Morsels ziet ze soms vliegen, maar wat hebben we het naar ons zin
Morsels zijn kleine stukjes voedsel. Maar dit is ook een vreemde naam voor een nog vreemder spel. Peter kruipt in de huid van een piepklein muisje dat besluit om de huidige machtsbalans in een bizarre wereld nog verder overhoop te gooien. Als dat maar goed gaat.
Je zou bijna denken dat we met een titel als Morsels te maken hebben met een spel waarin morsen centraal staat, maar niets is minder waar. In het nieuwe project van Annapurna Interactive krijg je namelijk te maken met kleine wezens die onderaan de voedselketen staan van een wereld met daarin bizarre mutaties. Een vreemd fenomeen dat speciale kaarten op de wereld liet neerdalen heeft alles overhoopgegooid in die keten. Ze hebben dieren in staat gesteld in andere wezens te veranderen. Verwacht alleen geen Pokémon of sierlijke dieren te vinden.
Integendeel, jij begint als een van de kleinste diertjes, een muis. Alle grotere leden van het dierrenrijk hebben de macht naar henzelf toe getrokken. In dit geval hebben bijvoorbeeld katten de controle over de machtigste stukjes magisch papier. Voor jou als klein muisje zijn er alleen nog de afgedankte monsters, de titulaire Morsels. Dat houdt niet in dat ze geheel machteloos zijn.
Verzamel ze allemaal
De game is, aldus de maker, een topdown creature collecting roguelite (de namen voor genres worden zo steeds specifieker, net zoals bij Etrange Overlord). Simpelweg houdt in dit dat je de actie van de bovenkant ziet, je door de levels heen de kaarten enmonsters verzamelt én dat wanneer je afgaat, je run afloopt. De manier waarop je het speelt voelt als een twinstick shooter, omdat een aantal van de monsters aardig wat projectielen afschiet. Zo heb je een paardenbloem genaamd Widsel. Die vuurt pollen af met de standaardaanval of schiet ze in cirkel om zichzelf af met een speciale vaardigheid. Een ander, met de naam Bamsel, is een arm beestje dat een bom afvuurt wanneer het niest.
Mijn favoriet is Pebsel, een steentje dat geen projectielen afvuurt maar nagenoeg onschendbaar is. Mits die in beweging blijft. Ook leuk, maar zeer pittig om mee te spelen, is Frugsel. De aanval van die kikker is het opeten van de andere monsters met behulp van een lange tong. Dat is tijdens hectische momenten wel lastig, vooral het mikken. Zeker omdat je maar een paar keer je normale aanval kunt gebruiken totdat de meter leeg is en je moet wachten tot je je energie zich aanvult. Dan is het vooral belangrijk om de vijanden en hun projectielen te ontwijken. En ja, ook hier bestaan de nodige beperkingen. Morsels houdt je hoe dan ook goed bezig.
Spelen met modifiers
Gelukkig zijn er modifiers aanwezig. In Morsels heten ze Morbs; sferen die jouw monsters extra passieve vaardigheden geven. De Fort Morb creëert bijvoorbeeld uit het niets een beschermende muur zodra je geraakt wordt. Die muur van aarde, althans ik denk dat het aarde is, kun je dan zelf wegschieten zodra je daar klaar voor bent. Een ander creëert een explosie wanneer je een hit vangt. Zodra je in level stijgt, speel je meer Morbs vrij. Net zoals veel andere roguelites krijg je ervaringspunten zodra je een run af hebt, of het nou allemaal gelukt is of niet. Vervolgens worden die random aan elk nieuwe monsterkaart gekoppeld die je vindt.
Je vindt in de levels namelijk van alles. Denk dan aan een hoop vuil dat door de willekeurig gegeneerde gebieden gestrooid is, willekeurige kaarten die neergestort zijn en muisholletjes die naar een aparte uitdaging of zelfs winkel leiden. Of wat dacht je van een aap die je moet oppakken en naar het einde van het level moet brengen, of een ticket die je ook naar een volgend level kunt meenemen zodat je die aan de zwaar gemuteerde kattenbus kunt geven om een stuk over te slaan. En ja, het is een zwaar gemuteerde kat die geïnspireerd lijkt te zijn door de animefilm My Neighbor Totoro, maar er veel minder vriendelijk uitziet.
Allemaal rare snuiters
Er zit bovendien veel variatie in de levels. De kattenbus brengt je naar een Frogger-achtig minispel waarbij je auto’s, banden die over de weg stuiteren, hogesnelheidstreinen en meer moet ontwijken. Op een ander moment kom je in een level waar je van links naar rechts moet rennen, omdat er iets dodelijks achter je aan zit. Heb je een gebied gehaald, dan krijg je een intermezzo en kun je praten met de een van de andere wezens voor een bonus. De ene na de andere rare snuiter biedt elke keer wees iets anders aan.
