Gamescom (2026) verliest de fundering niet uit het oog

Natuurlijk ligt het er nog maar net aan waar je op let wanneer je de Gamescom-beursvloer betreedt. Maar ook zonder onze focus valt het op dat de grootste Westerse gamebeurs van dit moment zijn aandacht richt op retrogaming. Nintendo staat daar bijvoorbeeld met Switch Sports Resorts, een game die zijn basis vindt in de simpele gezelligheid van Wii Sports en zijn opvolger. Capcom komt met Onimusha: Way of the Sword en een nieuwe Mega Man-game (Dual Override) en geeft de klassieke rpg Dragons Dogma 2 nieuwe content.

En dan hebben we klassieke spelers als Sega en Konami. Sega komt met Persona 4 Revival, een compleet nieuw deel binnen de Crazy Taxi-reeks (World Tour) en Stranger Than Heaven, die zijn wortels vindt in de Yakuza-serie. We hebben het dan nog niet eens over de nieuwe Total War gehad. Konami toont niet alleen Castlevania: Belmont’s Curse, maar ook meer van horrorgame Silent Hill: Townfall en de nieuwe Metal Gear Solid-compilatie. Microsoft heeft onder meer Fable, Gears of War: E-Day en Minecraft Dungeons 2.

Genoeg voor de retrogamer

Dit jaar reist de voltalige RetroReady-redactie naar Keulen om de beurs zelf te bezoeken. Omdat we slechts één middag gaan (we gaan ’s ochtends heen en ’s avonds terug), kunnen we niet alles zien en beleven wat we willen. Maar met een strak schema van meer dan vijftien afspraken, verdeeld over vier mensen, hebben we toch een goed beeld gekregen van wat de gamebeurs, en daarmee de industrie als geheel, in petto heeft voor de retrogamer de komende maanden. Dan bedoelen we niet alleen de bovengenoemde spellen.

Ikzelf ben op bezoek geweest bij Hyperkin, bekend van de Retron-emulatieconsoles en een hoop controllers. Ik heb daar onder meer kennisgemaakt met nieuwe gitaarcontrollers waarmee je ouderwets gezellig ritme- en muziekgames kunt spelen. Opvallend aan de Drakong-gitaar (een submerk van Hyperkin) is dat je beide delen aan de zijkant eraf kunt schuiven en daar zelf iets voor kunt maken, bijvoorbeeld met een 3d-printer. Dit is personalisatie van het hoogste niveau – dit hoeft niet, maar is wel ontzettend gaaf, natuurlijk.

Focus op hardware

Belangrijker is natuurlijk hoe het plastic in de hand voelt en of het fijn is op die knoppen te rammen. Op de stand speel ik Clone Hero (een opensourcevariant van Guitar Hero), maar het voelt meteen als vanouds. Daarnaast maakt Drakong verzamelbare minicontrollers die je op een breed scala aan apparaten kunt gebruiken. Je koopt dan een doosje en weet niet precies welke gamepad je krijgt. Nu houd ik daar persoonlijk niet zo van, maar tegen de juiste prijs kan dit misschien nog wel een hype worden onder verzamelaars.

Ook ben ik even aan de slag gegaan met de Supaboy: een SNES-handheld waar je je oude carts op afspeelt. Hoewel het apparaat wat log en ouderwets oogt, voelt het toch heerlijk om mee te spelen. De rondingen vallen perfect in je handpalm, terwijl de knoppen ontzettend accuraat en vlot reageren, met de juiste hoeveelheid feedback. Ja, de handheld is al wat ouder, maar komt nu officieel naar Europa toe. We hopen daar in de toekomst een losse recensie van te publiceren, dan kunnen we er alles over vertellen.

