Ayaneo Pocket DS biedt te veel van het goede

Nadat we op RetroReady eerder aandacht besteedden aan de Ayn Thor, OneXSugar Sugar 1 en de Retroid Dual Screen Add-on, is het nu de beurt aan de Ayaneo Pocket DS. 2025 zal de boeken ingaan als het jaar waarin gamen op twee schermen op het een handheld terugkeerde – en voorlopig zijn we nog niet klaar. Want onder meer Anbernic moet zijn RG DS nog uitbrengen, op moment van schrijven, en daarna zal er ongetwijfeld nog een partij volgen. Want tot nu toe zien we vooral dure dual screen handhelds.

De Ayn Thor heeft me iets meer dan 400 euro gekost, terwijl de Sugar 1 de kroon spant met bijna 700 euro. Dat gaat echt nergens over. Omdat ik de Ayaneo Pocket DS via Indiegogo ‘steunde’ (laten we het beestje bij zijn naam noemen: dat is een vooruitbestelling), kreeg ik een flinke korting. Normaliter kost het model dat ik kocht (12 GB aan werkgeheugen en 256 GB aan opslagruimte) 559 dollar (485 euro), maar ik betaalde 439 dollar (of 414 euro). Met btw en import erbij kom je al gauw rond de 500 euro uit.

Allemaal voordelen

Maar als je de handheld nu zou bestellen, dan ga je over de 600 euro heen. Voor dat soort bedragen kun je wellicht beter gewoon originele hardware of een handheld-pc kopen, zoals een Steam Deck of ROG Ally X. Heck, zelfs een Nintendo Switch 2 zou een betere deal zijn, afhankelijk van de spellen die je zou willen spelen. Met een Nintendo Switch Online-abonnement kun je namelijk gewoon een grote selectie aan retrogames spelen, die uitkwamen voor de GameCube, Nintendo 64 en eerder.

Maar goed, ik ga er even van uit dat je op zoek bent naar een systeem waarmee je, ongeacht de kosten, heel prettig je Nintendo DS- en Nintendo 3DS-games kunt spelen. Nu kan dat in principe al op de Ayn Thor, die een zeer capabele chipset heeft voor dergelijke titels. Je kunt ze in een verhoogde resolutie spelen, RetroAchievements halen (als dat je ding is) en genieten van technisch mooiere schermen dan op de originele hardware. Allemaal voordelen waarvan ik best wil accepteren dat ik daar voor moet betalen.

Veel kwaliteit

Wat iemand bereid is te betalen, hangt af van veel factoren. Maar dat je met de Ayaneo Pocket DS veel kwaliteit in huis haalt, dat staat buiten kijf. Het apparaat beschikt over de krachtige Qualcomm Snapdragon G3X Gen 2, die je ook aantreft in high-end handhelds als Ayaneo Pocket S, Pocket Evo, Pocket DMG en Pocket Ace. Met 12 GB aan werkgeheugen aan boord kun je ook gewoon alle retrogames spelen die je wil. Tot en met Wii U en net iets verder (maar da’s natuurlijk geen retroconsole).

Ik heb bewust gekozen voor 12 GB. Niet omdat ik Switch-spellen wil spellen, want dat doe ik op de Switch 2 met veel betere resultaten. Maar omdat ik graag net even wat meer in huis haal dan nodig. In principe is 8 GB voldoende voor DS, 3DS en Wii U; maar om toch te voorkomen dat je snel tegen een plafond aan loopt, kun je, mits je portemonnee het toelaat, net een stapje hoger gaan. Dan heb je ook meer opslagruimte voor je games en dat is geen overbodige luxe. Al gebruik ik zelf daar een micro-sd-kaartje voor, puur uit gemak.

Hoogwaardig en premium

Goed, als het gaat om emulatiekwaliteit, dan ontzien de Thor en Pocket DS elkaar bijna niet. De Pocket DS zal het net wat beter doen, omdat de Snapdragon G3X Gen 2 echt op gaming gericht is. Mocht je de Ayaneo Pocket DS op het oog hebben, dan is dat om andere redenen. Zoals het ontwerp, de grotere schermen of het gevoel van de knoppen. Deze dual screen handheld is ontzettend groot en met een gewicht 540 gram ook behoorlijk zwaar te noemen. Uren achter elkaar gamen is daardoor niet echt een optie.

