Ayn Odin 3 schurkt tegen perfectie aan

Niet iedereen weet misschien dat het moederbedrijf achter de Ayn Odin 3 dezelfde onderneming is die ook verantwoordelijk is voor het Retroid-merk. Daarom is het niet vreemd om te zien dat de handhelds van beide makers onderdelen delen en vergelijkbare eigenschappen hebben. Dat is misschien een beetje saai in het kader van differentiatie, maar voor de prijs doet dit waarschijnlijk wonderen. In vergelijking met Anbernic ogen de producten wellicht duur, maar je krijgt daar in veel gevallen een hoop voor terug.

Zowel Ayn als Retroid hebben bijvoorbeeld design hoog in het vaandel staan. Ook letten beide fabrikanten op de kleine dingen, die ze dan vervolgens van elkaar overnemen. Een goed voorbeeld hiervan is de vierpuntdruktoets: die van de Ayn Thor (een 3DS-achtige retrohandheld), Retroid Pocket 5, Retroid Pocket G2 en nu de Ayn Odin 3 zijn precies hetzelfde. Geen enkel punt wat mij betreft, want dit is één van de fijnste d-pads om mee te retrogamen. Maar tegelijkertijd gaat er toch iets van een merkidentiteit verloren.

Flink aan de prijs, maar het kan erger

En als je 371 euro uitgeeft aan zo’n product, met eventueel 80 euro aan btw en importkosten als je pech hebt, dan wil je wel het idee iets unieks te hebben. Dat gezegd hebbende is dit misschien een persoonlijke kanttekening – want ik ken niemand die zo veel handhelds koopt als ik en daar tegenaan loopt. De kan is groot dat wanneer je al een genoemde Retroid hebt of wellicht eerder voor de Odin 2 gegaan bent (of een versie die daarna nog verscheen), dat je de Odin 3 helemaal niet nodig hebt (als je daar al over kunt spreken…).

Voor die 370 euro, ik rond het bedrag voor het gemak even af, heb ik een variant gekocht met 12 GB aan werkgeheugen en 256 GB aan opslagruimte. Dit was nog voordat de prijzen gaan stijgen, dus in de toekomst zal de prijs toenemen. Het basismodel, met 8 GB + 128 GB, kost omgerekend 282 euro. Je betaalt hier dus met name voor de overige hardware, zoals de processor (een stevige Snapdragon Elite, die van de Galaxy S25 Ultra en Asus ROG Phone 9 Pro Edition), het amoled-display van 6 inch en de batterij van 8.000 mAh.

Groter, breder en rustiger

Dat Ayn en Retroid naar elkaar toegroeien, blijkt ook uit het ontwerp an sich. Je zou de Ayn Odin 3 het beste kunnen omschrijven als een grotere versie van de Retroid Pocket 5, Pocket G2 of Pocket 6. Meer Pocket 6 dan de andere opties, overigens, omdat de hall effect-stick nu boven de vierpuntdruktoets zit en je achterop twee extra buttons aantreft (die je zelf kunt programmeren). Dat maakt de Odin 3 een stuk geschikter voor mensen met grotere handen, die wellicht wat kramp ervaren wanneer ze op de Pocket 5 gamen.

Wat ik zelf prettig vind aan dit formaat is dat de sticks niet in de weg zitten van de andere knoppen. De zijkanten van mijn duimen komen niet constant tegen de knuppeltjes aan wanneer ik de overige knoppen wil bereiken. Bovendien prefereer ik de positie van de stick links op de Odin 3, omdat de handheld zich met name richt op 3d-games. En omdat de d-pad ook wat hoger en minder tegen de rand aan zit, ervaar ik meer rust in mijn hand. Ik hoef hem immers niet in een onnatuurlijke positie te brengen tijdens het spelen.

