De 6 beste retro-likes die we hebben gemist in 2025, maar nu alsnog spelen

Als er jaarlijks meer games met een retrohaakje verschijnen dan je als redactie kunt testen, dan ontkom je er aan het einde van dat jaar niet aan een lijstje met de beste retro-likes te maken die we ten tijde van de lancering gemist hebben. Dat kan zijn omdat we geen code hebben ontvangen, te druk waren met andere spellen of de planning het niet toeliet. Wat de reden ook is: we sloegen deze games niet over omdat ze slecht zijn, dat willen we graag benadrukken.

In tegendeel zelfs. In sommige gevallen hebben we de uitgevers en ontwikkelaars van de onderstaande spellen actief benaderd om een samenwerking op te zetten. Omdat we soms nog wel eens nul op het rekest krijgen en er al meer dan genoeg binnenkomt, moeten we soms alsnog besluiten goede games even te laten voor wat ze zijn. Maar daarom vond ik het een goede idee om die games alsnog een plek op de website te geven, zodat ze toch nog even hun plek in onze spotlights krijgen.

Skin Deep

Skin Deep is het spel dat me het idee gaf voor de lijst zoals die hier staat. Kortweg gezegd is het een first-person immersive sim. Denk dan aan games als Deus Ex, waar je op verschillende manieren je doelwit kunt bereiken. Veel van de actie vindt plaats op en om ruimteschepen waardoor je wel beperkt bent qua oppervlakte. Toch is het nog steeds je eigen sandbox. Combineer dit met de absurditeit van Quadrilateral Cowboy, een grafische stijl die zich het beste laat omschrijven als low-poly (zoals op de PlayStation 1) en het recept is compleet. Zeker een van de leukere titels van dit jaar en dat niet alleen vanwege het absurde verhaal. Denk No One Lives Forever in de verre toekomst.

Het meest briljante aan Skin Deep is de manier waarop je je missies als geheim verzekeringsagent kunt voltooien. Je werkt namelijk voor een intergalactische verzekeringsmaatschappij die gerund lijkt te worden door katten. Je moet dan ook de nodige pratende katten redden van piraten op allerlei ruimteschepen. Hoe je de katten redt, is volledig aan jou; maar je hebt allerlei objecten die kunt gebruiken naast de standaardwapens. Sterker nog, je kunt heel het spel uitspelen zonder iemand neer te schieten. Gooi bijvoorbeeld een beker naar de vijand en overmeester hem of haar, of leg een stuk zeep op diens pad zodat ze tijdelijk op de grond liggen. Vervolgens schakel je ze uit door hun hoofden van hun romp te scheiden en moet je zien te voorkomen dat ze die terug kunnen pakken. Zo kun je ze in een wc of vuilniskoker gooien, zodat ze er echt nooit meer bij kunnen komen.

Easy Delivery Co.

Heb je zin om in donkere en zeer koude bergstadjes spullen rond te brengen in je Kei-truck, terwijl je naar Jungle of Drum and Bass luistert? Dan is Easy Delivery Co. een uitstekend spel voor jou, dat zo op de eerste PlayStation had kunnen verschijnen. Je bent als antropomorfische kat de aangewezen persoon om allerlei pakketjes en producten rond te brengen voor de inwoners die aan huis gekluisterd zijn, vanwege de kou. Maar er is meer aan de hand en door het spel heen leer je van het bestaan van een mysterie dat op iedereen effect heeft.

Om dit raadsel te ontrafelen moet je geld verdienen voor de nodige verbeteringen. Je kunt tenslotte maar een beperkte tijd in de kou zijn én je hebt maar zoveel brandstof. Het heeft de nodige survivalelementen en dat is niet zo gek. De maker van het spel, Sam Cameron, heeft zelf aangegeven geïnspireerd te zijn door zowel The Long Dark als Animal Crossing. Toch doet het spel mij meer denken aan Silent Hill. Dat komt door het gebruik van low-poly-graphics samen met een pixelationfilter waardoor je dat ouderwetse PlayStation-gevoel krijgt.