Desondanks vind ik dat de Ayaneo Pocket DS lekker in de hand ligt. Achterop zitten rondingen waar je vingers op rusten, waardoor je niet het idee hebt een blok vast te houden. De kunststof behuizing onderop voelt lekker zacht en hoogwaardig aan, terwijl de aluminium buitenkant van het bovenste deel keer op keer verrast met zijn koelte. Het scharnier biedt twee vaste standen aan: dicht en helemaal naar achteren. Voor de rest ben je helemaal vrij om de hoek te bepalen, maar daarin ligt wel wat gevaar op de loer, helaas.

Het koude aluminium

Bij de Ayn Thor, en de verschillende DS- en 3DS-modellen van Nintendo, klik je dat bovenste scherm in een aantal vooraf bepaalde standen. Nu kunnen die wel lam worden, maar dat duurt, in mijn ervaring, jaren. Zonder die ingebouwde kijkhoeken heb je kans dat zo’n vouwsysteem veel eerder het loodje legt. Dat is iets wat we op de langere termijn moeten bekijken en waar ik nu nog geen uitspraak over kan doen. Na twee weken gamen merk ik er in elk geval nog niets van en vind ik het wel fijn dat ik zelf helemaal de hoek kan bepalen.

Niet alleen omdat ik het scherm dan aan mijn zicht kan aanpassen en ik niet moeilijk hoef te doen met de positie van mijn handen. Maar ook omdat het bovenste scherm een beetje in de weg zit van de schouderknoppen (L en R). Wanneer je het display te ver naar achteren duwt, dan voel je de hoeken van het koude aluminium constant tegen je vingertoppen schuren. Dat is me nog niet eerder opgevallen met andere handhelds die twee schermen hebben. Gelukkig zijn de triggers lekker breed en diep en drukgevoelig. Niets op aan te merken.

Daar kom je niet onderuit

Andere knoppen laten ook net iets te wensen over. Ik vind namelijk de actieknoppen en de vierpuntdruktoets net iets te diep in de behuizing zitten. Eerlijk is eerlijk: je hoeft geen moment te twijfelen over het indrukken en de Pocket DS registreert die input voortreffelijk. Maar de afstand die de buttons afleggen zijn gevoelsmatig kort. Dat doet de Ayn Thor toch een stuk beter. De d-pad van de Pocket Ace rolt niet echt lekker, maar die van de Pocket DS rolt helemaal niet – en je moet echt even wennen aan de subtiele kanteling.

Voor zover ik kan beoordelen hebben zowel de Ace als de DS van Ayaneo dezelfde sticks. Ze zijn kleiner dan ik fijn vind, maar bieden wel een enorme hoeveelheid bewegingsruimte. Ze registeren kleine bewegingen moeiteloos. Als er iets misgaat, dan kan ik in elk geval niet claimen dat het “aan de controller ligt”, want dat is niet eerlijk. Ik vind ze bovendien goed bereikbaar, al moet je voor de rechterstick je hand nog net in een krampachtige positie houden. Inmiddels heb ik geaccepteerd dat je daar op een handheld niet altijd onderuit komt.

Extra knoppen en nog over de klep…

Onder het onderste scherm, dat overigens een perfecte 4:3-verhouding heeft en geen zwarte balken laat zien bij DS-games, zit nog een slaat aan andere knoppen. Daardoor zijn de zijkanten ontdaan van fratsen, maar ik ben er nog niet over uit of ik dit een goede oplossing vind. Nu gebeurt er wel erg veel onderin en het is ook niet meteen logisch welke knop wat precies doet. Om ze te bereiken moet je je hand of de handheld fysiek verplaatsen. Niet onoverkomelijk, maar in een ideale handheldwereld hoeft dit niet.

En we blijven nog heel even bij de hardware (zoals in andere artikelen aangegeven ga ik daar dieper op in naarmate handhelds duurder worden), want ik heb nog een dingetje betreffende de klep. Net als bij de Ayn Thor sluit die namelijk niet helemaal. De opening is kleiner dan bij de concurrent, maar toch kan er viezigheid tussenkomen en dat vind ik geen prettig idee. Daarnaast kost het me best wat moeite het bovenste deel open te klappen, omdat het scharnier toch vrij stug is. Dat moet je nu nog echt met twee handen doen.

De software-ervaring

Nu de hardware uitgebreid aan bod gekomen is, is het tijd voor de software. De Ayaneo Pocket DS draait op Android 13. Dat is een oudere versie (momenteel is Android 16 in opmars), die gelukkig nog volop ondersteund wordt. Ik plaats hier dezelfde kanttekening bij als bij de Thor. Voorlopig kun je hier nog mee uit de voeten, maar de vraag is voor hoe lang. Na een aantal jaar trekt Google de stekker uit de ondersteuning voor bepaalde Android-versies en vanaf dat moment is gokken welke apps nog blijven werken daarna.

