Miyoo Mini Flip benut de groeiruimte niet
De Miyoo Mini Flip is een ontzettend compacte retrohandheld met een oesterschelontwerp en eigenwijze Miyoo-gebreken. Die zijn voornamelijk softwarematig, maar dat neemt niet weg dat de fabrikant de potentiële groeiruimte niet helemaal benut.

Nu de originele Miyoo Mini uit de handel is, is het aan de Miyoo Mini Flip om het merk terug te brengen naar waar het ooit zo goed in was: compacte, populaire retrohandhelds maken. Niet dat de Mini Plus zo’n slecht product is. Of dat de Miyoo A30 echt een slechte ervaring levert. Maar de Miyoo Flip toont voor mij toch wel aan dat de fabrikant leunt op oud succes en misschien zelfs wat last heeft van de wet van de remmende voorsprong. Het bedrijf wordt daardoor links en rechts ingehaald door de concurrentie.
Maar wat mag je verwachten van een retrohandheld die 56 euro kost? Daar komt nog wel 13 euro aan verzendkosten en 12 euro aan belasting bovenop, waardoor je toch al gauw voorbij de 80 euro gaat met je aankoop. Voor dat geld kun je echt goede systemen kopen, zoals de Anbernic RG35XX Pro of de Batlexp G350 (al zijn dit praktisch gezien dezelfde handhelds). De Anbernic RG34XXSP komt qua vormfactor en prijs het meeste in de buurt van de Miyoo Mini Flip en doet ontzettend veel goed. Kan Miyoo daaraan tippen?

Geen light bleeding, maar…
Dat ligt er een beetje aan wat je precies verwacht van een compacte retrohandheld. De Miyoo Mini Flip mag dan een slag groter zijn dan de Miyoo Mini, je kunt het apparaatje nog steeds prima met één hand bedienen. Dat lukt met de fliphandheld van Anbernic minder goed. Daarnaast zien games er haarscherp uit op dat kleine scherm van 2,8-inch (dezelfde als op de originele Mini) en komen vooral 4:3-spellen perfect tot hun recht. GBA ook nog wel hoor, gelukkig, maar dan zie je wel een balk in beeld staan met het GBA-logo.
Kwalijker vind ik het feit dat het schermpje soms onrustig flikkert. Hoe dat precies komt weet ik niet en tijdens het spelen valt het niet op, maar in de menu’s zie je duidelijk dat het display zijn helderheid niet altijd stabiel houdt. Nu heb je met Miyoo vaker een soort schermloterij en hebben units in het verleden last van light bleeding gehad. Maar dan nog is dit een vervelende verrassing, die iets zegt over de kwaliteitscontrole van het bedrijf. Mogelijk is het een softwarefout, maar dat is invulling mijnerzijds.

Suboptimale DS-ervaring
Games tot en met PlayStation 1 draaien hier voortreffelijk op en zien er haarscherp en kleurrijk uit. Nu kun je hier tegenwoordig ook DS-games op spelen, al levert dat logischerwijs een suboptimale ervaring op. Games die voornamelijk gebruikmaken van een enkel scherm zou je hier prima op kunnen spelen, mits je genoegen neemt met wat scherpe klanken uit de speaker en een framerate die steeds net niet op niveau blijft (los van de standaardbeleving die DS-games op een handheld met één scherm bieden).
Daar komt bij dat ik ook hier softwareproblemen tegenkomen. Zo kun je niet gemakkelijk en snel terugkeren naar het hoofdmenu zonder de Miyoo Mini Flip uit te schakelen. Daarnaast werkt de volumebediening apart. Wanneer je de pijltjestoets omlaag indrukt, gaat de audio uit. Pas wanneer je dan een treetje hoger gaat, hoor je hoe de muziek klinkt. Ook vreemd: als je het volume helemaal uitschakelt, staat die binnen de DS-emulator volop open. Dat levert flink wat zure blikken op wanneer je in de trein zit, kan ik je vertellen.