Vroege favoriet

Naast Hyperkin ben ik langsgegaan bij 8bitdo, eveneens bekend van controllers, en My Arcade. 8bitdo komt dit jaar nog met twee nieuwe gamepads, voornamelijk voor Xbox-consoles en pc. Wellicht een beetje te modern voor RetroReady, maar aangezien die dingen ook op een normale computer of laptop werken, kunnen we ze toch uitlichten. De Ultimate 3E is een vroege favoriet: dit is 8bitdo’s kijk op een Elite-controller. Het model is verzwaard, iets breder dan gebruikelijk en volledig aanpasbaar – en gaat dan ook 120 euro kosten.

Bij My Arcade staat de stand ondertussen vol met hardware. Consoles, handhelds, mini-arcadekasten – je kunt het zo gek niet bedenken, of het staat er. En dat allemaal met bekende namen. Denk dan aan Pac-Man, Sonic, Mega Man; het lijkt alsof de grotere uitgevers allemaal achter de visie van dit bedrijf staan. Nu zijn dit niet duurste apparaten en dat kun je soms merken, maar dan nog is het tof dat My Arcade zo hoog inzet op een eigen manier van gamepreservatie. Ook hier hopen we snel meer mee te doen.

Meer van Gamescom

Verder ben ik langsgegaan bij Nintendo (maar op die content zit een embargo) en heb ik nog een toffe co-opgame gespeeld in de vorm van Fling Up Together (die doet denken aan Fireboy and Watergirl). Mijn afspraak met de makers van de nieuwe James Pond-game, waar nogal wat om te doen is ondertussen, is niet doorgegaan. De persoon die ik hierover zou spreken is niet komen opdragen, dus daar kan ik niets over kwijt. Gelukkig heeft de rest van de redactie meer dan genoeg meegemaakt. Björn, Peter en Sven doen nu hun verslag.

Genoeg voor de nostalgische gamer? (Björn)

Voordat we Keulen binnenreden, stelde ik mezelf één simpele vraag: wat heeft Gamescom, een beurs die vooral draait om de nieuwste games en de laatste hardware, eigenlijk te bieden aan de retrogamer? Met die gedachte in mijn achterhoofd duik ik een dag vol afspraken, korte sprints, previews en veel te drukke beurshallen in. Hopelijk heb ik tegen de tijd dat ik de uitgang zie ook een passend antwoord gevonden.

De dag begint bij Dotemu, waar we een vroege build van Warhammer Age of Sigmar: Deathmaster bekijken. Als net vrijgelaten gevangene probeer ik te ontsnappen aan mijn voormalige bewakers. Zoals je van een stealthgame verwacht, draait alles om sluipen, observeren en toeslaan op het juiste moment. Voor je het weet word je één met de schaduwen en voel je je de jager. Totdat één verkeerde beweging de rollen volledig omdraait. De eerste indruk is in ieder geval positief.

Nieuwe lcd-tv

Na enkele andere afspraken stuit ik bij het bedrijf OXS op iets wat mijn retrohart sneller van klopt: de Unico ULW10. Een compact 10-inch scherm dat eruitziet alsof het twintig jaar geleden al op mijn slaapkamer had kunnen staan. Het lcd-paneel zit in een aluminium behuizing met ruimte om aan de achterkant zelfs een oude console kwijt te kunnen. Met aansluitingen als rgb, composiet, vga en hdmi richt het scherm zich duidelijk op gamers die hun oude hardware nog steeds graag aansluiten. De ULW10 krijgt binnenkort een Kickstarter-campagne en is er eentje om in de gaten te houden.

De laatste afspraak brengt me naar Sega, waar Persona 4: Revival klaarstaat. Vanaf het moment dat de muziek begint, voelt alles vertrouwd en tegelijkertijd fris. Inaba heeft nog steeds hetzelfde karakter, maar oogt moderner en levendiger. De muziek klinkt verfijnder en na mijn korte bezoek weet ik vooral één ding: ik wil terug. En daarmee kom ik eigenlijk vanzelf terug bij mijn vraag. Heeft Gamescom iets te bieden aan de retrogamer? Absoluut.