Over dezelfde kanttekeningen gesproken: zoals vaker bij Ayaneo-systemen levert de fabrikant zijn eigen softwareschil mee. Dit is Ayaneo Space, waarmee je, in theorie, snel bepaalde games, emulators en diensten moet kunnen opstarten. Dit vergt wat initiële inspanning van jou als gebruiker en de vraag is altijd of de handheld die energie waard is. Aangezien er vaak haken en ogen aan de software-ervaring zitten, vind ik zelf van niet. En daarom houd ik het op de standaardweergave, waarbij ik zelf apps open vanaf het thuisscherm.

Flinke potentie, maar…

Dat betekent niet dat je nooit in aanraking komt met de Ayaneo-software. Want op het onderste scherm kun je een uitgebreid overzicht oproepen van systeemprestaties, cpu-temperatuur, instellingen met betrekking tot knoppen en pookjes en nog veel meer. Superhandig, ware het niet voor het feit dat dat programma bij mij constant vastloopt. Ik heb tijdens het testen twee updates ontvangen en geïnstalleerd, maar die lijken de problemen niet te verhelpen. Ontzettend zonde, want het onderdeel heeft flink wat potentie.

Verder krijg je te maken met een twee interface; een soort verlening van het snelmenu. Daar kun je het volume beheren en zowel de helderheid van het bovenste als onderste display instellen. Opvallend is dat die de instellingen voor het kleine scherm niet onthoudt nadat je het systeem aanzet of uit de slaapstand haalt, waardoor die altijd op de maximale helderheid staat. Gelukkig loopt dit onderdeel tenminste niet vast, denk ik dan maar, maar dan ligt de balk wel erg laag. Qua software kan Ayaneo nog flink wat verbeteren.

Retrogames spelen

Gelukkig stelt de Ayaneo Pocket DS qua games emuleren niet teleur. Zoals gezegd kun je hier heel fijn de games van de Nintendo DS, Nintendo 3DS en zelfs de Wii U op emuleren, en alle consoles die daarvoor uitkwamen. Ik noem de drie Nintendo-spelcomputer bewust bij naam, omdat dit hét systeem is waar je ze op zou willen spelen vanwege de twee oled-schermen. Zeker DS en 3DS presteren goed, al zul je er af en toe rekening mee moeten houden dat sommige beelden wat stotteren. Dat ligt niet aan het systeem.

Dat komt doordat 3DS-emulatie nog niet perfect is. Niet elke game kan op volle toeren draaien, omdat de emulators nog geen volledige ondersteuning aanbieden voor de complete bibliotheek van dat apparaat. Datzelfde geldt voor Wii U: de populairste emulator van dit moment biedt weliswaar support aan voor gameplay verdeeld over twee schermen, maar echt perfect werkt alles nog niet. Die app is nog in bèta, zelfs. Sommige spellen draaien echt ruk, waardoor ik dit apparaat daar nu nog niet voor wil aanbevelen.

Ayaneo Pocket DS kopen?

Onderaan de streep merk ik aan veel dingen dat ik minder enthousiast ben over de Ayaneo Pocket DS dan over de Ayn Thor. En dat terwijl de Pocket DS meer een premium status heeft dankzij de gebruikte materialen, de grotere schermen (waarmee het soms lijkt alsof je je (3)DS-games op een tv speelt), krachtigere processor en betere ergonomie. Maar het hogere prijskaartjes, de gebrekkige software, de oudere Android-versie en het gevoel dat ik van de knoppen mis gooien toch te veel roet in het eten.

Vooral die winkelprijs is me een doorn in het oog, waardoor ik, met terugwerkende kracht, steeds meer tevreden ben over de ervaring die Ayn biedt met de Thor. Die prijs is met iets meer dan 400 euro ook niet mals, maar daar zou ik me niet snel bekocht voelen. En ik denk dat wanneer ik wat langer op de Pocket DS ga gamen, ik dat gevoel wel ga krijgen. Geef mij maar een iets compacter systeem met wat kleinere schermen en een veel betere bediening (en een technisch mindere chipset) – ik pak denk ik maar snel mijn Ayn Thor er weer bij.

Voor meer handheldreviews kun je terecht in ons recensie-overzicht. Meld je daarnaast aan voor onze Discord, zodat je eerder op de hoogte bent van eventuele problemen die we ervaren met handhelds. Mocht je iets kopen via het affiliatelinkjes in dit artikel, dan kan RetroReady daar een kleine commissie aan overhouden.