Let er wel op dat het bezorgen van de pakketjes soms een beetje monotoon aanvoelt. Ik heb daar persoonlijk geen moeite mee. Het past namelijk perfect in een spel waarbij je het enige eenzame voertuig op verlaten bergweggetjes bestuurt.

Absolum

Ik heb dit jaar aardig wat beat-em-ups gespeeld, zoals de onlangs verschenen Marvel Cosmic Invasion. Ik ben nog steeds heel blij met wat ontwikkelaar Tribute Games en uitgever Dotemu geleverd hebben. Van dezelfde uitgever is jaren geleden Streets of Rage 4 verschenen waar twee andere studio’s aan gewerkt hebben: Lizardcube en Guard Crush Games. Beiden hebben sindsdien niet stil gezeten. Van de eerste hebben we ondertussen Shinobi: Art of Vengeance gekregen en de tweede studio besloot verder te gaan in het beat-em-upgenre met Absolum.

De ontwikkelaar heeft de kennis die het opgedaan heeft met Streets of Rage 4 op een unieke manier gebruikt voor een origineel spel binnen het genre, namelijk een roguelite beat-em-up. In tegenstelling tot vergelijkbare games heb je nu geen volledig lineaire progressie meer. Je hebt meerdere paden die je kunt, of zelfs moet, bewandelen om uiteindelijk het grote kwaad in de vorm van Sun King Azra voor altijd te verslaan.

Dat is niet gemakkelijk. De eerste paar pogingen sturen je ongetwijfeld terug naar het begin. Op dat moment kun je de behaalde punten en objecten gebruiken om je repertoire en kracht te verbeteren. Met vier unieke personages, waarvan je twee moet vrijspelen, de mogelijkheid absurde builds te maken én prachtige animaties van de Franse animatiestudio Supamonks, is dit toch wel één van mijn favoriete games nu. Een welkome evolutie binnen het genre.

Little Rocket Lab

Little Rocket Lab is een cozy game ten top. Het spel voelt als een mix tussen Stardew Valley en een factory automation-titel. Je komt als Morgan terug in je geboortestad waar je er al snel achter komt dat alles wat jouw ouders en tante ooit gedaan hebben in verval geraakt is. Oude fabriekssystemen zien er grijs en grauw uit en werken niet meer. Het dorp heeft elke week minder inwoners en het project waar je met je tante verder aan zou werken staat volledig stil.

Tijd dus om de mouwen op te stropen in dit automatiseringsspel. De voorgeschotelde uitdagingen zijn interessant en onderhoudend; het spel daagt je namelijk constant uit nieuwe dingen te ontdekken, zodat je je doelen op unieke manieren kunt bereiken. Ik vind het erg fijn een goedlopend systeem te bouwen en dit is een ideaal spel om dat voor elkaar te krijgen. Het is niet zo diepgaand als Factorio of Satisfactory, maar je krijgt hier wel een hartverwarmend verhaal mee. Het zit daarnaast niet alleen vol met allerhande personages waar je vriendschappen mee kunt opbouwen, je kunt zelfs mechanische maatjes monteren.

Öoo

Van de games op de lijst is dit toch wel de meest opvallende titel van allemaal: Öoo. Vraag me niet hoe je het uitspreekt, maar dit spel gaat nog verder terug in de tijd dan de PlayStation en Super Nintendo op grafisch gebied. Je bestuurt een bizarre rups door een wereld vol met puzzels en platformen met de hulp van bommen. Het grappige is dat die bommen eigenlijk de segmenten zijn van jouw lichaam. Door creatief gebruik te maken van de explosieve kracht, kun je hoger springen, als het ware, en jezelf over een afstand lanceren om zo dodelijke obstakels te ontwijken.

