Prince of Persia: The Sands of Time verdient beter
Prince of Persia: The Sands of Time zou een remake krijgen, maar die plannen zijn geannuleerd. En dat is eeuwig zonde, aangezien je de game niet in een goede staat op moderne systemen kunt spelen. Je moet écht het origineel hebben om hiervan te genieten.
Met het nieuws dat de Prince of Persia: The Sands of Time-remake geannuleerd is, beginnen mijn vingers te kriebelen. Ik heb mooie herinneringen aan het origineel en keek dan ook uit naar de nieuwe versie. Het is duidelijk dat ik daar niet de enige in ben, want op het internet lees je veel onvrede over de ontwikkelingen bij Ubisoft. Maar waarom is het eigenlijk zo jammer dat de remake er niet gaat komen en wat heeft het origineel nou precies betekend voor de gamesindustrie?
Nadat de eerste twee games over de prins erg succesvol waren, dankzij de vloeiende, cinematografische animaties (via rotoscoping) en een uitdagende mix van nauwkeurige platformactie en puzzels in een sfeervolle Arabische setting, besluit de uitgever destijds dat het nieuwe deel 3d moet worden. Helaas wordt dit een technische en commerciële flop, waarbij de serie een stille dood lijkt te sterven. Ontwikkelaar en uitgever Ubisoft ziet er echter nog potentie in en koopt de rechten op. Na vier jaar ontwikkeltijd komt de eerste Prince of Persia uit onder nieuw leiderschap, met de subtitel The Sands of Time.
Een nieuw tijdperk
Vlak voor de overname ontwikkelt Ubisoft de Jade Engine voor Beyond Good & Evil. De engine is veelzijdig en wordt bekend om het kunnen tonen van filmische momenten en grootschalige actie. Aangezien de eerste twee Prince of Persia-games bejubeld worden om de realistische animaties, blijken The Sands of Time en Jade Engine voor elkaar gemaakt te zijn. Dit merk je bijvoorbeeld in de vloeiende overgangen van het sprinten naar over de muren rennen en vervolgens in een actievol gevecht belanden. Dit zijn typische momenten waar de serie uiteindelijk bekend om gaat staan.
Daarnaast heeft The Sands of Time nog een opvallend onderdeel: het terugspoelmechanisme. Ubisoft heeft in de smiezen dat een 3d-platformer al snel te kampen heeft met een belemmerende camera. Hoe erg een ontwikkelaar zijn best doet om dit aspect zo goed mogelijk te maken, in 3d gebeurt het altijd nog dat de speler verkeerd springt doordat de omgeving niet duidelijk genoeg in beeld komt. Om die frustratie tegen te gaan, voegt de ontwikkelaar een functie toe waarmee je de tijd kunt terugdraaien. Maak je een verkeerde beweging, dan ga je een paar seconden terug in de tijd en kun je het opnieuw proberen. Toentertijd een revolutionair onderdeel, waarmee Prince of Persia: The Sands of Time echt opvalt.
Verder in de tijd
Helaas heeft de Jade Engine ook wat gebreken. Zo kun je er vloeiende en filmische actiemomenten mee krijgen, maar is de engine niet krachtig genoeg om meer dan één ruimte tegelijkertijd te presenteren. Hierdoor bestaat Prince of Persia: The Sands of Time uit losse ruimtes, die via aparte, smalle gangen aan elkaar gekoppeld zijn. Wanneer je van gebied naar gebied trekt, dan merk je dat door de (overigens zeer korte) laadschermen tussendoor. Desondanks is de game een regelrecht succes en verschijnen er twee succesvolle vervolgen: Warrior Within en The Two Thrones.
De opvolgers blijken wel een aangepaste gamebasis nodig te hebben, aangezien ze een uitgebreider vechtsysteem, complexere omgevingen en een sluipsysteem krijgen. Ubisoft blijft echter met de Jade Engine werken. Nadat de uitgever klaar is met de nieuwe Prince of Persia-trilogie, besluit die te werken aan een compleet nieuw deel — waarin het sluipen centraal staat. Inmiddels vindt Jade een opvolger in de Anvil Engine, waardoor Ubisoft de gebieden groter en het parcoursonderdeel soepeler kan maken. Het bedrijf besluit echter dat het spel minder als Prince of Persia aanvoelt, waarna de game verandert in de eerste Assassin’s Creed. Ja, een groot geheim is dit niet, maar The Sands of Time heeft uiteindelijk geleid tot een ander succesverhaal van de Franse ontwikkelaar annex uitgever.
