Utawarerumono: Past and Present Rediscovered kroont een waardig afscheid

De serie kent een opmerkelijk begin: Utawarerumono verscheen in 2002 als een erotische visual novel op de pc. Ontwikkelaar Aquaplus (toen nog Leaf) combineerde het interactieve verhaal met tactische rpg-gevechten, vergelijkbaar met titels als Final Fantasy Tactics. Hierdoor werd het spel interessanter voor een breder publiek, al kwam het enkel in Japan uit.

Dertien jaar na het origineel werden gamers verrast met een tweede en het jaar daarop met een derde deel. Beide games kwamen ook naar Amerika en Europa, waardoor er een nieuwe groep fans ontstond. Hoewel de serie een niche vult, bleek die populair genoeg voor een heruitgave van het eerste spel (zonder de expliciete scènes), gevolgd door drie spin-offs.

Een succesvolle overstap

In 2022 maakte Aquaplus een zijstap binnen de hoofdserie. Met Monochrome Mobius: Rights and Wrongs Forgotten kregen we een verhaal met personages die je in de eerste delen als npc tegenkwam. Het speelt zich af tussen het eerste en tweede deel en heeft veel haakjes met het hoofdverhaal, waardoor de ervaring een stuk dieper is. Ook stapt de ontwikkelaar af van het tactische gedeelte en is de game meer een jrpg met visual novel-aspecten geworden. Een goede zet; de uitvoering voelt weliswaar wat ruw aan, maar de transitie bevalt goed bij de fans.

En dan komen we in het heden aan met Utawarerumono: Past and Present Rediscovered. De naam Utawarerumono keert terug in de titel, maar het spel is een direct vervolg op Monochrome Mobius. We springen een beetje de toekomst in en zien hoe iedereen uit het vorige verhaal zijn leven doorzet. Er gebeuren echter plotseling vreemde dingen, waarbij de helden wederom bijeenkomen. De groep is terug bij elkaar en krijgt de opdracht van de Mikado, de leider van het rijk, uit te zoeken wat de oorzaak van alle problemen is. Wat als een vrij onschuldige situatie begint, groeit al snel uit tot een epische climax vol met onder andere politiek, relaties en legendes.

Een traag begin

De nieuwe game begint als een visual novel. Zo is het verhaal erg goed uitgewerkt, inclusief de kleine gebeurtenissen, persoonlijke groei en onderlinge relaties. Dit heeft echter ook een keerzijde: de pacing (snelheid waarmee het spel vordert) is niet altijd in balans. Zo krijg je in de eerste vier uur vrijwel alleen cutscenes te zien en teisteren de uren daarna je met een trage start van het missiesysteem.

Je wordt veel heen en weer gestuurd voor kleine taken, waardoor je nog niet erg betrokken wordt in het verhaal en bijbehorende actie. Als je hier doorheen bijt, dan word je gelukkig wel getrakteerd op sensatie. De vertelling wordt erg emotioneel en de actievolle momenten volgen elkaar in hoog tempo op. Utawarerumono: Past and Present Rediscovered begint dus erg traag, maar levert een echte knaller op wanneer je het einde bereikt.

Wat is er nieuw?

Heb je Monochrome Mobius gespeeld, dan voelt veel vertrouwd aan. Aquaplus hergebruikt een groot deel van de assets, al zijn ze wel licht opgepoetst. Hierdoor ziet het spel er beter uit dan zijn voorganger, al loopt het grafisch nog steeds achter op andere grote rpg-series. Ook het vechtsysteem keert terug, maar dan met de nodige verfijningen.

De gevechten draaien om het een ringsysteem. Linksboven zie je drie ringen met daarop de strijders en vijanden. Per beurt schuift iedereen kloksgewijs op en zodra iemand het startpunt bereikt, is diegene aan de beurt. Door acties uit te voeren verplaats je je naar een ring in het midden of juist naar buiten. De binnenste ring is het kleinst, waardoor je sneller aan de beurt bent. Het limiet op het aantal strijders per ring zorgt echter voor een tactische laag tijdens de gevechten. Je kunt niet heel de tijd aan de binnenkant actief zijn, bijvoorbeeld.

Grinden is verleden tijd

Strategie speelt een grotere rol dan bij de voorgangers. Je plaatst buffs en debuffs op de ringen, houdt de moraalmeter hoog en vult ondertussen je Zeal-meter. Heb je genoeg Zeal gespaard? Dan ontgrendel je nieuwe opties: van krachtigere aanvallen tot het verplaatsen naar een kleinere ring of zelfs transformaties waarmee je ultieme vaardigheden krijgt. Tot slot is er de robotpop Halu. Door Halu vooraf in te stellen met passieve en actieve vaardigheden en op het juiste moment in te zetten, krijg je de nodige extra boosts voor het winnen van het gevecht.

Het grootste kritiekpunt op het vorige deel was de noodzaak om eindeloos te grinden. Aquaplus luistert naar die feedback en introduceert daarom Area Rulers. Per gebied zie je precies hoeveel vijanden je moet verslaan voordat er een minibaas verschijnt. Versla je die sterkere vijand, dan incasseer je bonusbeloningen. Dankzij de minimap zie je elk verzamelobject en elke vijand direct staan. Bovendien is de Quick Kill mogelijk: hiermee versla je vijanden op de wereldmap met één klap. Je krijgt alsnog de volledige hoeveelheid ervaringspunten en voorwerpen, waardoor je niet langer nodeloos gevecht na gevecht voert.

Utawarerumono: Past and Present Rediscovered kopen?

Ik ben erg gecharmeerd van de gevechten. In het begin lijkt het ringsysteem vrij oppervlakkig en dacht ik dat de effecten van het verslaan van de Area Ruler de balans verstoort. Gelukkig blijkt al snel dat beide vermoedens onterecht zijn. Zodra de vijanden sterker worden ontdek je de ware diepgang van de ringen gecombineerd met de moraal- en Zeal-meters. En de Quick Kills zijn goed gedoseerd, waardoor er een mooi balans ontstaat in de gevechten en daarbuiten.

Utawarerumono: Past and Present Rediscovered heeft wel wat minpunten, maar die zijn klein. Grafisch kan het op sommige punten beter, de pacing is niet altijd lekker en het lopen op de wereldmap gaat vrij snel met als gevolg dat je soms per abuis tegen een vijand aanloopt. Daarnaast verwacht het spel dat je de andere spellen in de serie, met name Monochrome Mobius, gespeeld hebt. Er worden veel namen en termen gebruikt die je in het begin niets zeggen als dit je eerste deel is. Buiten die punten om is Utawarerumono: Past and Present Rediscovered een sterke rpg die uitblinkt in een diepgaand en emotioneel verhaal, met een interessant vechtsysteem. Het is Aquaplus dan ook gelukt om een waardig eind van de serie af te leveren.

We hebben een code van de uitgever gekregen voor het schrijven van de review. We hebben de game gespeeld op de Steam Deck. Voor meer gamereviews kun je terecht in ons overzicht. Je kunt je daarnaast aanmelden voor onze Discord, waar we het over dit soort spellen en meer hebben.