MagicX One 35 streeft te veel na, maar doet ook veel goed

De MagicX One 35 is een unieke retrohandheld met Android, die je het beste gebruikt voor GBA, verticale games en wat DS-spellen. Het apparaat heeft daarvoor alle middelen in huis, maar toch gaat het een en ander mis. Is dat erg voor minder dan 100 euro?

magicx one 35

Als je wekelijks (retro)handhelds test, dan beginnen de systemen soms een beetje op elkaar te lijken – dus gelukkig hebben de MagicX One 35 om uit te proberen. De fabrikant experimenteert wel vaker met unieke handheldontwerpen, waar de MagicX Zero 40 een goed voorbeeld van is. Dit is een handheld bedoeld voor DS-spellen, die naar mijn mening niet helemaal goed uit de verf komt. Desondanks kan ik dergelijke pogingen enorm waarderen en die waardering is des te groter wanneer een bedrijf slaagt in z’n bedoelingen.

Met de MagicX One 35 doet de producent wederom een verwoede poging iets nieuws te brengen, door allerlei oude ideeën samen te brengen. In dit geval combineert het systeem het fantastische scherm van de Ayaneo Pocket Micro met de Tate-modus van de Evercade EXP-handheld. Dat betekent dat je de handheld rechtop kunt houden en ouderwetse arcadegames en shoot-em-ups kunt spelen zoals ze bedoeld zijn. Je kunt hier ook Nintendo DS-spellen op beleven, vergelijkbaar met de Zero 40-ervaring.

magicx one 35

Het emulatieplafond

De MagicX One 35 draait op Android met daaroverheen de Dawn Launcher. Dit is een overzichtelijke softwareschil die je emulators en apps prettig presenteert. In feite is het een soort aangepaste versie van Daijishō, één van mijn favoriete launchers, en ik weet niet zeker of de makers hier toestemming voor gegeven hebben. Het systeem heeft me 100 dollar gekost (81 voor het systeem, 19 dollar voor de verwerking), wat neerkomt op 86 euro. Dat is niet duur voor een retrohandheld met de Helio G85-chipset.

Nu zegt je dat misschien weinig, maar die processor is, op papier, krachtig genoeg voor het draaien van PlayStation 2- en Nintendo GameCube-spellen. Niet de complete bibliotheek en alleen de spellen die weinig vergen van de hardware, maar dit is meer dan MagicX tot nu toe aanbiedt. Ik zou zelf het emulatieplafond neerleggen bij een vloeiende Nintendo 64- en Sega Dreamcast-ervaring, want dan kom je niet bedrogen uit. Ook Nintendo DS-spellen draaien hier lekker soepel op; soepeler dan op de Anbernic RG DS.

magicx one 35

Fenomenaal scherm

Het lcd-display van 3,5 inch is hier een absolute winnaar. Met zijn beeldverhouding van 3:2 is die perfect voor Game Boy Advance-games. De resolutie van 960 bij 640 pixels zorgt er ondertussen voor dat je die spellen tot vier keer perfect opschaalt, zonder kwaliteitsverlies. Dat is echt insane voor 86 euro. Daarnaast bevallen de actieknoppen enorm, mede dankzij het rubberen membraan, en valt me op dat beide d-pads beperkt kantelpunt bieden (waardoor combo’s uitvoeren in vechtgames wat moeizaam gaat).

Dat laatste hoeft geen probleem te zijn als je daar rekening mee houdt, maar toch is het een ferme kanttekening. De enkele analoge knuppel kan ermee door. Die is compact, maar reageert gelukkig wel vlot. De vier reguliere schouderknoppen (in totaal zitten er zes op) fungeren daarnaast redelijk. Ze laten zich prima bedienen, maar je moet gevoelsmatig wel wat druk zetten om een actie voor elkaar te krijgen. Ze zitten precies op de hoogte van de behuizing, waar ik nooit echt een fan van geweest ben, helaas.

magicx one 35

Een kwartslag omdraaien

In de basis leent de MagicX One 35 zich uitstekend voor je digitale GBA-collectie, evenals je verzameling 4:3-spellen. Maar dit systeem biedt net even wat meer aan dan de gemiddelde budgethandheld. Want onderop en bovenop zitten namelijk extra schouderknoppen en naast A, B, X en Y tref je een tweede d-pad aan. Die zijn bedoeld om verticaal te gamen. Je draait de handheld dan een kwartslag om, waardoor de actieknoppen onderaan zitten, om te kunnen genieten van zowel arcade- als Nintendo DS-ervaringen.

An sich een prima idee en een mooie eigenschappen waarmee je jezelf differentieert ten opzichte van je concurrentie. Maar wat mij een beetje opvalt aan de handhelds van MagicX, is dat er altijd wel iets te wensen overblijft. Zo overtuigen de twee extra bumpers niet. Je komt er wel bijna, maar ze bedienen is heel ongemakkelijk en oncomfortabel. Je moet voor je gevoel echt ergens tegenaan duwen om wat voor elkaar te krijgen – en dat terwijl de shoulder buttons van een ouderwetse Nintendo DS zich gewoon prima laten indrukken.

magicx one 35

Gedoe met instellingen

Daarnaast vind ik de MagicX One 35 in de verticale stand, of Tate-modus, te smal. Ik heb nog niet echt een aangename gamehouding kunnen vinden in mijn twee weken met dit apparaat. Bovendien druk ik wel eens per ongeluk de normale schouderknoppen in, waardoor de DS-emulator de boel ineens versnelt. En dan heb je nog het probleem met vooraf ingestelde software. Gelukkig werken Nintendo DS-spellen meteen uit de doos, maar de arcadegames moet je toch echt zelf nog even fixen.

Daarmee bedoel ik de retrohandheld ze ten eerste in de verkeerde beeldoriëntatie opstart en ten tweede geen rekening houdt met de knoppenposities. Arcadespellen speel je, standaard, via RetroArch, en die emulator houdt rekening met de standaard knoppenindeling. Wanneer je dan handmatig het beeld kantelt, via het snelmenu gelukkig, dan draaien de buttons niet mee. Die moet je zelf achteraf binden. En wanneer je dan weer terugkeert naar het horizontale beeld, moet je hetzelfde riedeltje herhalen. Heel onhandig.

magicx one 35

MagicX One 35 kopen?

Dat gezegd hebbende leent de MagicX zich wel beter voor het spelen van Nintendo DS-games dan de eerdergenoemde Zero 40. Het apparaat heeft een touchscreen (dat moet ook wel haast, omdat het op Android draait) en voelt daardoor als een uit de kluiten gewassen smartphone. Bepaalde DS-ervaringen, die hevig op touchscreenbediening leunen of daar een uitgebreid menu aanbieden, zijn door dat smalle karakter prettig speelbaar. Maar je moet dan alsnog rekening houden met het compacte display.

Al met al vind ik de MagicX One 35 echt geen slechte retrohandheld. Het streeft flink wat doelen na en behaalt die niet allemaal. Sommige dingen kun je zelf oplossen via (andere) softwareopties, maar dat smalle karakter en die onbehagelijke schouderknoppen spelen het systeem wel parten. Mocht je iets goedkoops zoeken voor een goede GBA-ervaring of een compacte DS-emulator nodig hebben, dan kan dit wel werken. Maar weet dan wel dat je een retrohandheld met wat gebreken aanschaft.


Neem voor meer reviews ons handheldarchief door en meld je ook aan voor onze Discord!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.

Auto