Je kunt pas verder naar het volgende level zodra je met hen gesproken en je keuze gemaakt hebt. Irritant is de reiger die een van je Morsels wil oppeuzelen. Als dat gebeurt dan raak je die kwijt voor heel de run. Gelukkig heb je dan wel een object dat je kunt inzetten om dit te voorkomen. Alleen moet je het dan wel hebben. Een ander geeft je een extra bonus en verandert de Fuzzies die je vond. Dit zijn dan passieve upgrades of downgrades die je een extra dash kunnen geven of je nog zieliger maken dan je al bent. Nee echt, er staat letterlijk Even more pitiful.
Kaas! Toch weer iets te veel ervaring
Eerder in deze recensie meldde ik al dat er ook winkels zijn, waarin je dingen kunt kopen met… kaas. Je bent immers een muis, dus eigenlijk is dat niet zo vreemd. Met genoeg stukjes op zak krijg je toegang tot extra boosts of levens. Net zoals blauw oplichtende ervaringspunten kun je kaas krijgen als je een vijand doodt. Of je krijgt een van de twee door vuil te vernietigen. Let alleen wel op dat er een limiet zit aan hoeveel ervaring jouw Morsels kunnen hebben.
Nu denk je, ik moet ze zo krachtig mogelijk maken, maar niets is minder waar. Idealiter blijf je rond level twee hangen met hen, want zodra ze level drie bereiken gaan ze dood. Ja, dat lees je helemaal goed. Je zou het zo kunnen zien. Op level één zijn het nog kleine beestjes, maar op het tweede level zijn ze volwassen, als het ware. Maar wat komt erna volwassen zijn? Inderdaad ja, de dood. Wederom een bizar aspect in een al bizar ogende wereld, maar het voegt wel een nieuwe (bizarre) uitdaging toe.
Je ziet ze zelf vliegen
Er zit eigenlijk te veel in het spel waardoor geen enkele run verveelt. Ik heb het nog niet eens over de madeliefjes die je kunt oppikken: Gehad. Die geven je een extra laagje bescherming en hoe meer je er van hebt, hoe beter. Helemaal leuk is de upgrade waarmee je ze in ninjasterren verandert die om je heen vliegen. En nu ik het toch over vliegen heb: die kom je heel vaak tegen. Sommige kaarten die je vindt kunnen een vlieg eraan vast hebben die vervolgens de Morsel die je hebt gevonden constant probeert aan te vallen. Irritant, maar past volledig in het spel. Ik heb helaas geen manier gevonden om die permanent te verwijderen afgezien van de kaart helemaal weg te doen. Wat je weer extra kaas oplevert.
Uiteindelijk is het doel om de Barons aan te pakken. Dit zijn vier katten die veranderen in absurde eindbazen, zoals een enorme hamburger. Mocht je ze alle vier uitschakelen, dan is je run voorbij en kun je het nog een keer proberen. De Morsels die je vindt worden automatisch in een speciaal boek in je hoofdkwartier gezet, evenals je achievements en de wapens die je her en der op kunt pikken. Ik heb zelfs een standbeeld van één van de monsters in m’n uitvalbasis gekregen door een pittige uitdaging te voltooien.
Toch heb ik een klein puntje dat ik graag veranderd wil zien worden. Hoewel je wel de wezens zelf terug kunt vinden in het boek, evenals de tijdelijke wapens die je vindt, had ik ook graag secties gezien die wat meer uitleg over de Morbs en de Fuzzies gehad. De Fuzzy die je zieliger maakt zegt alleen Even more pitiful, maar wat het precies doet vind ik nergens terug. Kan zijn dat het spel dat uitlegde op een eerder moment, maar dan heb ik dat gemist.
Morsels kopen?
Ik wist al dat het spel apart zou zijn door de enorm rare wereld en de absurde presentatie, maar het is vooral de gameplay die mij uiteindelijk geboeid houdt. Elke keer dat ik faal, blijf ik teruggaan om het nu iets anders aan te pakken. Andere monsters en andere upgrades houden het allemaal vers, maar het nadeel hiervan is wel dat het lastig is om een vaste tactiek erop na te houden. Hier is het devies dus vooral beter te worden met alle wezens en waar het mogelijk is om kleine aanpassingen te doen.
Ik houd de laatste tijd veel meer van roguelites, omdat er zoveel verschillende gameplay varianten mee mogelijk zijn. Daar waar ik in het verleden moeite had met afgaan in sommige spellen heb ik dat met dit soort titels helemaal niet. Morsels is voor mij een welkome afwisseling in een groeiende collectie aan soortgelijke games. Het is alleen, net zoals een bepaald frisdrankmerk ooit jarenlang zei: “een beetje vreemd, maar wel lekker”. Maar wat hebben we het naar ons zin.
De uitgever heeft ons een recensiecode gegeven voor deze recensie. We hebben de game gespeeld op pc. Voor meer gamereviews kun je terecht in ons overzicht. Je kunt je daarnaast aanmelden voor onze Discord, waar we het over dit soort spellen en meer hebben.
