Trails from Zero ontpopt zich als een toegankelijke topper

De Legend of Heroes: Trails-serie loopt al twintig jaar en telt ondertussen dertien hoofddelen. Voor nieuwkomers vormt dat een flinke drempel, vooral doordat alle spellen een overkoepelend verhaal delen. Dat vormde voor mij de reden om pas vorig jaar in te stappen via de Trails in the Sky 1st Chapter-remake. Ik raakte op slag verliefd op de game en keek uit naar de vervolgen. De remake van het tweede deel ligt inmiddels in de winkels, maar vlak daarvoor verscheen de Switch 2-port van het vierde deel (om het simpel te houden): Trails from Zero. Als relatieve nieuwkomer neem ik de gok en zoek ik uit of dit spel bevalt zonder voorkennis van de vorige delen.

Belangrijk om te vermelden is dat je de serie momenteel in vieren kunt delen. Zo omvat de Liberl Arc de drie Trails in the Sky-delen. Start niet zomaar met deel twee of drie, aangezien een arc een doorlopend verhaal volgt. Trails from Zero vormt de start van de tweede arc, de Crossbell Arc, en trapt een vers verhaal af. Hoewel alle delen binnen de reeks aan elkaar linken, stap je vrij eenvoudig in bij het eerste deel van een willekeurige arc. Bepaalde verwijzingen ontgaan je wellicht, maar het verhaalluik kun je prima volgen. Mijn speelsessies leveren dankzij Trails in the Sky 1st Chapter al veel herkenning op, terwijl ik een enkele referentie soms voor de volledigheid opzoek. En wat blijkt: meestal gaat het dan om randzaken.

Een nieuwe insteek

De remakes van Trails in the Sky zijn momenteel erg geliefd. Nieuwkomers hebben een perfect instapmoment en fans van het eerste uur beleven het begin opnieuw op een andere manier. Ze tonen immers hoe een radicale remake goed kan uitpakken. Trails from Zero past echter niet in dat rijtje. De Nintendo Switch 2-game functioneert voornamelijk als een port met diverse quality-of-life-aanpassingen. Als recensent van retrogames klinkt het misschien vreemd, maar vooraf vreesde ik dat de verouderde gameplay mij zou tegenstaan (en laten we eerlijk zijn: niet elk gameplaysysteem is even mooi oud geworden). Gelukkig zat ik er flink naast.

Ontwikkelaar Nihon Falcom pakt het met de Crossbell Arc net wat anders aan. Je speelt als Lloyd, een jongeman die detective wil worden, maar belandt bij de Special Support Section (SSS) van de politie. De nieuw opgezette afdeling dient als tegenhanger (en latere partner) van de Bracer Guild. Waar Bracers zich niet met politiek bemoeien, pakt de politie die gevoelige dossiers wel op. De mannen en vrouwen in het blauw maakten zich eerder niet erg geliefd en juist daar brengt de SSS verandering in.

Focus op het verhaal en de wereld

Dagelijks dienen inwoners verzoeken in die je meteen kunt oppakken. Een succesvol afgerond onderzoek levert vaak positieve ervaringen op met de politie, waardoor burgers je steeds grotere problemen toevertrouwen. Dat zorgt mettertijd voor een sneeuwbaleffect zoals alleen jrpg’s kunne doen: al snel leg je corruptie binnen de regering van Crossbell bloot, stuit je op een actieve onderwereld vol maffiosi en ontdek je een sekte die de wereld wil veroveren. Dit zijn heftige kwesties die de Trails-wereld behoorlijke diepgang geven.

Vanuit je rol bij de politieafdeling en je passie voor detectivewerk voer je talloze onderzoeken uit, waarna je zelf conclusies trekt. Het spel bevat daardoor ontzettend veel dialogen en focust nog sterker op het verhaal dan de eerdere delen. Omdat Crossbell een compacte regio beslaat, bezoek je een beperkt aantal locaties. Dit geeft je juist de kans om elke plek en elk personage grondig te leren kennen. Bovendien duiken er dagelijks nieuwe zaken op én loont het om met iedereen een praatje te maken. Crossbell City komt daardoor echt tot leven; je ziet de stad groeien terwijl de politieke druk en corruptie steeds duidelijker zichtbaar worden.

Herkenning tijdens het vechten

Hoewel de focus op het verhaal ligt, speel je zeker geen visual novel. Om andere plekken te bereiken pak je eventueel de bus, maar als je de benenwagen neemt kun je je team blijven trainen. Dan kom je immers meer dan genoeg monsters tegen om tegen te strijden. Ook sta je meer dan eens oog in oog met de maffia of ander gespuis, waardoor je dikwijls moet vechten voor je leven. Het mooie aan de gevechten is dat het duidelijk is waar de Sky-spellen vandaan komen.

