Triangle Strategy wemelt van de politiek, verraad en keuzes

Triangle Strategy is een aparte naam voor een game. Dat was de eerste gedachte die ik had toen het voor het eerst aangekondigd werd. De simpele titel dekt namelijk de lading helemaal niet. In een fantasiewereld genaamd Norzelia, waarin drie landen regelmatig met elkaar op de vuist gaan wegens grondstoffen, neem jij de rol aan van Serenoa Wolffort. Erfgenaam van Huis Wolffort dat de koning van Glenbrook ondersteunt waar nodig. Dit is één van de drie landen die centraal staan. Als buurland van de Grand Duchy of Aesfrost en de Holy State of Hyzante heeft die vooral haar hand in de handel en diplomatie tussen alle partijen.

Aesfrost, dat in het noorden ligt, levert de wereld met het zeer gewilde ijzererts dat het ontgint in haar mijnen. Hyzante heeft op zijn beurt als enige land toegang tot zout. Het is door die twee grondstoffen dat beide landen geregeld met elkaar in de clinch liggen. De zogeheten Saltiron Wars is een donkere pagina in de geschiedenis en dankzij Glenbrook is er al geruime tijd een wankele overeenkomst tussen alle partijen. Serenoa is bekend met een aantal belangrijke personages in de politieke wereld. Zo is een prins van Glenbrook een van zijn beste vrienden. Daarnaast staat er een huwelijk aan te komen tussen hem en Frederica, de oudste dochter van de Aesfrost familie. Maar al vrij snel staat de dertig jaar van relatieve vrede op het spel na een mysterieuze ontdekking.

Al het goede komt in drieën

Square Enix is volledig op het driehoekidee gesprongen. Niet alleen heb je te maken met drie verschillende landen, jouw keuzes in gesprekken maken eveneens gebruik van die verhouding. Het onderliggende systeem bestaat namelijk uit drie overtuigingen: Utility, Morality en Liberty. De opties die je in elk gesprek voorgeschoteld krijgt corresponderen met die standpunten. Door dit systeem geef je vorm aan het verdere verloop van het spel.

Om überhaupt keuzes te kunnen maken in Triangle Strategy heb je op een gegeven moment de kans om de omgeving een beetje te ontdekken. Je kunt vrij rondlopen op de map, items vinden en met andere mensen praten om zo meer informatie te krijgen. Elk hoofdstuk bestaat namelijk uit drie elementen: verhaal, exploratie en gevechten. Soms zijn er zelfs meerdere veldslagen in één hoofdstuk.

Voordat we dieper duiken in het gevechtssysteem is er nog één belangrijk element waar ik het eerst over wil hebben: de Scales of Conviction. Jouw keuzes kunnen overschreven worden als je het niet voor elkaar krijgt je teamleden te overtuigen een bepaalde richting op te gaan. Democratie in een notendop zullen we maar zeggen. Dit heeft als resultaat dat je een andere weg volgt dan die van andere spelers. Het spel kent meerdere verhaallijnen en eindes, dus dat vind ik helemaal niet erg. Hierdoor komt het soms voor dat personages bij jouw groep komen en anderen weer weggaan. Mocht je meerdere keren het verhaal doorlopen, dan kun je dus andere dingen beleven.

Diepgaande en pittige gevechten

Elke strijd begint met het plaatsen van je eenheden. Je hebt vaak maar een beperkt aantal plekken en dus moet je wederom kiezen. Het spel kent geen jobsystem, zoals in Fire Emblem of vergelijkbare games, en in plaats daarvan heeft elk personage zijn of haar eigen functie. Zo heb je Erador die als tank fungeert met zijn schild, terwijl Jens een bouwer is die vallen legt of ladders maakt. Hierdoor is iedereen belangrijk en kun je je eigen strategie hanteren.

Houd daarbij je blik op de kaart. Je krijgt bonussen als je bijvoorbeeld van hogere locaties aanvalt. Eén zeer handig tactiek is het omsingelen van tegenstanders. Val je iemand aan terwijl een van jouw vechters aan de andere kant staat, dan doet die een extra aanval. Lukt dit, dan krijgen beiden de ervaringspunten. Let wel op, want de tegenstander maakt hier ook graag gebruik van. Verder is de positionering zeer belangrijk. Val je iemand in de rug aan, dan doe je meer damage, en dat levert ook de nodige Kudos op. Dit zijn extra punten die je kunt gebruiken voor het uitbreiden van vaardigheden en kennis van de wereld zelf.