De nieuwe comfortkoning

Verder is alles aan de Ayn Odin 3 net even wat groter dan op de Retroid Pocket 5. De trekkers bieden een groot en soepel oppervlak voor je wijsvingers, de schouderknoppen zijn smal en breed (en maken gelukkig niet al te veel lawaai) en de pookhoedjes voelen meer aan als volwaardige consolesticks. Verder maken de vier goed bereikbare interfaceknoppen geen geluid. De actieknoppen zijn weliswaar redelijk gelijk, maar hebben toch een ander gevoel. Ze bewegen wat losser, maar dit gaat niet ten koste van de controle.

Over het algemeen ben ik zeer te spreken over het speelcomfort van de Ayn Odin 3. Dat komt door het perfect verdeelde gewicht van 387 gram, maar ook door de heuveltjes achterop. Mijn middel- en ringvingers liggen daar aangenaam op, terwijl de eerstgenoemde groep tevens gemakkelijk de achterknoppen bereikt. Daar waar ik eerder dacht dat de Retroid Pocket 5 een ongeëvenaard balans bood van ontwerp en comfort, denk ik nu dat de Odin 3 er met de titel vandoor gaat. Dit is de nieuwe comfortkoning, wat mij betreft.

Lage beeldresolutie

Het 6 inch amoled display met een hoge resolutie van 1.920 bij 1.080 pixels doet vrijwel elk spel eer aan. De kleuren spatten werkelijk waar van het scherm. Nu heeft de processor meer in zijn mars dan dit scherm kan bieden – je zou hier moeiteloos GameCube- en PS2-games in 4k kunnen spelen, bijvoorbeeld. Maar dat is nergens voor nodig, omdat de resolutie niet voorbijgaat aan full hd. Is ergens een beetje zonder van de paardenkracht, maar ik bekijk het in dit geval liever positief. Want dit biedt ook kansen.

Je hóeft namelijk niet het onderste uit de kan van de Snapdragon 8 Elite te halen om retrogames er stralend uit te laten zien, zeker niet op zo’n relatief klein scherm als dat van de Ayn Odin 3. Dat betekent ook dat de processor niet superheet hoeft te worden tijdens het spelen en dat je meer uit de batterij perst op de langere termijn. Maar als je meer zoekt dan full hd, dan heb je voorlopig pech. Want zelfs de duurste retrohandhelds moeten het zonder een hogere beeldresolutie doen, in het kader van batterijmanagement.

Games ogen en spelen soepel

Wellicht dat dat in de komende maanden beter wordt, als makers van dergelijke handhelds op zoek gaan naar nieuwe manieren om je over te halen hun producten te kopen. Gelukkig ogen retrogames niet alleen perfect (je hebt via emulators zelf invloed op de beeldverhouding en dergelijke), ook draaien ze enorm soepel. Dankzij de Snapdragon 8 Elite-cpu heeft de Ayn Odin 3 kracht in overvloed. Natuurlijk is dat deels afhankelijk van de software die je gebruikt, maar tot en met GameCube, PS2, PS Vita en 3DS gaat alles goed.

Nu kun je met de Odin 3 ook spellen van latere spelcomputers afspelen. Denk dan aan Wii U, die ook goed omgaat met iets mindere hardware, en bijvoorbeeld PlayStation 3. Maar van die consoles is nog niet echt een goede emulator beschikbaar (maar daar wordt hard aan gewerkt). Daarnaast is er ook volop ruimte voor Nintendo’s handheldhybride – ik zeg dit er maar altijd bij om de kracht en snelheid te duiden, niet om je te motiveren die console te emuleren. De Switch is niet retro en de games worden nog actief verkocht.

De terugkerende kanttekening

Bij de Ayn Odin 3 past tot slot nog een kanttekening. Want hoewel het tof is om te zien dat het systeem op Android 15 draait (de één na jongste versie op dit moment), is het tegelijkertijd ook zo dat je alles zelf in moet stellen. Daar waar Retroid je vaak aan de hand neemt bij het installeren van veelgebruikte apps en emulators, ben je bij Odin helemaal op jezelf aangewezen. Sommige mensen gedijen in die vrijheid, terwijl die voor anderen een blokkade oproept. Bedenk voor jezelf in welke categorie je valt voordat je iets koopt.