Misschien niet in de vorm van rijen cartridges en vergeelde dozen, maar wel in de manier waarop het verleden steeds opnieuw gebruikt wordt. Remakes als Persona 4: Revival, nieuwe interpretaties van bekende ideeën en hardware zoals de ULW10 laten zien dat nostalgie nog lang niet verdwenen is. Eigenlijk doet Gamescom daarmee precies wat wij bij RetroReady ook graag doen: vooruitkijken met één oog gericht op het verleden.

Rocken en losgaan (Peter)

Laat ik beginnen met de wetenschap dat één dag op de GamesCom in Keulen niet genoeg is. Er valt zoveel te zien en te doen, je hebt hier echt twee of drie dagen voor nodig. Zelfs met vier man. Maar we hebben zoveel mogelijk proberen te zien en voor mij stonden de volgende titels op het programma: Stage Tour, Ace Combat 8: Wings of Theve, en Stranger Than Heaven. Er is nog een vierde spel, Gundam Rogue Orbit, maar daar is schijnbaar iets misgegaan.

Geen probleem, want dat geeft me de tijd uitgever Microprose op te zoeken en daar heb ik dankzij de zeer enthousiaste marketing officer meer van Gunship Origins, Archrebel Tactics, Car Park Capital en Spearhead 2 gezien. Ook heb ik de kans gehad om de beat-em-up van de klassieke jaren tachtig tekenfilm He-Man te spelen, die mij zeker naar meer smaakt.

Anders, maar toch bekend

Toch wil ik me vooral richten op Stage Tour en Stranger Than Heaven, met de kanttekening dat Ace Combat 8 zeer goed aanvoelt en ik daar dan ook ongekend naar uitkijk. Stage Tour geeft me de kans om met de nieuwe gitaarcontroller van RedOctane te spelen, evenals het drumstel. Je merkt dat de ontwikkelaar veel passie heeft, omdat zowel het spel als de controllers vertrouwd, maar ook nieuw, aanvoelen. Ik heb m’n best gedaan met de nummers van Static-X, Paramore en Weezer, die allemaal ontzettend lekker spelen ondanks dat de timing wat afwijkt vanwege de tv, aldus de twee de medewerkers. Kan niet wachten om erop los te rocken.

Over losgaan gesproken: Stranger Than Heaven is het nieuwste spel van het team achter Yakuza en Like A Dragon. Het verhaal richt zich op de opkomst van de Tojo Clan die langere tijd een belangrijke rol speelt in de games van Ryu Ga Gotoku Studio. Grootste verschil met al zijn voorgaande werk is de besturing. Ik moet hier zeker even aan wennen, want je vecht nu met alle schouderknoppen om zo beide helften van hoofdrolspeler Daito Makoto te besturen. De game oogt natuurlijk als zijn voorgangers, maar op het gebied van combat dus niet. Ik heb wel het gevoel dat het een stuk trager speelt tijdens de gevechten dan al het voorgaande hierdoor. Ik weerhoud mezelf ervan een flauw tempo grapje te maken, zeker gezien ik daarvoor Stage Tour gespeeld heb, maar toch zou die wel passend zijn eigenlijk.

Indies bewijzen hun talent (Sven)

Gamescom 2026 vindt voor mij vooral plaats in de Indie Area. Waar grote spelers in andere hallen gigantische, opvallende stands bouwen, creëren onafhankelijke ontwikkelaars juist een knusse sfeer. Op een vergelijkbaar oppervlak presenteren ruim honderd kleinere bedrijven hun projecten. Dit overweldigende aanbod mist soms overzicht, maar de clustering geeft desondanks een uitstekend beeld van de enorme verscheidenheid aan aankomende games.

