Tales of Eternia Remastered vergt wat geduld, maar blijft het waard

Met Tales of Eternia Remastered laat Bandai Namco zien dat het luistert naar z’n spelers. De studio viert namelijk het dertigjarige jubileum van de Tales of-serie door allerlei remasters uit te brengen. Zo zagen we al Tales of Graces f, Xillia, Berseria en Arise voorbijkomen. De oplettende lezer heeft het al door: dit zijn allerlei recente delen. Hoewel de games goed ontvangen worden, kwam er wel kritiek dat de oude titels ontbraken. En juist op die remasters zitten fans te wachten. Bandai Namco verraste ons dan ook door aan te kondigen dat de volgende remaster Tales of Eternia zou worden; het derde deel in de reeks.

Tales of Eternia verscheen eind 2000 in Japan op de Playstation 1. Pas vijf jaar later kreeg Europa het spel ook, waarna nog geen half jaar later het spel ook een port op de Playstation Portable kreeg. De game was het wachten wel waard, aangezien veel spelers het derde deel zien als een favoriet. Fans beschouwen het spel zelfs als het hoogtepunt van het 32-bits-tijdperk en het succes leidde tot onder andere een eigen anime. Het is dus niet zo vreemd dat Bandai Namco kiest voor Tales of Eternia als volgende remaster.

Verhalen uit de jaren negentig

In Tales of Eternia volg je de jongen Reid en zijn jeugdvriendin Farah die wonen op Eternia. De planeet bestaat uit twee continenten die boven elkaar zweven en al honderden jaren geen contact meer met elkaar hebben. Het verhaal gaat dan ook dat de inwoners van het andere continent barbaars en kwaadaardig zijn. Op een dag valt er een ruimteschip uit de lucht en bij het onderzoeken treffen Reid en Farah het geheimzinnige meisje Meredy aan. Ze blijkt een andere taal te spreken, waardoor het duo op zoek moet gaan naar een andere jeugdvriend die die taal ook spreekt. Als snel blijkt natuurlijk dat ze van het andere continent komt en dat Eternia in gevaar is. Beide landvlaktes bewegen naar elkaar toe, wat een catastrofale botsing als resultaat zal hebben.

Aan jou de taak dit te voorkomen, en dat is niet de enige cliché die je tegenkomt in Tales of Eternia Remastered. Maar ik val daar niet over, aangezien alles juist lekker heel erg jaren negentig aanvoelt: lekker fout en toch vermakelijk. De artwork in de tussenstukjes doet dan ook enorm denken aan anime uit dat tijdperk. Verder is het spel gehuld in prachtige, schilderachtige achtergronden, gepaard met personages in stijlvolle pixelart en af en toe een 3d-animatie. Dat zijn dus vier presentaties in één spel; dat klinkt misschien als een rommelige aankleding, maar niets is minder waar. Ook al is het wel even wennen.

De basis van veel vechtsystemen

Ondertussen is Tales of Eternia Remastered op veel vlakken een typische Tales of-game. Het opvallendste verschil met de nieuwere delen is echter dat de gevechten tweedimensionaal zijn. Je beweegt dus puur van links naar rechts en het ontwijken van aanvallen is daardoor meer een kwestie van de juiste timing. Maar vergis je niet: het betekent niet dat het vechtsysteem simpel is. Dankzij het bekende (Aggressive) Linear Motion Battle System (waar alle opvolgende delen een afgeleid vechtsysteem van hebben) zit er nog aardig wat diepgang in.

Je bestuurt een personage (standaard Reid, maar je kunt wisselen) die automatisch richting de vijand loopt wanneer je een aanval initieert. Door de aanvalsknop met een richting te combineren, voer je verschillende soorten slagen uit. Hetzelfde geldt voor de vaardighedenknop, die je combineert met de vierpuntsdruktoets. Zo zijn er acht verschillende aanvallen die je kunt uitvoeren. Buiten het gevecht kun je de vaardigheden wisselen, waardoor je veel verschillende combinaties kunt maken. Waar je ook op moet letten zijn de steek- en slagaanvallen. Je bouwt beide statistieken op, waardoor bepaalde charges op dat moment sterker of zwakker kunnen zijn. Vijanden kunnen op hun beurt daar beter tegen of hebben er juist een zwakte voor.

De verborgen diepgang

Het wisselen tussen vaardigheden, het trainen van de attacks en het slim gebruiken van steek- of slagaanvallen is belangrijk. In het begin kun je nog gemakkelijk willekeurig knoppen indrukken en winnen, maar later doe je dan echter ineens nauwelijks tot geen schade meer. Er komt daardoor dus meer tactiek bij kijken dan dat het op het eerste gezicht lijkt. Ook de wapens en uitrustingen helpen mee met de diepgang. Een gevonden wapen kan misschien betere statistieken hebben, maar vaak zorgen hun attributen ervoor dat het voorwerp op dat moment niet bruikbaar is. Zo tref je vuurwapens aan in een vulkaan, waarmee je vijanden juist geneest. Het is dan de bedoeling dat je ze natuurlijk op een later moment gebruikt.