Je moet vuurvliegjes vinden die je nodig hebt om langs kikkers te komen. Je vindt ze op allerlei plekken en je moet geregeld muren of de grond opblazen om geheime passages te vinden. Het is geen lang spel als je de puzzels eenmaal doorhebt. En het is wel een hoop vallen en opstaan. Maar het voelt lekker wanneer je vooruitgang en het is een ideaal spel om af en toe even op te pikken. Helemaal als je het op een handheld speelt.

Ik denk dat het veel aandacht had kunnen krijgen, of misschien zelfs een cultklassieker had kunnen worden, als het op de Game Boy was verschenen in de jaren negentig. Toch ben ik blij dat het dit jaar uitkwam, gezien ik tegenwoordig wat meer geduld heb dan toen ik kind was. En ja, de naam van het spel is gebaseerd op de vorm van het bommen leggende beestje. Als je het ziet, kun je het niet meer niet zien.

Promise Mascot Agency

Van het team achter het zeer goede first-person deductiespel Paradise Killer is er een erg merkwaardig managementspel. In een wereld waar mascottes echte levende wezens zijn krijg je als een verbannen lid van de Yakuza de opdracht een agentschap voor mascottes te runnen. Het nadeel is alleen dat de omgeving waar je dat doet niet echt goed is voor mannelijke leden van de Japanse maffia, vanwege een vloek, en de mascottes zijn nogal… Eh… Merkwaardig.

Wat te denken van een kleine teen met de naam Pinky die last heeft van woedeaanvallen of een blok tofu genaamd To-Fu bij wie de tranen maar blijven lopen. Door middel van een kaartsysteem help je ze tijdens hun baantjes als mascotte in het stadje Kaso-Machi, waar een corrupte burgemeester de leiding lijkt te hebben. Je bent overigens niet alleen met management bezig. Nee, je hebt een open wereld waarin je je kunt voortbewegen door, opvallend genoeg wederom, een Kei-truck, een typisch Japans vrachtwagentje.

Ondanks dat Kaizen Game Works gevestigd is in Groot-Brittannië werkt de studio samen met mensen van over heel de wereld. Het spel voelt daardoor aan als een Like a Dragon-game door de combinatie van een serieuze verhaallijn voor de maffia en absurde situaties tijdens de side stories. Wat dit gevoel nóg groter maakt, is dat de maker voor hoofdrolspeler Michi, die de bijnaam The Janitor heeft, niemand minder dan Takaya Kuroda strikte. Fans van de Yakuza-reeks herkennen die naam misschien meteen als de iconische stem van Kazuma Kiryu.

De grafische stijl is opvallend door het gebruik van een vintagefilter, waardoor alles er wat ouderwets uitziet. Ik heb het idee dat die tussen de late PlayStation 2- en vroege PlayStation 3-titels in zit. Dit geldt tevens voor de besturing, want het rijden met de Kei-truck voelt erg losjes. Janky is het woord dat bij me opkomt. Ik snap dat dit niet voor iedereen weggelegd is, maar ik vind het heerlijk. Zeker nadat KGW besloot om de game te voorzien van een skateboard-achtige modus en je kunt grinden met je truck. Ik bedoel… Wat.

Meer van RetroReady

Als je hierna nog niet uitgelezen bent, neem dan ons reviewarchief over hardware eens door. Daar tref je recensies aan over handhelds, controllers, accessoires en consoles. Daarnaast geven we ook aandacht aan games, in verschillende categorieën. Dit zijn veelal niet de standaard gamereviews die je op andere sites aantreft. Ze moeten namelijk wel een haakje hebben met retro. Het kan zijn dat er een verrassende titel voor je tussen zit. Daarnaast schrijven we ook over allerlei ontwikkelingen op het gebied van retrogaming en doen we verslag van zowel events als arcadehallen. En mocht je nog twijfelen over of inspiratie willen opdoen voor (kerst)cadeaus, check dan het RetroReady-cadeau-overzicht!