Door tijdgebrek en het gigantische aanbod beleef ik slechts een fractie van de Indie Area. Vooral rpg’s eisen mijn aandacht op. Dit genre is sterk vertegenwoordigd en vereist langere speelsessies voor een goede indruk. Forge of the Fae overtuigt als een traditionele doch solide titel. Het avontuur put inspiratie uit Keltische folklore en voelt daardoor verfrissend aan. Ook het vechtsysteem valt op. De game combineert bekende mechanieken met een dynamische beurtenbalk, vergelijkbaar met Trails in the Sky. Lichte aanvallen versnellen de beurt van een strijder, terwijl specifieke vaardigheden vijanden vertragen. Zo komen ze pas later in de balk terecht.

Elements Destiny volgt eveneens de traditionele rpg-formule. De makers noemen het een retro-jigrpg (Japanese inspired German role playing game). Op het eerste gezicht oogt en klinkt het spel prima, zonder ergens echt in op te vallen. Tijdens het eerste speeluur merk ik echter de focus op beleving. Gebeurtenissen voelen geloofwaardig aan en personages reageren levensecht, wat het spel ten goede komt. Naast Elements Destiny schittert Full Circle. Door tijdgebrek kijk ik alleen toe vanaf de zijlijn, maar de potentie spat ervan af. Het slimme tijdmechanisme, waarbij elke handeling de wereld beïnvloedt, maakt dit een titel om in de gaten te houden.

De grootste rpg-verrassing vindt een paar dagen eerder plaats: Clear River Games werkt aan een remake van Terranigma, de 16-bit cultklassieker uit 1995. De ontwikkelaar behoudt bewust de originele, nog altijd prachtige pixelart. Talloze quality-of-life-toevoegingen zorgen wel voor een moderne action-rpg-ervaring. Ik volg de ontwikkeling vanaf nu op de voet; dit belooft een absolute topper te worden.

Uiteraard pronken ook andere genres op de beursvloer, waaronder cozy farm-games. Ik speel Delphinium en Fractured Blooms. Delphinium schuift het boerderijwerk naar de achtergrond en legt de nadruk op relaties met dorpsbewoners. Elke interactie, elk gesprek en elk cadeau beïnvloedt jouw reputatie. Combineer dat met het feit dat het spel maar een aantal dagen duurt, giet er een hd-2d-sausje overheen en je krijgt een unieke cozy game. Fractured Blooms pakt het compleet anders aan. Je voert elke handeling, zoals schoffelen, zaden pakken, zaaien en bewateren, handmatig uit. Al snel ontdek je een duister geheim: de dag herhaalt zich en vreemde gebeurtenissen stapelen zich op. De game verweeft psychologische horror briljant met boerderijsimulatie.

Focus van Gamescom 2026

Het moge duidelijk zijn dat Gamescom dit jaar gevoelsmatig meer dan ooit in het teken staat van retrogaming. Niet alleen vanwege de hardware die we hebben gezien, maar natuurlijk ook vanwege de games die we gespeeld hebben. Veel series keren terug en kunnen rekenen op een nieuw deel, terwijl indie-ontwikkelaars zich met name laten leiden door het verleden en hun spellen een retro-uiterlijk geven. Dat maakt hen nog niet meteen retro-likes natuurlijk, maar we houden ze de komende maanden wel voor je in de gaten.

We hebben het – onbedoeld – een paar keer benadrukt in dit verslag: ons gebrek aan tijd. Begrijp het alsjeblieft niet verkeerd in hoe we dat bedoelen. Dit komt niet uit een gevoel van frustratie, maar juist uit een bron van enthousiasme. Met deze korte trip hebben we willen ervaren of de Gamescom wat te bieden heeft voor de retrogamer en het antwoord op die vraag is een volmondige ja. Volgend jaar keren we terug met meer tijd, meer afspraken, meer games en natuurlijk meer hardware. Tot dan!

We hebben de kosten voor de reis zelf betaald en zijn door geen enkel bedrijf gesponsord. Voor meer verslagen kun je terecht in ons overzicht. Ook hebben we flink wat reviews klaarstaan, van allerlei hardwareproducten en natuurlijk een aantal games die je gewoon thuis speelt. Daarnaast kun je je aanmelden voor de Discord-server van RetroReady.