Heerst er een vloek op de remake?
Ubisoft weet echter dat gamers warme gevoelens overhouden aan The Sands of Time. Daarom komt in 2020 naar buiten dat twee ontwikkelaars in India, Ubisoft Pune en Mumbai, werken aan een remake van dat Prince of Persia-deel. De ontwikkeling vordert gestaag en ze hebben zelfs al een trailer uitgebracht, maar de eerste beelden worden zeer slecht ontvangen door de fans van de serie. De remake ziet er namelijk uit als een tien jaar oud spel. Ubisoft besluit daarom nog wat langer aan de game te werken, waardoor die de game voor een onbepaalde tijd uitstelt.
Iets meer dan een jaar later verschijnt er eindelijk een update. Ubisoft Montreal neemt namelijk het stokje over van de Indiase collega’s. Dat betekent in dit geval ook dat het team helemaal opnieuw begint met het project. Vervolgens duurt het twee jaar voordat we wederom wat horen, maar halverwege 2024 verschijnt er een teaser met de nieuwe releasedatum van 2026. Het lijkt nu echt te gaan gebeuren. Helaas ontstaan er eind 2025 geruchten dat er binnen de ontwikkelstudio veel miscommunicatie is en dat de eerste playtests ondermaats zijn. Wanneer begin 2026 bekend wordt dat Ubisoft een reorganisatie ondergaat, wordt er ook besloten dat de Sands of Time-remake te veel geld kost en dat de studio met de ontwikkeling stopt.
Prince of Persia: The Sands of Time nog speelbaar?
Bij mij komt dat nieuws binnen als een flinke domper, want ik zat echt op die remake te wachten. Na het nieuws besluit ik daarom eens te kijken hoe het ervoor staat met de kwaliteit van de Prince of Persia: The Sands of Time die je op Steam aanschaft. Toevallig is die versie in de aanbieding voor 2 euro, waardoor die haast niet tegen kan vallen, toch? Nadat ik de game geïnstalleerd heb op mijn Steam Deck, blijkt echter al snel dat die net zo vervloekt is als de remake. Het spel heeft last van glitches, ondersteunt controllers niet goed en presenteert een sloot aan audiovisuele problemen. Ja, er bestaan mods, maar die lossen niet alle euvels op. Om over de Windows-versie nog maar te zwijgen, waar ik niet eens de controller aan de praat krijg.
Hoewel The Sands of Time daarmee wel speelbaar blijft in 2026, is de kwaliteit niets om over naar huis te schrijven. Vooral de camera werkt niet mee en ik merk nog steeds problemen met de controller. En dat is jammer, want ondanks de mankementen voel ik aan alles dat de game nog steeds het beleven waard is. De gameplay voelt allesbehalve verouderd aan, de graphics kunnen ook nog prima mee voor een game die in 2003 verscheen en de sfeer is nog steeds magisch.
Heel de ervaring maakt de annulering van de remake daardoor alleen maar pijnlijker. Het is duidelijk dat Prince of Persia: The Sands of Time een tijdloze klassieker is. Maar om tot die conclusie te komen, is het beter om het spel op de originele platformen te spelen (zoals een GameCube of een PlayStation 2). Niet iedereen heeft die meer en ook niet iedereen wil zich wagen aan emulatie — daarom hoop ik dat Ubisoft in de toekomst het project nog een kans geeft.
Voor meer blogs, verslagen en achtergrondverhalen kun je terecht in ons overzicht. Ook hebben we flink wat reviews klaarstaan, van allerlei hardwareproducten en natuurlijk games die al dan niet de moeite waard zijn. Daarnaast kun je je aanmelden voor de Discord-server van RetroReady.