De basis van de vechtsystemen is namelijk hetzelfde. Een tijdlijn toont wie wanneer aan de beurt is, inclusief actieve beurtbonussen. Je loopt naar de vijand toe en deelt een klap uit, zet een vaardigheid in of spreekt magie uit. Heel uniek is dit systeem niet meer, maar het werkt nog steeds uitstekend. Waar je in de remakes echter loopt en aanvalt binnen dezelfde beurt, kosten beide handelingen in Trails from Zero een aparte beurt. Hierdoor wordt het gevecht tactischer. Aan de andere kant telt dit deel slechts vier speelbare personages, waardoor ingewikkeld partymanagement uitblijft.

Prachtige vertoning

Ontwikkelaar PH3 Games verzorgt de moderne port en voert veel welkome quality-of-life-verbeteringen door. Zo schaalde de studio al het beeldmateriaal op naar een scherpe hd- tot 4k-resolutie. Hoewel de ontwikkelaar hiervoor AI-upscaling inzette, beoordeelden en bewerkten de ontwikkelaars elk asset naderhand handmatig. De game behoudt hierdoor een charmante, gestroomlijnde stijl. Toevoegingen zoals verbeterde anti-aliasing, realistischere schaduwen en sfeervolle lichteffecten versterken de visuals. Voor liefhebbers van het origineel biedt het menu bovendien een optie voor de authentieke pixelart of point-sampled texturen (die maken gebruik van een gpu-techniek die de textuurcoördinaten afrondt naar de dichtstbijzijnde individuele texel (textuurpixel), zonder de omliggende kleuren te mengen).

Qua vertaling leunt de game op het Geofront-project, een grootschalige fanvertaling die uitgever NIS America officieel overnam. Veelgemaakte fouten uit vroegere lokalisaties ontbreken daardoor. De audio blijft wel volledig Japans. Dat levert voor mij geen enkel probleem op, omdat ik dit soort spellen graag in de originele spreektaal speel, al vormt het voor sommige spelers wellicht een struikelblok. De stemmen sluiten in ieder geval perfect aan bij de personages. Daarnaast klinkt ook de muziek fantastisch, zoals we gewend zijn van het Falcom Sound Team JDK.

Spoed is zelden goed, maar soms wel fijn

Verder hield de ontwikkelaar duidelijk rekening met de haastige gamer. Voor zowel verkennen als vechten is er een high-speed-modus beschikbaar die de game twee of vier keer versnelt. Normaliter laat ik zulke functies links liggen, maar doordat Trails from Zero bepaalde scènes erg uitgebreid vertoont, zet ik de versnelling op een gegeven moment toch standaard aan. Zonder die optie speelt de game gelukkig erg fijn, maar die functie tilt de speelervaring naar een nog hoger niveau.

Daarnaast voegt de ontwikkelaar handige extra’s toe, zoals automatisch tekstverloop, de mogelijkheid om aanvalsanimaties over te slaan, een gespreksoverzicht voor als je te snel doorklikt, autosaves en een indicator van het afspelende muzieknummer. Dit zijn geen wereldschokkende zaken, maar ze verhogen het speelgemak aanzienlijk. En mocht je de game al op de eerste Switch gespeeld hebben, dan zet je jouw savefiles eenvoudig over. Bezit je daarnaast Trails in the Sky 1st Chapter op Nintendo’s console, dan speel je unieke conversaties en voorwerpen vrij.

Trails from Zero kopen?

Mijn aanvankelijke twijfels over de verouderde gameplay verdwenen gelukkig dus al snel. De karaktergroei van de hoofdpersonen oogt wat subtieler dan in de Liberl Arc, maar het viertal vormt een leuk team. Het verhaal pakt weliswaar minder groots uit, maar fascineert juist door de sterke politieke spanningen. Nihon Falcom maakte de juiste keuze het speelveld compact te houden, waardoor elke verandering in de wereld direct impact maakt. Dit komt niet alleen de onderdompeling te goede, maar ook de spanning die je constant opmerkt.

Het vechtsysteem toont veel overeenkomsten met de Sky-remakes, al vraagt de positionering op het veld om wat meer tactisch nadenkwerk. Trails from Zero blijft desondanks een fantastische rpg die ook prima dient als instapdeel voor nieuwkomers. De toevoegingen van PH3 Games, met name de high-speed-modus, maken de ervaring verder compleet. Hoewel de oorspronkelijke makers aangeven voor hun pensioen nog aan een remake te willen werken, raad ik de Switch 2-port nu al van harte aan. Als zoethouder, maar ook gewoon wanneer je op zoek bent naar een strakke rpg.

De uitgever heeft ons een recensiecode opgestuurd. We hebben de game gespeeld op de Nintendo Switch 2, maar je vindt hem ook op Playstation 5, Playstation 4, pc en Nintendo Switch. Je vindt de game, in een double pack, onder meer op Amazon (Switch 2 en Playstation 5) en Bol (Switch 2 en Playstation 5).

Mocht je iets kopen via de affiliatelinks, dan kan RetroReady daar een klein bedrag aan overhouden. Zodoende proberen we de site advertentievrij te houden. Mocht je dat idee en onafhankelijke media waarderen, dan kun je ons steunen op Ko-fi. Voor meer gamereviews kun je terecht in ons overzicht. Je kunt je daarnaast aanmelden voor onze Discord, waar we het over dit soort spellen en meer hebben.