De verborgen diepgang is misschien wel een valkuil van het spel. Ik kan mij herinneren dat ik het spel op de Playstation Portable speelde, maar al snel uitgekeken was. Nu met de remaster ervaar ik bijna hetzelfde, maar zet ik toch door. Zodra je het systeem beter begint te begrijpen en je meer vrijspeelt, ontdek je pas de echte charme — maar het moet wel echt klikken. Je moet dus even door het begin heen bijten, maar daarna raak je zeker overtuigd en zoek je alle mogelijke combinaties tussen aanvallen en wapens op.

Een waslijst aan verbeteringen

Zoals we inmiddels gewend zijn, brengt Bandai Namco een enorme lijst aan quality-of-life-verbeteringen aan bij de remaster. Daar zitten veel kleine aanpassingen tussen, zoals een autosave of het kunnen overslaan van filmpjes, maar ook een aantal grotere. De fijnste toevoeging zijn de missiemarkeringen. In het origineel moest je de weg vinden door goed naar gesprekken te luisteren en vooral door op ontdekking te gaan. Het heeft z’n charme, maar het kan tegelijkertijd ook veel frustratie opleveren wanneer je gewoon even rustig wil gamen. Dankzij de aanwijzingen in de remaster weet je gelukkig meteen waar je moet zijn. De game maakt daarbij onderscheid tussen hoofd- en zijmissies, speciale voorwerpen en meer. Ja, Tales of Eternia Remastered wordt zodoende een stuk gemakkelijker, maar ook gewoon een stuk fijner om doorheen te spelen.

Verder kun je gevechten nu met een druk op de knop automatisch laten verlopen, wat handig is als je steeds tegen dezelfde vijanden vecht. Maar aan de beginnende gamer (of degene die gewoon niet zo goed is) is ook gedacht. Je kunt bijvoorbeeld een gevecht of een minigame meteen opnieuw spelen, mocht het misgaan. Je hoeft daarbij niet eerst de laatste opslagbestand opnieuw te laden. Wil je vooraf al instellen dat het spel gemakkelijker is? Dan kun je het boostscherm gebruiken, vergelijkbaar met de Grade Shop uit andere delen. Daar kun je bijvoorbeeld aangeven dat je dubbele ervaringspunten of meer geld wil verdienen, meer schade doet, et cetera. Ook als je de game al kent, hoef je daardoor niet urenlang te grinden.

Tales of Eternia Remastered kopen?

Of Tales of Eternia Remastered echt iets voor iedereen is, is misschien een tweede — alle verbeteringen even daargelaten. Want tussen dit deel en de voorgaande remasters en nieuwe games bestaat namelijk een groot gat als het gaat om graphics en gameplay. Ben je recentelijk ingestapt, dan zorgt dat misschien voor een soort cultuurschok. Het is echter wel een ervaring die niet zonder reden als een van de beste beschouwd wordt. Een groot aantal eigenschappen zijn weliswaar niet zo verfijnd als je nu gewend bent, maar dan nog zou je de basis die het neerzet kunnen waarderen voor wat het is. Bovendien legt het spel zijn ziel pas echt bloot naarmate je verder komt. Heb je dat geduld of ben je een rpg-liefhebber van de oude stempel, dan blijft Tales of Eternia een toffe rpg.

De remaster maakt de ervaring in elk geval op veel vlakken een stuk toegankelijker. De iets wat trage start blijft, maar de meeste ruwe randen zijn inmiddels geslepen. Met als hoogtepunten de missiemarkeringen, de herstartfunctie en het boostmenu heeft Bandai Namco prima werk afgeleverd. De makers hebben gelukkig geluisterd naar de fans en hebben dit keer een oude game gepakt, er hun bekende en succesvolle saus overheen gegooid en daarmee het spel voor zowel de veteranen als nieuwkomers toegankelijker gemaakt. Zo zien we dat graag. Laten we nu hopen dat de volgende remaster een deel betreft dat niet in Europa verschenen is, zoals Tales of Destiny, Tales of Rebirth of Tales of Innocence. Dat zou helemaal geweldig zijn.

Bandai Namco heeft ons een recensiecode gegeven voor deze review. We hebben de game gespeeld op de Steam Deck, maar je treft hem ook aan op Playstation, Xbox en beide Nintendo Switch-consoles. Je koopt hem onder meer via Bol.com (voor Switch, Switch 2 en PS5) of Amazon (ook voor Switch, Switch 2 of PS5). Mocht je iets kopen via de affiliatelinks, dan kan RetroReady daar een klein bedrag aan overhouden.

Zodoende hopen we het online magazine advertentievrij te houden. Mocht je dat idee en onafhankelijke media waarderen, dan kun je ons steunen op Ko-fi. Voor meer gamereviews kun je terecht in ons overzicht. Je kunt je daarnaast aanmelden voor onze Discord, waar we het over dit soort spellen en meer hebben.