Typische handheld van Miyoo
Over het algemeen zou ik de Miyoo Mini Flip willen classificeren als een handheld die het beste en het slechtste van Miyoo laat zien. Wanneer je rekening houdt met emulatie tot en met PS1-niveau, dan gaat het allemaal goed. En dankzij de RetroArch-emulator krijg je toegang tot voldoende aanpassingsmogelijkheden. Het scherm is van hoge kwaliteit, heeft een brede kijkhoek en meer dan voldoende kleur. En ja, de handheld met twee handen vasthouden is wat onhandig, maar hij excelleert in éénhandsbediening.
Bovendien is het zo dat de aanwezige software voor beginnende hobbyisten of mensen die gewoon een retrogame willen spelen, meer dan genoeg opties biedt. Zo kun je onder meer save states aanmaken en presenteert de fabrikant alle games in een overzichtelijke lijst. Opladen gaat via usb-c, de accuduur is, zoals altijd, uitstekend (zeker de slaapmodus, de Mini Flip houdt het dan dagen uit) en de prijs is ook redelijk acceptabel. Verder beschikt het apparaatje over wifi, waardoor je gemakkelijk software- en updates installeert.

Gebreken van voorgangers
Maar de Miyoo Mini Flip laat ook duidelijk zien dat het merk al een tijdje stilstaat. Want het apparaatje neemt een hoop gebreken mee van zijn voorgangers. Zo beschikt de OnionOS-software nog steeds niet over een zoekfunctie. Dat is een basale functie die je echt mist wanneer je een grote verzameling back-ups beheert. Daarnaast is het jammer dat die dezelfde knoppen meeneemt van de Miyoo Flip. De schouderknoppen bieden onprettige feedback, de d-pad is onnauwkeurig en de actieknoppen vind ik te klein voor mijn comfort.
Bovendien is het zo dat Miyoo de Nintendo DS-emulator vreemd ingesteld heeft. Met de R-knop wissel je van scherm. Maar aangezien die button geen goede feedback geeft, is de kans groot dat je die tijdens het spelen per ongeluk indrukt en ineens je gameplay kwijt bent. Nu kun je vooral de problemen op het gebied van software oplossen door zelf een ander besturingssysteem te installeren. Maar daar moet je tijd en energie in steken en daartoe is niet iedereen bereid. En als je dat niet doet, haal je dus een gebrekige ervaring in huis.

Miyoo Mini Flip kopen?
Gelukkig heeft Miyoo ook wat pijnpunten van de vorige fliphandheld aangepakt. Zo bevalt het scharnier dit keer een stuk beter. Voor zover ik kan zien is dit eenzelfde variant, maar je kunt de hoeken nu veel subtieler en gemakkelijker instellen. Tot slot voelt de behuizing aan van hogere kwaliteit, waardoor het systeem als geheel meer aanzien krijgt. Je betaalt hier misschien 80 euro voor, maar je haalt daarmee geen simpel voelend speelgoed in huis. Dat is althans de indruk die ik heb na er zelf twee weken op gespeeld te hebben.
Desondanks vind ik de Miyoo Mini Flip een lastige om aan te bevelen. Ik denk dat hier zeker een doelgroep voor is: de groep liefhebbers van retrohandhelds die weten wat ze in huis halen en wat ze moeten doen om de ervaring te verbeteren. Dan nog laat de nieuwe Flip te wensen over als het om de hardware gaat en daar kun je mogelijk, gevoelsmatig, niet helemaal omheen werken. Ben je op zoek naar een retrohandheld met een oesterschelpontwerp, dan is mijn tip nog steeds de Anbernic RG34XXSP – tenzij die écht goed compact moet zijn.
Neem voor meer reviews ons handheldarchief door en meld je ook aan voor onze Discord om in contact te komen met meer mensen die van dit soort handhelds houden.
Ik heb deze ook net aangeschaft, maar helaas is de R trigger kapot, dus dat wordt terugsturen… Ik heb wel onion OS geladen en dat werkt net zo goed als bij de Miyoo Mini (Plus). Daar zit overigens wel een zoekfunctie in, maar die kun je inschakelen en vinden onder ‘apps’. Verder helemaal eens met je review. Het is jammer dat het apparaat out of the box geen slaapstand ondersteunt en dat er geen hoofdtelefooningang is, maar alleen usb-c. In plaats hiervan was bluetooth 5 een mooie aanvulling geweest… Dus al met al: Mwah. 😉
Zoekfunctie onder App? Die zie ik hier niet staan in de standaardsoftware.
Ah ja, deze moet je dan inderdaad eerst installeren. Te vinden onder ‘packet manager’ oid.