Begrijp me niet verkeerd: dit is echt geen kritiek. Maar ik ben wel van mening dat het belangrijk is om dit te vermelden, zodat je weet waar je aan begint. Je moet zelf de emulators downloaden (dit kan gelukkig via de Play Store, vanwege aanwezige certificaten) en gameback-ups leveren. Dit is geen kant-en-klaarsysteem met vooraf ingestelde mogelijkheden. Bovendien is het goed om te weten dat de batterij het lang uithoudt: op de gewone prestatiemodus kun je soms wel tot tien uur lang doorgamen. Dat is voorlopig ongeëvenaard.

De connectiviteitsopties

Tot slot wil ik niet voorbijgaan aan de mogelijkheden met betrekking tot de connectiviteit. De Ayn Odin 3 beschikt, net zoals zijn voorganger, over een koptelefoonaansluiting. Daarom ben je niet verplicht afhankelijk van bluetoothmodellen als je daar geen zin in hebt of als je nog een fijne bedrade variant gebruikt. Het apparaat is daarnaast helemaal gereed voor de toekomst met support voor zowel wifi 7 als bluetooth 6, waardoor je niet snel verlegen zit om nieuwe technologie wanneer je daar in investeert (of gaat investeren).

Via de usb-c-poort onderop, een 3.1-variant, kun je bovendien gebruikmaken van video out. Met de juiste kabel kun je de Ayn Odin 3 daardoor aan een tv of monitor koppelen en op een groter beeld spelen. Helaas heeft de handheld maar één usb-poort, waardoor je geen controller met draad kunt aansluiten – maar door de puike bluetoothverbinding en het brede assortiment aan gamecontrollers hoeft dat denk ik geen probleem te zijn. En anders kun je de Super Dock aanschaffen: ik heb het gecheckt en daar werkt die mee.

Ayn Odin 3 kopen?

Kijk, wanneer je het over 300 tot 400 euro hebt als het om retrohandhelds gaat, dan kan ik moeilijk zeggen dat je handheld x moet kopen. Want dat bepaal je ten eerste zelf en ten tweede kan ik niet in je portemonnee kijken. Maar als je deze recensie leest, dan is de kans groot dat je het apparaat op het oog hebt en je op zoek bent naar advies of ervaringen. Mijn conclusie voor nu is dat de Odin 3 een fijne, tegen perfectie aanschurkende Android-handheld is, die als grootste minpunt zijn forse prijskaart heeft.

Wanneer je bereid bent 400 euro aan een retrohandheld uit te geven, dan heb je geld zat en hecht je waarde aan ontwerp, comfort en prestatie en het liefst in een zo goed als mogelijk pakket. Ik denk dat je dat heel goed vindt bij de Ayn Odin 3. Als het je puur om de verhouding prestatie-prijs gaat, dan is de Retroid Pocket 5 nog steeds een aanrader. En anders kun je beter doorsparen voor een handheld-pc met SteamOS aan boord — al lijkt dat OS ook naar ARM-systemen zoals de Odin te komen…

De Ayn Odin 3 is onder meer te koop bij de Nederlandse webshop RetroGear. Mocht je iets kopen via de affiliatelinks, dan kan RetroReady daar een klein bedrag aan overhouden, terwijl het jou niets extra kost. Als je op tijd besteld, heb je hem morgen al in huis. En als er wat is, heb je toegang tot een strakke klantenservice (waar het nog wel eens aan schort als je met Chinese partijen dealt…). Neem voor meer reviews ons handheldarchief door en meld je ook aan voor onze Discord om in contact te komen met meer mensen die van dit soort handhelds houden.