oude PS1-versie

Voor zowel de Amerikaanse als de Europese markt heeft Pizza Hotline namelijk een PS1-gamevariant gemaakt. Dit houdt in dat het de dikkere PAL-hoesjes heeft voor onze markt, compleet met boekje, en de dunne jewel cases voor de Amerikaanse markt. Maar als klap op de vuurpijl is de disc ook nog eens volledig zwart aan de onderkant. Precies zoals PlayStation 1-games. Er staat natuurlijk geen game op, alleen muziek.

Hoewel Pizza Hotline al wat jaren bezig is, is hij een beetje de vreemde eend in de bijt op dit lijstje. Veel van zijn muziek is geïnspireerd door de tijd van de PlayStation, maar een echte gamesoundtrack heeft hij niet gemaakt. Daar is verandering in aan het komen, omdat hij nu bezig is met de muziek voor het spel Motorslice. Dit is een lowpolygame die op zijn beurt geïnspireerd is door Mirror’s Edge en Prince of Persia. Een parkourpuzzlegame in omgevingen gekenmerkt door brutalisme (een stroming binnen de architectuur), voorzien van enorme eindbazen.

Riiiidge Racer! It’s Ridge Racer!

Ik zei toch dat ik nog terug zou komen op dat spel. Want we blijven nog even een heel klein beetje in het drum and bass-genre hangen. Voor de laatste artiest gaan we terug naar Japan. Want dat is waar Kohta Takahashi vandaan komt.

Kohta zegt velen misschien niet zoveel, maar de kans is groot dat je een spel gespeeld hebt waar hij onderdeel van is. De Ridge Racer-serie uiteraard, maar ook kun je zijn werk vinden in Ace Combat 2 en zelfs Klonoa: Door to Phantomile. Grappig is dat hij eerst programmeur wilde worden, maar toch besloot om zijn eigen muziek naar Namco (nu Bandai Namco) te sturen. Vervolgens kreeg hij de kans om gitaar te spelen voor het openingsnummer van Ridge Racer Revolution.

Uiteindelijk mocht hij muziek schrijven voor R4: Ridge Racer Type 4. Maar dit bleek vrij lastig te zijn door de toenmalige sound director. Hun stijlen kwamen niet echt overeen, met de nodige kopzorgen voor Kohta als gevolg. Toch wist hij wat gitaarwerk en breakbeats erdoor heen te krijgen. Dit was een uitstekende zet, want voor Ridge Racer V mocht hij de petten van sound director én lead composer opzetten.

Wat volgde is een flinke stap een andere richting op voor de serie. Groepen als het legendarische duo Boom Boom Sattelites, de Duitse DJ Mijk van Dijk en componisten uit de stal van Namco zelf maakten een ijzersterke soundtrack. Als laatste droeg Kohta nog bij als sound director en componist aan de platformer Klonoa 2: Lunatea’s Veil. Dit zou in 2001 zijn laatste werk zijn voor Namco.

Freelance muziekmaker

Hij nam ontslag en ging er even tussenuit. Het idee was dat hij volledig uit de industrie zou stappen, maar binnen een jaar werkte hij toch weer aan muziek voor de game Space Raiders. Freelance dit keer. Daarna was Beatmania IIDX 11: IIDX RED van Konami aan de beurt in 2004 en ineens deed hij toch weer werk voor Namco. De PSP-versie van Ridger Racer uit 2004 om precies te zijn. Ook Ridge Racer 6 én Tekken 5 werden nog aan zijn lijstje toegevoegd in 2005. Toen was het weer even stil.

Vanaf 2010 ging hij toch weer wat doen, en toen bracht hij wat solo werk uit. Twee van zijn albums, Core en Everyone, vielen veel mensen op. Het deed ze tenslotte denken aan de Ridge Racer-games. Niet zo gek want beide albums bestonden uit muziek dat hij al aan het begin van 2000 produceerde. De vergelijkingen zetten hem toch op een idee.

Het duurde even, maar in 2022 verscheen het conceptalbum Reiwa Type 4. Met dit album hield hij een nieuwe Ridge Racer voor ogen en dat is te horen ook. De nineties House Mix van Choose Your Machine past precies in het menu van de autoselectie, bijvoorbeeld. Be The Wind is heerlijke muziek om bij te rijden en te raven. Een van mijn persoonlijke favorieten is het rauwe Why Are You. Stampende kickdrums en breakbeats, grof gitaarwerk en een heerlijke melodie.

Na Reiwa Type 4 kwam er nog een zijstapje met 4.5. Die bevat de lekkere tracks Europe en Japan. Zijn laatste werk op zijn Bandcamp-pagina is Reiwa Type V, wat uiteraard een vervolg album is. Naar eigen zeggen moet je dit zien als een R4-stijl menu, met twee nummers, drie race nummers en een scherm met de resultaten. Ondertussen wil ik eigenlijk ook weer een volledig nieuwe Ridge Racer op de consoles. Maar dat terzijde.

Is het Bandamp Friday?

En hiermee zijn we aan het einde gekomen van de trip door mijn op muziek beluste brein. Althans, een gedeelte ervan. Zoals gezegd is het vandaag tijd voor Bandcamp Friday en om dat in de toekomst in de gaten te houden, is er zelfs een speciale website die aftelt naar wanneer die dag is. Ideaal om in de gaten te houden een paar keer in het jaar. Nu ik trouwens wat meer van mijn smaak heb laten zien, ben ik benieuwd naar wat jij leuk vindt. Heb je ook artiesten gevonden die noemenswaardig zijn en volgde je die al? Ben je geïnspireerd geraakt om zelf even rond te neuzen na de reis? Laat dan vooral een reactie onder dit bericht. Hoe meer muziek we delen, hoe mooier de wereld wordt.

Voor meer achtergrondverhalen en verslagen kun je terecht in ons overzicht. Ook hebben we flink wat reviews klaarstaan, van allerlei hardwareproducten en natuurlijk een aantal games die je gewoon thuis speelt. Kom ook hangen in onze Discord, waar Peter en andere muziekliefhebbers tips delen.