Naast dit alles heeft het spel nog Quietus Points. Alle vechters hebben een aantal QP die ze nodig hebben om zo hun skills te kunnen gebruiken. Die komen per beurt terug als je ze niet gebruikt. Ik raad aan om je strategie hier omheen te bouwen. Vooral omdat een aantal vaardigheden effect heeft op de map. Dan heb ik het niet alleen over wat Jens doet met zijn vallen, maar ook over wat de magische krachten kunnen doen.

Rekening houden met de omgeving

Laat je een ijsaanval los die een groter gebied beslaat, dan blijft dat gedeelte bevroren. Gooi je daar vuur overheen, dan smelt het ijs en blijft er water achter. Water is vervolgens een zeer goede geleider voor elektriciteitsaanvallen en zo zijn er dus allerlei mogelijkheden om de tegenstander te dwarsbomen. Wat dacht je van een vuur verder duwen met behulp van wind magie?

Wat de strijd nog pittiger maakt is de kaart zelf. Alle conflicten vinden plaats op goed uitgewerkte mappen die je soms kunnen verrassen. Als je niet oplet, raak je zomaar een eenheid kwijt omdat die van een hoge positie afgeduwd werd. De valschade was net te veel op dat moment. Gelukkig heeft het spel geen permadeath, waardoor je ze de volgende missie gewoon kunt inzetten.

Als laatst wil ik nog opmerken dat je tijdens de exploratiefase toegang hebt tot een speciaal kamp. Hier kun je je eenheden upgraden, items zoals health pellets kopen, Kudos spenderen en je wapens verbeteren. Die leveren vervolgens bonussen op, zoals extra ijs- óf vuurschade, of extra gezondheid.

Heb je niet genoeg geld of grondstoffen voor die verbeteringen, dan raad ik aan om de mock battles te doen die in je kamp te vinden zijn. Alle ervaringspunten die jouw eenheden opdoen tijdens die gevechten zijn permanent. Items die je tijdens de strijd gevonden hebt daarentegen raak je kwijt.

De kunst van het oorlogvoeren

Triangle Strategy wordt, tot slot, met een prachtige grafische HD-2D-stijl weergegeven. Iets waar de studios onder Square Enix veel ervaring mee hebben ondertussen. Je kunt de omgevingen in alle pracht en praal bekijken vanuit alle hoeken en de verschillen tussen de met pixels ontworpen eenheden zijn duidelijk. Het is een stijl waar ik eerlijk gezegd maar geen genoeg van krijg. Net zoals de muziek. Die is lekker passend en bombastisch waar nodig.

Wel moet ik aangeven dat ik vooral de Japans gesproken versie gespeeld heb. De Engelse dub heb ik een kans gegeven, maar die is toch niet op het niveau van de Japanse stemacteurs. Ik vind de directie van de Engelstalige artiesten een beetje tegenvallen. Sommige emoties voelen vrij beperkt en ingedamd aan. Maar dat is het enige minpunt als ik heel eerlijk ben.

Triangle Strategy kopen?

Mocht je de game nog niet gespeeld hebben op de Nintendo Switch, die in 2022 uitkwam, en heb je wel zin in een tactische rpg, dan krijg je met Triangle Studios voor PS5 en andere platformen een verfrissend en intrigerend spel voorgeschoteld. Ik wil het liefst de vergelijking niet maken met die andere welbekende trpg van dezelfde uitgever (Final Fantasy Tactics), omdat de game volledig op eigen benen staat. Het spel is diepgaand en heel goed uitgewerkt, heeft een indrukwekkend verhaal, prachtige pixelart, levels die lijken op een diorama en een heerlijke soundtrack. Een echte aanrader, dus.

Square-Enix heeft ons een code gegeven voor deze recensie. We hebben de game gespeeld op de PlayStation 5. Voor meer gamereviews kun je terecht in ons overzicht. Je kunt je daarnaast aanmelden voor onze Discord, waar we het over dit soort spellen en meer hebben.